II FZ 1037/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 1243/12 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1998 – 1999 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2012 r., I SA/Gl 1243/12, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał K. L. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1998 – 1999. Jako podstawę prawną zarządzenia podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a. - oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) zwane dalej: rozporządzeniem. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że jego obecny stan majątkowy nie pozwala mu na uiszczenie tak wysokiego wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na skarżącym spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (vide art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wpis ten może być stosunkowy albo stały. Stosownie do treści art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wpis stały wynosi 500 zł w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych. Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1998 – 1999. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem w sprawach dotyczących umorzenia, czy rozłożenia na raty zaległości podatkowej - jako nie odnoszących się do określenia (albo ustalenia) zobowiązań pieniężnych - należny jest wpis stały (por. np. postanowienie NSA z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt II FZ 638/06, niepubl, postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 224/09, dostępne w internetowej bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwana dalej: CBOSA). W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł miało podstawę w przepisach obowiązującego prawa. W odniesieniu do argumentacji skarżącego zawartej w uzasadnieniu zażalenia należy wskazać, że dokonując oceny prawidłowości określenia wpisu sądowego, sąd zgodnie z art. 233 p.p.s.a. opiera się na przepisach rozporządzenia. Z tego powodu trudna sytuacja majątkowa strony nie ma wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy (por. postanowienia NSA z dnia 23 września 2008 r., I OZ 685/08, z dnia 21 maja 2009 r., II OZ 427/09, z dnia 23 lipca 2009 r. II FZ 288/09, CBOSA). Powołane przez skarżącego okoliczności mogą być brane pod uwagę w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy, które jest inicjowane odpowiednim wnioskiem strony, który de facto został przez skarżącego złożony i będzie przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji