II SA/Wa 1820/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE I. W. wniósł w dniu 1 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-14), bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Sąd - stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przesłał skargę, w dniu 12 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, znajdującej się w aktach administracyjnych), do Komendanta Głównego Policji, jako organu właściwego, informując o powyższym skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2011 r. (k-26 akt sądowych). W dniu 27 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-52), skarżący za pośrednictwem organu złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono m.in., że złożenie skargi po terminie zostało spowodowane błędnym pouczeniem. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem nie zachodzi przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż skarżący został prawidłowo pouczony o środku zaskarżenia od decyzji Komendanta Głównego Policji oraz o terminie i sposobie jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 w zw. z z art. 87 § 3 ww. ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Oznacza to, że jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy wniosek został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka Sądu, zawierająca odpis odpowiedzi na skargę została doręczona skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma, k-26) i to z tym dniem strona powzięła wiadomość o powstałym uchybieniu. W takim przypadku za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi należy uznać dzień doręczenia powyższego pisma. Jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący wniósł do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 27 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek, k- 52). Wobec powyższego należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie, określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy. Rozpoznając złożony wniosek, należy stwierdzić, że w orzecznictwie i w literaturze prawniczej już od dawna przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, zgodnie z obiektywnym miernikiem staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy wzięciu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż wysyłając skargę na adres sądu wyraźnie zaznaczył, że wnosi ją za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, takie zdarzenie jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu przez skarżącego swojej sprawy. Przyjmując obiektywny miernik staranności, trzeba stwierdzić, że strona została prawidłowo pouczona przez organ o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Błędne zrozumienie przez stronę treści tego pouczenia nie jest dostatecznym usprawiedliwieniem, bowiem strona mogła zwrócić się o poradę prawną w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było spowodowane przyczynami wskazującymi na brak jej winy. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.