I SA/Po 2026/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. oraz styczeń i marzec 2010 r.; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Skarżąca pismem z dnia [...] września 2015 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P., którą to utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego X. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2009 r. oraz za miesiące styczeń i marzec 2010 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca podniosła, że zaskarżoną decyzją określono wnioskodawczyni zaległość podatkową w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie ok. [...] zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła ponadto, że po rozpoznaniu jej wniosku Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że jednym listem poleconym odebranym w dniu [...] września 2015 r. dokonano zawiadomienia o zajęciu wierzytelności na rachunku bankowym przesyłając przytym tytuł wykonawczy. W ocenie wnioskodawczyni w sprawie doszło do naruszenia przepisu art. 15 § 1, art. 27 § 1 pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W kontekście powyższej argumentacji stwierdzono, że wystawienie tytułu wykonawczego bez upomnienia pozbawiło wnioskodawczynię możliwości zapłaty zobowiązania oraz możliwości złożenia wniosku o rozłożenie zapłaty zobowiązania na raty. Skarżąca podniosła przy tym, że nie posiada innego majątku poza rachunkiem bankowym, który mógłby zostać zajęty a uniemożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej skutkować będzie brakiem możliwości płacenia bieżących zobowiązań podatkowych. Wnioskodawczyni wyjaśniła przy tym, że jej firma zatrudnia jedną osobę przy czym miesięczny obrót wynosi ok. [...] zł, a miesięczny dochód ok. [...] zł. Skarżąca wyjaśniła przy tym, że od stycznia 2015 r. przez prawie 8 miesięcy przebywała na zwolnieniu lekarskim co uniemożliwiło zwiększenie wartości obrotów. Do wniosku dołączono kserokopię tytułu wykonawczego wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego X., z którego to wynika, że wobec skarżącej wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne celem wyegzekwowania zaległości podatkowych na łączną kwotę [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł na dzień wystawienia omawianego tytułu. Do wniosku dołączono ponadto zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, kopię postanowienie organu z dnia [...] października 2015 r. nr [...] o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz kserokopię zwolnień lekarskich skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") – wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". Co więcej w orzecznictwie wskazuje się również, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu [tak: postanowienie NSA z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I FZ 332/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc się do zaprezentowanej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacji należy w pierwszej kolejności zaznaczyć, że Sąd rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie może odnosić się do kwestii legalności i prawidłowości podejmowanych wobec skarżącej przez organy podatkowe czynności egzekucyjnych. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd dokonuje jedynie oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. [por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 r. sygn. akt II OZ 661/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc się do argumentacji skarżącej w pozostałym zakresie należy stwierdzić, że wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego [tak: postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 37/12, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Podkreślenia również wymaga, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary, jednak co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami [tak: postanowienie NSA z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższe do sytuacji skarżącej należy stwierdzić, że w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazano na okoliczności, w świetle, których należałoby orzec, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu doprowadzi do powstania takiej szkody, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Zauważyć w tym miejscu należy, że jak wynika z przedłożonego przez skarżącą odpisu tytułu wykonawczego na podstawie zaskarżonej decyzji zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne celem wyegzekwowania kwoty [...] zł obejmującej zaległość podatkową wraz z odsetkami za zwłokę. Wielkość dochodzonego zobowiązania w porównaniu z deklarowaną przez skarżącą wysokością miesięcznych obrotów w kwocie ok. [...] zł, jak też miesięczną wysokością dochodu w kwocie ok. [...] zł, przeczy twierdzeniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu skarżąca nie dołączyła jakichkolwiek dokumentów pozwalających na ustalenie jej sytuacji majątkowej i finansowej. Do wniosku nie dołączono m. in. ewidencji środków trwałych, która to pozwoliłaby na ustalenie sytuacji majątkowej prowadzonego przez skarżącą przedsiębiorstwa. Z uzasadnienia wniosku skarżącej nie wynika ponadto, aby wnioskodawczyni na chwile obecną miała problemy z bieżącym regulowaniem swoim wymagalnych zobowiązań finansowych, z czego należy wysnuć wniosek, że u skarżącej zachowana jest płynność finansowa. Omawiane niedostatki wniosku o ochronę tymczasową nabierają tym większego znaczenia w kontekście podnoszonych przez skarżącą argumentów, w świetle których to – strona skarżąca nie posiada innego majątku poza rachunkiem bankowym, który mógłby zostać zajęty – pomimo faktu prowadzenia działalności gospodarczej generującej obroty jak też zyski oraz zatrudniania jednego pracownika. Co więcej na podstawie materiału znajdującego się w aktach sprawy nie sposób ustalić wartości środków pieniężnych jakimi dysponuje skarżąca, co implikuje również brak możliwości dokonania oceny czy wykonanie objętej skargą decyzji – nakładającej obowiązek zapłaty kwoty [...] zł – skutkować będzie takim uszczerbkiem w środkach obrotowych, który spowoduje zachwianie płynności w regulowaniu wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Reasumując rozważania w powyższym zakresie należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała okoliczności, w świetle których należałoby uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć się będzie dla niej ze znaczną szkodą bądź też, że do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonego aktu nie wystarczy zwrot uiszczonej kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.