VII SA/Wa 1353/09

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać skarżącemu M. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE M. G. w skardze wniesionej na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. M. G. posiada dom drewniany o powierzchni ok. 40 m2. Skarżący wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń rentowych w łącznej wysokości 1160 zł netto miesięcznie. W złożonym wniosku M. G. zwrócił uwagę na choroby własne i żony, które wymagają leczenia. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego przedstawioną w złożonym wniosku uznać należy, iż zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący z dochodów w kwocie 1160 zł netto, z których utrzymują się dwie osoby, nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).