II GSK 1721/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 29 sierpnia 2012 r.; sygn. akt II SA/Bd 708/12 w sprawie ze skargi K. W. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lipca 2012 r.; nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić K. W. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 708/12 pozostawił bez rozpatrzenia skargę K. W. na informację Zarządu Województwa [...] z [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z 16 kwietnia 2012 r., w związku z zakończeniem etapu oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu, złożonego w ramach Poddziałania 5.2.1. Wsparcie inwestycji mikroprzedsiębiorstw (konkurs nr [...]), Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego zgodnie z art. 30a ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: uzppr) poinformował wnioskodawcę – K. W. o negatywnym wyniku oceny formalnej projektu w związku z niespełnieniem określonych kryteriów formalnych. O negatywnym rozpatrzeniu złożonego przez K. W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy poinformowano skarżącego pismem z [...] lipca 2012 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. pozostawiając skargę bez rozpatrzenia podniósł, że strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła wniosek o dofinansowanie projektu, zestawienie planowanych wydatków w ramach projektu oraz biznes plan, co stanowi zaledwie znikomą część dokumentacji, wykazaną na s. 26 wniosku, jako lista załączników do wniosku. Oznacza to, że dokumentacja w sprawie jest niekompletna, a w tym stanie rzeczy Sąd nie mógł dokonać kontroli legalności postępowania w sprawie. Stwierdził, że zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 uzppr wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma możliwości zastosowania art. 49 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa) dla uzupełnienia tego rodzaju braków. K. W. złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie art. 30c ust. 5 pkt 2 uzppr i wskazał, że przez przypadek wniosek o dofinansowanie nie znalazł się wraz ze skargą w kopercie. Wniosek ten miał przy sobie w dniu posiedzenia i gdyby Sąd zwrócił mu uwagę, to przekazałby go do akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30e uzppr w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Z powyższych uregulowań wynika zatem konieczność stosowania m.in. tych przepisów ppsa, które odnoszą się do wymogów formalnych skargi kasacyjnej, określonych w art. 175 ppsa. Zgodnie z art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z treści § 2 tego przepisu wynika, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została sporządzona przez stronę skarżącą – K. W., który nie tylko nie wykazał, że jest radcą prawnym, czy adwokatem, bądź aby należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 ppsa mogących sporządzić skargę kasacyjną, lecz fakt ten w żaden sposób nie wynika ani z treści skargi kasacyjnej ani też z akt sprawy. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności skargi kasacyjnej i w konsekwencji jej odrzuceniem na podstawie art. 180 ppsa w zw. z art. 30e uzppr. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa w zw. z art. 30e uzppr.