II FSK 1515/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej Wydziale II wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 maja 2008 r., sygn. I SA/Po 1639/07 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 października 2007 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku. Zawarła w niej również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdziła, iż za pozytywnym rozstrzygnięciem jej wniosku przemawia jej ważny interes. W przypadku wszczęcia egzekucji małżonkowie K. mogą ponieść znaczną szkodę. Jedynym istotnym składnikiem ich majątku jest własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, w którym obecnie zamieszkują. Realna możliwość pozbawienia ich tego lokalu sprawia, że strona może zostać pozbawiona składnika majątku, który w praktyce może być niemożliwy do odtworzenia poprzez nabycie innego lokalu mieszkalnego. Strona zwróciła także uwagę, iż w razie uchylenia decyzji może ona skutecznie dochodzić od Skarbu Państwa odszkodowania za szkodę powstałą w wyniku działania organów podatkowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis ten , na podstawie art. 193 p.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ( por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, opubl. w ONSAi WSA z 2007 r., nr 4,poz. 77). Wskazane w nim przesłanki wstrzymania wykonania decyzji rozumieć należy jako zagrożenie wystąpienia szkody ( majątkowej lub niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia bądź nie będzie możliwe przywrócenie do stanu poprzedniego z uwagi na utratę przedmiotu świadczenia, posiadającego szczególne właściwości. Wykazanie, iż przesłanki wskazanego w ustawie są spełnione, obciąża stronę składającą wniosek. W tym przypadku strona skarżąca wskazała, iż egzekucja może być skierowana w stosunku do spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu. Nie wskazała jednak, z czego wywodzi , iż organy egzekucyjne skierują egzekucję właśnie w stosunku do tego jej składnika majątkowego. Z akt sprawy wynika bowiem, że mąż skarżącej otrzymuje emeryturę, skarżąca i jej małżonek mają też wierzytelność , wynikającą z umowy pożyczki, w stosunku do której również może być skierowana egzekucja ( art. 1 a pkt 12 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji -Dz.U. z 2005 r., Nr 229,poz. 1954 ze zm.). Ponadto trudno uznać, iż w przypadku zwrotu wyegzekwowanego świadczenia nie będzie możliwe nabycie innego prawa do lokalu. Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku nie może być ewentualna możliwość dochodzenia przez stronę odszkodowania od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną jej w wyniku egzekucji. Wskazany wyżej przepis nie wymienia bowiem takiej przesłanki jako uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zauważyć też należy, iż wniosek o prawie identycznej treści ( obecnie uzupełniono go jedynie o stwierdzenie, iż skarżąca może już nie odzyskać prawa do lokalu mieszkalnego) złożono już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd nie uwzględnił go, wskazując na jego ogólnikowość i niewykazanie zaistnienia przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie uległy zatem zmianie okoliczności sprawy. Z tych względów należało orzec jak w sentencji.