III SAB/Gd 198/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Asesor WSA Maja Pietrasik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 listopada 2023 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w A. w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE G. K. (dalej także jako "wnioskodawca", "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w A. (dalej także jako "organ", "Dyrektor Zakładu Karnego") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych: Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2023 r., który wpłynął do Zakładu Karnego w A. (dalej także jako: "Zakład Karny") w dniu 4 sierpnia 2023 r., G. K., powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902), dalej powoływaną w skrócie jako "u.d.i.p.", wystąpił do Dyrektora Zakładu Karnego w A. o udostępnienie następujących informacji: 1. ile wymierzono kar dyscyplinarnych skazanym z Oddziału Terapeutycznego w miesiącu czerwcu oraz lipcu 2023 oraz ile wystosowano wniosków nagrodowych dla tych skazanych, z wnioskiem o udostępnienie tych wniosków; 2. ile skarg sporządzono na pracowników Oddziału Terapeutycznego przez skazanych w roku 2023. We wniosku wnioskodawca zaznaczył, że informacje, o które wnioskuje, są informacją publiczną i nie stanowią informacji przetworzonej. Dyrektor ZK odpowiadając na wniosek skarżącego poinformował go pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. nr [...], że informacje, o które wnioskuje mają charakter informacji przetworzonej w związku z tym wezwał go do wskazania terminie 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowego pisma, że za udostępnieniem wnioskowanych informacji przemawia szczególnie uzasadniony interes publiczny, pod rygorem wydania decyzji odmawiającej ich udostępnienia. W skardze z dnia 18 sierpnia 2023 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, G. K. zarzucił Dyrektorowi Zakładu Karnego w A. bezczynność polegającą na nieudostępnieniu mu wnioskowanej informacji publicznej. Zdaniem skarżącego informacje, o które wnosił we wniosku z dnia 3 sierpnia 2023 r. – wbrew stanowisku Dyrektora Zakładu Karnego – stanowią informacje proste, które mogą być udostępnione bez dużego nakładu pracy. W skardze zawarto wniosek o zobowiązanie organu przez Sąd do udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych oraz wniosek o wymierzenie organowi grzywny w kwocie 1.000 zł na rzecz skarżącego. Dyrektor Zakładu Karnego w A. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, zaznaczając, że pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. skarżącemu została udzielona stosowna odpowiedź. Organ dodał, iż skarżący składa bardzo dużą ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej, a każdy z nich zawiera po kilka, kilkanaście punktów. W ocenie organu ich treść i liczba świadczy o próbie wykorzystywania prawa do informacji publicznej dla osiągnięcia innego celu niż troska o dobro publiczne. Dyrektor Zakładu Karnego w A., odpowiadając na zobowiązanie dotyczące złożenia wyjaśnień w sprawie czynności organu podjętych po doręczeniu skarżącemu pisma z dnia 16 sierpnia 2023 r., poinformował, że w dniu 4 września 2023 r. została wydana decyzja o odmowie udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej ze względu na brak wskazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w jej pozyskaniu. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 11 września 2023 r. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K., rozpatrując odwołanie skarżącego, decyzją z dnia 6 października 2023 r. postanowił utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Wniesiona skarga dotyczyła bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Przesłanki i sposoby udostępnienia informacji publicznej zostały unormowane w u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Przepis art. 13 ust. 2 u.d.i.p. stanowi, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy zasadne jest twierdzenie skarżącego o bezczynności podmiotu, w kontekście obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Uwzględnienie skargi jest uwarunkowane bezskutecznym upływem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., liczonym od daty złożenia wniosku. Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy podmiot ten, będąc w posiadaniu żądanej informacji, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 39/15). W sprawie bezspornym było, że żądane informacje mają charakter informacji publicznej. Organ w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku, co miało miejsce w dniu 4 sierpnia 2023 r., w piśmie z dnia 16 sierpnia 2023 r. poinformował skarżącego, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej. Skarżącego zobowiązano do wskazania, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W zobowiązaniu zakreślono termin 14 dni na jego wykonanie oraz rygor wydania decyzji odmawiającej udostępnienia żądanej informacji publicznej. W czasie biegu tego terminu, organ nie podejmował w sprawie czynności, oczekując na wykonanie zobowiązania lub upływ terminu na jego realizację. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 30 sierpnia 2023 r. Niezwłocznie, w dniu 4 września 2022 r. wydana została decyzja o odmowie udostępnienia informacji. Wynikające z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminy podejmowania czynności zostały zatem w sprawie zachowane i brak jest podstaw do uznania, że organ dopuścił się bezczynności. Organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej uznając, że jest to informacja przetworzona, a wnioskodawca nie wykazał, aby jej udostępnienie było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazać należy, że w postępowaniu ze skargi na bezczynność przedmiotem oceny sądu jest wyłącznie okoliczność czy organ podjął czynności w sprawie w wymaganych przepisami prawa terminach. Sąd nie bada natomiast prawidłowości kwalifikacji żądanej informacji jako przetworzonej ani prawidłowości wydanej przez organ decyzji (por. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2021 r. sygn. akt III OSK 4344/21). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. jako niezasadną. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).