II SAB/Wr 508/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi O. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 kwietnia 2024 r. O. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego z dnia 24 maja 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, podanie numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skutecznie doręczona na adres do korespondencji skarżącej (zgodnie z z.p.o. – k. 18 akt sądowych) w dniu 6 czerwca 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy. Niezachowanie zaś określonego w powołanym przepisie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 – dostępne w CBOSA). Wezwanie do usunięcia wyżej opisanych braków formalnych skargi zostało doręczone na adres do korespondencji skarżącej w dniu 6 czerwca 2024 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 13 czerwca 2024 r. (czwartek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Należy przy tym zaznaczyć, że skarżąca została pouczona o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżący został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązał. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi, to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.