II SAB/Gd 137/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2023 r. sprawy ze skargi K. G. – C. na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej K. G. – C. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto złotych) UZASADNIENIE K. G.-C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w sprawie wszczęcia postępowania w zakresie wykonania robót budowlanych. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W piśmie z dnia 13 marca 2023 r. zatytułowanym "Skarga na Dyrektora Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku" K. G. – C. zwróciła się do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego o interwencję w sprawie niewłaściwych działań podejmowanych przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w sprawie dotyczącej bezpieczeństwa pożarowego stropu oraz o podjęcie przez ten organ działań zmierzających do usunięcia materiałów łatwopalnych i szkodliwych ze stropu przy ul. K. [...] w S., zgodnie z ustawą o ochronie zabytków i Prawem budowlanym. Powyższe pismo zostało przekazane do Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku przy piśmie z dnia 17 marca 2023 r. z zaleceniem nadania biegu, zgodnie z przepisami art. 233-235 k.p.a. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku przekazał skargę K. G. – C. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 23 marca 2023r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w piśmie z dnia 21 kwietnia 2023 r., ustosunkowując się do zarzutów skargi, poinformował Skarżącą, że podnoszone przez nią zarzuty były już przedmiotem postępowania skargowego prowadzonego przez ten organ w związku ze skargą z dnia 16 stycznia 2023 r. Zdaniem organu Skarżąca nie wskazuje na żadne nowe okoliczności sprawy, w związku z czym GINB podtrzymał swoje stanowisko i wyjaśnienia przedstawione w piśmie z dnia 2 marca 2023 r. Następnie, w dniu 27 kwietnia 2023 r. K. G. – C. złożyła osobiście skargę dotyczącą stropu pomiędzy lokalem nr [...] a lokalem nr [...] w budynku wielorodzinnym zlokalizowanym przy ul. K. [...] w S. z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie bezpieczeństwa pożarowego. W odpowiedzi na powyższe Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, w piśmie z dnia 29 maja 2023 r. wskazał, że poruszona w skardze kwestia była już przedmiotem szeregu postępowań prowadzonych na podstawie przepisów art. 50 - 51 oraz art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.; dalej jako: Prawo budowlane). Organ przedstawił chronologię prowadzonych postępowań i wydanych w wyniku ich prowadzenia rozstrzygnięć. W szczególności wskazał, że w trybie art. 50 - 51 Prawa budowlanego prowadzone było postępowanie zakończone decyzją z 20 lipca 2017 r., którą Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku (dalej: PWINB w Gdańsku) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Sopocie z 22 marca 2017r. orzekającą o braku podstaw do wydania nakazu wykonania określonych robót budowlanych i czynności na podstawie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w sprawie robót budowlanych prowadzonych przez A. C. i T. C. w mieszkaniu nr [...] w budynku zlokalizowanym przy ul. K. [...] w S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi na powyższe rozstrzygnięcie, wyrokiem z dnia 15 listopada 2017 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Gd 612/17 oddalił skargę strony. W ramach postępowania nadzwyczajnego PWINB, decyzją z dnia 19 marca 2019 r., odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 20 lipca 2017 r. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 18 czerwca 2019 r. Decyzją z 5 kwietnia 2018 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Sopocie z 30 listopada 2017 r. orzekającą o braku podstaw do wydania rozstrzygnięć nakazowych w oparciu o art. 71a Prawa budowlanego w sprawie użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku zlokalizowanym przy ul. K. [...] w S.. W ramach postępowania nadzwyczajnego PWINB w Gdańsku, decyzją z dnia 1 kwietnia 2021 r., odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 5 kwietnia 2018 r. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 27 maja 2021 r. Natomiast w trybie art. 66 wskazanej wyżej ustawy prowadzone było postępowanie zakończone wydaniem decyzji z dnia 26 kwietnia 2022 r., którą Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Sopocie z 21 lutego 2022 r. orzekającą o braku podstaw do wydania decyzji w sprawie stanu technicznego stropu pomiędzy lokalem nr [...] i nr [...] w budynku wielorodzinnym zlokalizowanym przy ul. K. [...] w S.. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który po rozpoznaniu skargi strony, prawomocnym wyrokiem z dnia 16 listopada 2022 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Gd 450/22 oddalił skargę. Organ wyjaśnił, że kwestia bezpieczeństwa pożarowego stropu była przedmiotem oceny we wskazanych postępowaniach, a zatem zagadnienie to nie może być już przedmiotem nowego, odrębnego postępowania, w szczególności w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Niezależnie od powyższego organ wskazał, że w aktualnym stanie prawnym postępowania uregulowane w rozdziale 5A (postępowanie w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy) Prawa budowlanego a także postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 62 ust.3, art. 66 ust. 1, art. 67 ust. 1, art. 68 oraz art. 71a ust. 4 są wszczynane są z urzędu. W przypadku nieznalezienia podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w trybie nadzoru budowlanego organ nie jest zobligowany do wydania, w oparciu o przepis art. 61a k.p.a., postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. W takiej sytuacji wystarczy pisemna odpowiedź organu na otrzymane pismo/żądanie. Organ wyjaśnił także, że kwestia ekspertyzy technicznej z dnia 20 lipca 2017 r. została poddana ocenie w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 16 listopada 2022 r. Jednocześnie wskazał, że pismo z dnia 13 marca 2023 r. zostało przekazane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, gdyż zawierało zarzuty w przedmiocie naruszenia przez organ praworządności i interesu strony w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa pożarowego stropu. K. G. – C. w piśmie z dnia 13 czerwca 2023 r. zwróciła się do Wojewody Pomorskiego z petycją zawierającą żądanie podjęcia niezbędnych a dostępnych działań zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej bezpieczeństwa pożarowego w budynku przy ul. K. [...] w S.. Wojewoda Pomorski przy piśmie z dnia 19 czerwca 2023 r. przekazał przedmiotowe pismo według właściwości do Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku celem nadania mu biegu w trybie art. 233 - 235 k.p.a. Zdaniem Wojewody, pisma tego nie można zakwalifikować formalnie jako petycji lub wniosku, gdyż dotyczy ono zarzutów dotyczących niewłaściwych - w ocenie wnioskodawczyni - działań organów nadzoru budowlanego, a zatem winno być rozpoznane w stosownej procedurze, jaka jest postępowanie administracyjne. PWINB w Gdańsku w piśmie z dnia 17 lipca 2023 r., podtrzymując stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 29 maja 2023 r., wskazał, że zgłoszone przez stronę w piśmie z dnia 13 czerwca 2023 r. zarzuty pozostają bez wpływu na ocenę istoty sprawy rozstrzygniętej w wyniku postępowań w trybie nadzoru budowalnego ostatecznymi decyzjami administracyjnymi i prawomocnym wyrokiem. Organ wyjaśnił, że nie znalazł podstaw z urzędu do zastosowania wobec zakończonych postępowań dyspozycji z art. 233-235 k.p.a. Poinformował jednocześnie, że na działanie PWINB stronie przysługuje skarga do GINB. W piśmie z dnia 28 lipca 2023 r. K. G.– C. zwróciła się Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z ponagleniem w sprawie bezpieczeństwa pożarowego stropu. W uzasadnieniu pisma Skarżąca wskazała, że PWINB w Gdańsku nie zastosował się do zalecenia Wojewody Pomorskiego nakazującego wszcząć stosowne postępowanie administracyjne. W odpowiedzi na powyższe Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 4 sierpnia 2023 r. wskazał, że przedmiotowe ponaglenie nie może zostać rozpoznane, albowiem sprawa została załatwiona przed jego wniesieniem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że pismo z dnia 13 czerwca 2023 r. zostało zakwalifikowane przez PWINB w Gdańsku jako skarga powszechna, o której mowa w art. 227 k.p.a., a na którą organ udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 17 lipca 2023 r. Organ wyjaśnił jednocześnie, że jeżeli strona żąda wszczęcia konkretnego postępowania administracyjnego, to winna złożyć jednoznaczny wniosek w tym zakresie. W skardze bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku K. G. – C. wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji, stanowiącej odpowiedź na wniosek z 13 marca 2023 r., w terminie miesiąca od otrzymania prawomocnego wyroku, zobowiązanie organu do merytorycznego rozpatrzenia dostarczonych materiałów potwierdzających zasadność żądania, rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym, stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie Skarżącej skarga z dnia 13 marca 2023 r. nie stanowi skargi powszechnej z art. 227 k.p.a., albowiem dotyczy sprawy indywidualnej strony, której żądanie jest sprecyzowane: usunięcie materiałów bez parametrów technicznych oraz łatwopalnych z przedmiotowego stropu. Dalsze postępowanie powinno toczyć się o przepisy art. 233 - 236 k.p.a. oraz przepisy k.p.a. regulujące postępowanie w sprawie indywidualnej, na co słusznie zwrócił uwagę Wojewoda Pomorski. Dodatkowo Skarżąca podniosła, że w dniu 27 kwietnia 2023 r., w trakcie rozmowy z Pomorskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, złożyła ustny wniosek o usunięcie materiałów bez parametrów technicznych. Organ natomiast, zamiast podjąć działania zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zakwalifikował przedmiotowy wniosek jako skargę powszechną, którą rozpoznała pracownica organu E. L.. W odpowiedzi na skargę PWINB w Gdańsku wniósł o jej oddalenie ewentualnie o odrzucenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w pismach z dnia 29 maja 2023 r. oraz 17 lipca 2023 r. Organ przedstawił chronologię działań podejmowanych w przedmiotowej sprawie i ustosunkowując się do zarzutu zakwalifikowania rozmowy z dnia 27 kwietnia 2023 r. jako skargi powszechnej rozpoznanej przez pracownika organu wyjaśnił, że we wskazanych wyżej pismach zostało przedstawione stanowisko organu. Wyjaśnił jednocześnie, że do obowiązków pracowników Wydziału Orzeczniczo-Prawnego Inspektoratu należy m.in. rozpatrywanie skarg związanych z realizacją zadań. Końcowe stanowisko wobec skargi przedstawia natomiast (w zależności od sytuacji) Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, Z-ca Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego lub inni pracownicy Inspektoratu działający z upoważnienia Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 184 Konstytucji RP, Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona przepisami ustaw i aby sąd mógł rozpoznać merytorycznie skargę na zaskarżony akt (lub bezczynność), akt ten musi posiadać określone cechy, pozwalające na zakwalifikowanie go do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W obowiązującym systemie prawa istnieje bowiem domniemanie właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji RP). Co nie mniej istotne, sąd rozpoznając sprawę nie jest związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Jest natomiast związany wskazanym przez stronę skarżącą przedmiotem zaskarżenia. Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.), określone postanowienia (art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a.) oraz akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Z kolei na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4. Bezczynność podlegająca kognicji sądu administracyjnego dotyczyć musi zatem sprawy administracyjnej, w której ma być wydany akt administracyjny podlegający zaskarżeniu do tegoż sądu wymieniony w punktach 1-4 art. 3 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej jako "k.p.a.") oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.; dalej jako "Prawo budowlane"). K. G. – C. pismem z dnia 13 marca 2023 r. zwróciła się do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego o interwencję w sprawie niewłaściwych działań podejmowanych przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w sprawie dotyczącej bezpieczeństwa pożarowego stropu oraz o podjęcie przez ten organ działań zmierzających do usunięcia materiałów łatwopalnych i szkodliwych ze stropu przy ul. K. w S., zgodnie z ustawą o ochronie zabytków i Prawem budowlanym. PWINB w Gdańsku uznał pismo K. G. – C. za skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. i przekazał je Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Warszawie jako organowi właściwemu. W dniu 27 kwietnia 2023 r. K. G. złożyła osobiście skargę dotyczącą stropu pomiędzy lokalem nr [...] a lokalem nr [...] w budynku wielorodzinnym zlokalizowanym przy ul. K. [...] w S. formułując w niej wyraźnie żądanie wszczęcia przez PWINB postępowania w sprawie bezpieczeństwa pożarowego. Zdaniem skarżącej w trakcie wcześniej przeprowadzonych robót budowlanych dotyczących konstrukcji stropu wymienionego wyżej budynku użyto materiałów łatwopalnych, co stwarza zagrożenie pożarowe. Podstawę materialnoprawną kierowanych przez skarżącą żądań stanowił art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Zgodnie z art. 72a Prawa budowlanego, postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 62 ust. 3, art. 66 ust. 1, art. 67 ust. 1, art. 68 oraz art. 71a ust. 4, wszczyna się z urzędu. Przepis art. 72a Prawa budowlanego stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 k.p.a. Zmiana ta polega na dodaniu przepisu wskazującego, które postępowania przewidziane przepisami Prawa budowlanego są wszczynane z urzędu. Jeśli zatem przepisy szczególne wyraźnie określają przypadki wszczęcia postępowania na wniosek bądź też z urzędu, organ jest związany tymi postanowieniami (za wyjątkiem art. 61 § 2 k.p.a.), jeśli zaś przepis prawa nie wyłącza dopuszczalności wszczęcia postępowania na wniosek, nie jest dopuszczalne wyprowadzenie ograniczenia co do wszczęcia postępowania wyłącznie z urzędu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11 maja 2022 r. sygn. akt II OSK 811/22 (https://orzeczenia.nsa.gov.pl) brzmienie art. 72a Prawa budowlanego nakazuje przyjąć, że skoro postępowanie może zostać wszczęte przez organ wyłącznie z urzędu (a nie na wniosek strony), to ewentualny wniosek o uruchomienie tego postępowania należy potraktować w kategoriach sygnału, który właściwy organ ma obowiązek zweryfikować pod kątem wystąpienia lub nie przesłanek prowadzenia tego postępowania. W konsekwencji, wniosek o wszczęcie takiego postępowania z urzędu nigdy nie będzie mógł stanowić "żądania wszczęcia postępowania", o którym mowa w art. 61 k.p.a. W takiej sytuacji zaś (a więc w odniesieniu do postępowań wszczynanych z urzędu), organ nie będzie wydawał postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 61a § 1 zdanie pierwsze k.p.a. Postanowienie takie organ de facto wydałby sam dla siebie, skoro jest jedynym właściwym podmiotem do zainicjowania postępowania i - po przeprowadzeniu czynności kontrolnych - uznał, że brak jest podstaw do jego wszczęcia. Jeżeli przepis prawa przyznaje organowi kompetencję do wszczęcia danego rodzaju postępowań wyłącznie z urzędu, to żaden podmiot nie może egzekwować od tego organu zainicjowania takiego postępowania. Stanowisko to, przyjęte m.in. przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt II OSK 530/21 (postanowienie z 20 maja 2021 r.) Sąd orzekający w tej sprawie w pełni podziela zauważając, że również w doktrynie przyjmuje się, że jeżeli przepisy prawa materialnego dają wyłącznie podstawę do podjęcia postępowania z urzędu, a w zakresie tym nie powstaje związek z prawem (obowiązkiem) jednostki, to nie może ona skutecznie domagać się wszczęcia postępowania. Ma bowiem wyłącznie interes faktyczny, co daje jej podstawę do złożenia skargi powszechnej w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. 13, s. 309). W konsekwencji, brak możliwości domagania się uruchomienia postępowania z uwagi na to, że jest ono wszczynane wyłącznie z urzędu oznacza, że nie jest dopuszczalne także wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie jego wszczęcia. Podzielając w całości przedstawione powyżej stanowisko organów administracji publicznej, Sąd uznał pismo skarżącej za skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. Tak zresztą zostało ono potraktowane przez Z-cę Dyrektora Departamentu Skarg i Wniosków Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w Warszawie w piśmie skierowanym do K. G. – C. z dnia 21 kwietnia 2023 r. (pismo w aktach PWINB w Gdańsku). Wskazać przy tym należy, że skarga, o której mowa w art. 227 działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani sądowoadministracyjnego, jako że strona niezadowolona ze sposobu załatwienia jej sprawy może złożyć skargę do organu właściwego (organu wyższego stopnia), a postępowanie prowadzone w tym trybie nie kończy się wydaniem aktu zaskarżalnego do sądu administracyjnego. W orzecznictwie prezentowany jest bowiem jednolity pogląd, że czynności podejmowane przez organy w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 P.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Nadto, jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 maja 2020 r. II OSK 2402/19 (https://orzeczenia.nsa.gov.pl) w przypadku czynności kontrolnych organu nadzoru budowlanego, podjętych wskutek pisemnej skargi obywatela, przepis art. 71a Prawa budowlanego ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy w wyniku tych czynności, organ stwierdza nieprawidłowości świadczące o naruszeniu normy prawa budowlanego. W sytuacji zatem, gdy w wyniku czynności kontrolnych organ nadzoru budowlanego nie stwierdza naruszeń prawa budowlanego, a czynności te podjął w wyniku skargi obywatela, powinien w tym względzie stosować przepisy Działu VIII k.p.a. W niniejszej sprawie PWINB w Gdańsku pismem z dnia 29 maja 2023 r. poinformował Skarżącą o sposobie rozpatrzenia złożonego w trybie wnioskowo-skargowym pisma z 12 października 2021 r. To samo dotyczy pisma organu z dnia 17 lipca 2023 r. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega jednakże kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 9 czerwca 2022 r. II SA/Ol 400/22, postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd orzekł w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzekł w punkcie 1 postanowienia. Nadto, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia o zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Powołane w treści uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod internetowym adresem: "orzeczenia.nsa.gov.pl".