II Ka 738/25
Sądy powszechne2026-01-15
Sygnatura
II Ka 738/25
Data orzeczenia
2026-01-15
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Dariusz Półtorak (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Ka 738/25 </strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 15 stycznia 2026r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="125"/>
<col width="50"/>
<col width="535"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>SSO Dariusz Półtorak</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td colspan="2">
<p> st. sekr. sąd. Paulina Jarczak</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>przy udziale Prokuratora Jolanty Sulskiej</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r.</p>
<p>sprawy<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">R. D.</span>
</strong>
</p>
<p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, <br/>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a>
</p>
<p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie</p>
<p>z dnia 10 lipca 2025 r. sygn. akt II K 673/24</p>
<p>I.
utrzymuje wyrok w mocy;</p>
<p>II.
zasądza od oskarżonej <span class="anon-block">R. D.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> 840 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie odwoławcze.</p>
<p>III.
zasądza od oskarżonej <span class="anon-block">R. D.</span> na rzecz Skarbu Państwa 500 złotych opłaty za II instancję oraz 20 złotych wydatków postępowania odwoławczego.</p>
<table>
<colgroup>
<col width="404"/>
<col width="120"/>
<col width="44"/>
<col width="154"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td>
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>II Ka 738/25</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>1.
<strong>
<!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 10 lipca 2025 r. w sprawie II K 673/24</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒ obrońca</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ inny</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="44"/>
<col width="350"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☐ w części</p>
</td>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>
<strong>
<!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="291"/>
<col width="48"/>
<col width="338"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>2.
<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="57"/>
<col width="109"/>
<col width="350"/>
<col width="142"/>
<col width="63"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="109"/>
<col width="208"/>
<col width="405"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="109"/>
<col width="208"/>
<col width="405"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="55"/>
<col width="492"/>
<col width="175"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>.
<strong>
<!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>1.</p>
</td>
<td>
<p>I. Zarzuty obrazy przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:</p>
<p>- przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 2)">art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> w ten sposób, że Sąd Rejonowy, który wydał podlegające kontroli instancyjnej orzeczenie nie posiadał cechy sądu należycie obsadzonego, z uwagi na obecność w jego składzie sędziego Arkadiusza Kolasy (poprzednio asesora), który to sędzia odpowiednio w dniu 28 września 2021 r. został powołany na stanowisko asesora Sądu Rejonowego w Garwolinie, następnie w dniu 17 czerwca 2025 r. na stanowisko sędziego tegoż sądu, przez Prezydenta RP <span class="anon-block">A. D.</span> na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa (dalej też: „neoKRS"), ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 3), powołanej - co wynika z orzeczeń krajowych i międzynarodowych- wadliwie, niezgodnie z przepisami i nie posiadającej wskutek upolitycznienia, cechy organu niezależnego; co w konsekwencji powoduje, iż istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w rozpoznawanej sprawie;</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> polegającą na dokonaniu dowolnej i powierzchownej oceny materiału dowodowego w postaci zeznań <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> i uznaniu ich za dowód wiarygodny, a jednocześnie umożliwiający poczynienie kategorycznych, niekorzystnych dla oskarżonej <span class="anon-block">R. D.</span> ustaleń faktycznych w sprawie, w sytuacji gdy mając na względzie , iż poza <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> oraz <span class="anon-block">R. D.</span> brak jest innych osób, które byłyby naocznymi świadkami zdarzenia pomiędzy nimi, a nadto mając na względzie, iż zeznając na rozprawie w dniu 12 marca 2025 r. pokrzywdzona w trakcie swobodnej wypowiedzi nie podała by wobec niej kierowane były groźby ze strony oskarżonej, nadto biorąc pod uwagę, iż <span class="anon-block">L. D. (1)</span> posiada interes w tym by swoimi depozycjami obciążyć <span class="anon-block">R. D.</span>, z uwagi na konflikt jej syna <span class="anon-block">J. D.</span> z <span class="anon-block">R. D.</span> i prowadzone pomiędzy nimi postępowanie rozwodowe, należy stwierdzić, iż wyjaśnienia <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> nie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności, a co za tym idzie, przy odmiennie prezentowanej wersji zdarzenia przez <span class="anon-block">R. D.</span>, jest to materiał dowodowy nie pozwalający na poczynienie negatywnych dla <span class="anon-block">R. D.</span> ustaleń faktycznych w sprawie, pozwalających na jej skazanie;</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> polegającą na dokonaniu dowolnej i powierzchownej oceny materiału dowodowego w postaci zeznań <span class="anon-block">K. S.</span> i uznaniu ich za dowód wiarygodny, podczas gdy żaden inny świadek, w tym pozostali sąsiedzi <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>, tych zachowań nie potwierdził;</p>
<p>II. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mającego wpływ na jego treść, a polegającego na niesłusznym przyjęciu, że:</p>
<p>- oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a>, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż powinna zostać uniewinniona od jego popełnienia;</p>
<p>- <span class="anon-block">R. D.</span> dopuściła się popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a>, tj. kierowała wobec <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> groźby pozbawienia życia i uszkodzenia ciała poprzez oblanie kwasem oraz spalenie, w sytuacji gdy <span class="anon-block">R. D.</span> zaprzeczyła by groziła pokrzywdzonej, w sprawie jednocześnie brak jest innych osób, które miałyby słyszeć powyższe słowa, a nadto sama pokrzywdzona zeznając na rozprawie w dniu 12 marca br., w trakcie swobodnej wypowiedzi o tym nie wspomniała, co w konsekwencji, mając na względzie konflikt pomiędzy stronami, powinno doprowadzić do uniewinnienia <span class="anon-block">R. D.</span> od zarzucanego jej czynu;</p>
<p>- przyjęciu za prawdziwe twierdzenia o użyciu gazu pieprzowego, mimo że żaden gaz nie został zabezpieczony na miejscu przez funkcjonariuszy Policji, a w dokumentacji medycznej ze szpitala w <span class="anon-block">G.</span> brak potwierdzenia obrażeń typowych dla użycia gazu pieprzowego (brak podrażnień oczu, skóry, błon śluzowych).</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Apelacja obrońcy oskarżonej jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie.</p>
<p>Sąd Okręgowy rozpoznając wniesioną apelację nie stwierdził zasadności sformułowanych w niej zarzutów i przytoczonej na ich poparcie argumentacji, które cechowały się w ich istocie polemiką ze słusznymi ustaleniami Sądu <em>
<!-- -->meriti</em> co do stanu faktycznego sprawy, poczynionymi na podstawie prawidłowo ocenionego materiału dowodowego. Nie można zgodzić się w szczególności z zarzutami obrońcy, odnoszącymi się do kwestionowania prawidłowości powołania sędziego rozpoznającego sprawę, co miałoby mieć z kolei wpływ na brak jego niezależności i bezstronności. W tym aspekcie zwrócić uwagę należy na ugruntowane orzecznictwo, w tym Sądu Najwyższego, który to wskazał, że jest brak podstaw do przyjęcia <em>
<!-- -->a priori</em>, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa powołaną po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 2)">art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> (por. <em>
<!-- -->postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2026 r. II KS 59/25</em>). Skarżący nie przedstawił okoliczności, które w realiach przedmiotowej sprawy mogłyby wskazywać na niespełnianie przez referenta wymogu niezawisłości i bezstronności, także Sąd Okręgowy nie dostrzegł takich okoliczności z urzędu. Ponadto, skarżący miał możliwość na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 42 a)">art. 42a ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych</a> zawnioskowania o zbadanie spełnienia przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności, z uwzględnieniem także okoliczności wskazanych w apelacji, z czego nie skorzystał. Powyższe rozważania świadczą o bezzasadności zarzutu skarżącego, którego argumenty w żaden sposób nie zostały osadzone w realiach niniejszego postępowania.</p>
<p>Bezzasadnymi okazały się także zarzuty nawiązujące do oceny materiału dowodowego, bowiem w opinii Sądu Okręgowego, Sąd I instancji ocenił materiał dowodowy należycie, z poszanowaniem zasady swobodnej oceny dowodów, co trafnie i wyczerpująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że zeznania <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> miałyby być nakierowane wyłącznie na fałszywe pomówienie oskarżonej o czyny, których w rzeczywistości oskarżona miałaby nie popełnić, a co miałoby wynikać z konfliktu rodzinnego pomiędzy <span class="anon-block">R. D.</span>, a synem oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">J. D.</span> i trwającego postępowania rozwodowego. Zauważyć należy, że zeznania <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> są konsekwentne, jasne, spójne i mają odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym, zwłaszcza w zeznaniach świadków, którzy nie są stronami konfliktu. Nie ma racji skarżący również w tym też, że poza <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> nie ma innych świadków dopuszczenia się przez oskarżoną przypisanych jej czynów, skoro chociażby <span class="anon-block">K. S.</span> zeznawała szczegółowo i w ocenie Sądu Okręgowego wiarygodnie, co do agresywnego zachowania oskarżonej, a które wyrażało się m.in. w wykrzykiwaniu przez oskarżoną słów wulgarnych wobec <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>, w tym także gróźb pozbawienia życia i podpalenia. Zauważyć należy, że sąsiedzi oskarżycielki <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, do których przybiegła wnuczka oskarżycielki <span class="anon-block">L.</span> oraz sama oskarżycielka, nie wskazywali jednoznacznie na usłyszane groźby ze strony oskarżonej, jednakże przebywali oni wewnątrz domu, podczas gdy <span class="anon-block">K. S.</span> była na swojej posesji, bowiem chciała otworzyć bramę wjazdową, toteż znajdowała się w bezpośredniej odległości od zdarzenia. Wbrew twierdzeniom skarżącego, zwrócić uwagę trzeba na to, że oskarżycielka posiłkowa była konsekwentna co do przekazywania o słyszanych groźbach ze strony oskarżonej, co można wywnioskować z całokształtu jej zeznań, już od złożenia zawiadomienia o przestępstwie czy zeznając w sprawie II K 674/21 – k. 105v-106v. Na rozprawie w dniu 12 marca 2025 r. oskarżycielka posiłkowa wskazała na kilkukrotne groźby <br/>(k. 164) ze strony oskarżonej, natomiast nie powinno dziwić to, że zeznając po raz kolejny <span class="anon-block">L. D. (1)</span> mogła mocniej akcentować inne okoliczności odnoszące się do pozostałych czynów, wzbudzających u niej równie silne emocje, jak np. użycie wobec niej gazu łzawiącego. Niewątpliwie po sytuacji z dnia 17 lipca 2021 r. i nader agresywnym zachowaniu oskarżonej, oskarżycielka posiłkowa obawiała się spełnienia gróźb oraz ponownego przyjazdu oskarżonej wbrew jej woli, skoro został zainstalowany monitoring, natomiast zmianę w zachowaniu oskarżycielki posiłkowej zauważyli sąsiedzi (m.in. <span class="anon-block">K. S.</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">J. K. (3)</span> – zeznania w sprawie II K 674/21) czy członkowie jej rodziny (m.in. <span class="anon-block">J. D.</span>, <span class="anon-block">M. J.</span>, <span class="anon-block">J. J. (2)</span>), którym ponadto zwierzała się ze swoich obaw. Zaznaczyć należy, że przywoływany i kwestionowany przez skarżącego fakt użycia gazu łzawiącego przez oskarżoną, co do istoty nie dotyczy czynów, będących przedmiotem niniejszego postępowania, jednakże podkreślić można, że Sąd Rejonowy słusznie poczynił takie ustalenia, gdyż odnoszą się do niego niemalże wszystkie składane w sprawie depozycje, w tym zeznania <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J. K. (3)</span> czy <span class="anon-block">K. M.</span>, mających pierwszy, bezpośredni kontakt z <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> po jej wybiegnięciu z posesji, a wskazujących na zaczerwienione i załzawione wówczas oczy oskarżycielki posiłkowej. Funkcjonariusz Policji <span class="anon-block">S. T.</span> w początkowych zeznaniach także wskazywał na to, że oskarżycielka posiłkowa już podczas interwencji przedstawiała taką właśnie wersję zdarzenia, co ma odzwierciedlenie w sporządzonej przez niego notatce urzędowej (k.2).</p>
<p>W ocenie Sądu Okręgowego nie budzi wątpliwości to, że oskarżona swoim zachowaniem wypełniła znamiona także czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a> Oskarżycielka posiłkowa w toku całego postępowania akcentowała brak zgody na przebywanie oskarżonej w jej domu, wzywanie do jego opuszczenia i niestosowanie się oskarżonej do tych poleceń. Zauważyć należy, że pod pojęciem "wdarcie się" użytym na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a> należy rozumieć przełamanie, przy wkroczeniu do miejsc określonych w tym przepisie, nie tyle przeszkody fizycznej, ile woli osoby uprawnionej. Wchodzą tu więc w grę wszelkie sposoby przedostania się do miejsca wymienionego w przepisie bez zgody osoby uprawnionej i to zgody chociażby domniemanej, a więc gwałtem, podstępem, pod fałszywym pozorem, czy też używając groźby (por. <em>
<!-- -->wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2018 r. V KK 406/17</em>). Jak wynika z materiału dowodowego, niewątpliwie oskarżona przebywała wbrew woli oskarżycielki posiłkowej, ponadto działała wbrew postanowieniu Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z 8 lipca 2021 r. w sprawie III C 1219/19, w którym to Sąd uregulował kwestię opieki nad <span class="anon-block">L. D. (2)</span>, ustalając jej miejsce zamieszkania przy ojcu – <span class="anon-block">J. D.</span>, przy czym oskarżona nie ustalała wcześniej, że tego dnia może odebrać córkę i przyjechała bez zapowiedzi. Zachowania oskarżonej w omawianym zakresie nie ekskulpuje bynajmniej treść wiadomości SMS z 24 marca 2020 r. (k. 216), wysłanego ponad rok przed datą czynu, z którego nie sposób racjonalnie wywnioskować, że oskarżona na jego podstawie miałaby mieć niemalże nieograniczone prawo do pobytu na terenie posesji zamieszkiwanej przez oskarżycielkę posiłkową, w tym w dniu 17 lipca 2021 r. Wprost przeciwnie, treść tej wiadomości pozwala na wyinterpretowanie, że propozycja opieki nad dzieckiem mogła być wówczas tylko jednorazowa. Bez znaczenia pozostaje także fakt, że oskarżona po jakimś czasie opuściła teren posesji oskarżycielki posiłkowej, skoro do realizacji znamion czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a> doszło wcześniej, poprzez wejście na teren posesji oskarżycielki posiłkowej bez jej zgody, a już niewątpliwie poprzez nieopuszczenie domu/posesji pomimo konsekwentnych wezwań oskarżycielki posiłkowej aby oskarżona to uczyniła. Niewiarygodnie jawi się wersja obrony, że oskarżona jakoby chciała wówczas jedynie zweryfikować miejsce pobytu córki, czemu przeczy agresywne zachowanie oskarżonej od samego początku zdarzenia i działania zmierzające do zabrania córki przy użyciu przemocy, na co świadczy również posiadanie przez oskarżoną gazu łzawiącego. Zauważyć należy, że przeczą temu wyjaśnienia samej oskarżonej, która wskazała, że chciała zabrać córkę na wakacje (k. 51), co nijak ma się do twierdzeń obrony o weryfikacji miejsca pobytu <span class="anon-block">L. D. (2)</span>. Fakt niewyrażania zgody oskarżycielki posiłkowej na pobyt oskarżonej w domu i na terenie posesji był podkreślany we wspomnianych już zeznaniach funkcjonariusza <span class="anon-block">S. T.</span>, a także pozostałych wymienionych już wcześniej świadków, podobnie jak motyw działania oskarżonej, podyktowany chęcią zabrania córki.</p>
<p>Podsumowując powyższe rozważania wskazać ponownie należy, że dokonana przez Sąd Rejonowy ocena materiału dowodowego jest prawidłowa, co w konsekwencji prowadzi także do uznania bezpodstawności zarzutu odnoszącego się do błędu w ustaleniach faktycznych, jako zarzutu wtórnego.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku, ewentualnie o jego zmianę poprzez uniewinnienie oskarżonej od zarzucanych jej czynów.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Z uwagi na niezasadność podniesionych zarzutów, wnioski apelacyjne nie podlegały uwzględnieniu.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="55"/>
<col width="666"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>4.
<strong>
<!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>1.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>5.
<strong>
<!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->1.</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Wyrok w całości.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Wniesiona w sprawie apelacja nie była zasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->1.</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td/>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="52"/>
<col width="78"/>
<col width="369"/>
<col width="220"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>1.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>2.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>3.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>4.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>6.
<strong>
<!-- -->Koszty Procesu </strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="128"/>
<col width="590"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>II, III.</p>
</td>
<td>
<p>Z uwagi na nieuwzględnienie apelacji, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonej <span class="anon-block">R. D.</span> na rzecz Skarbu Państwa 500 złotych opłaty za II instancję, mając na względzie treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> oraz 20 złotych wydatków postępowania odwoławczego, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a>.</p>
<p>Ponadto, w związku z tym, że oskarżycielka posiłkowa na etapie postępowania odwoławczego była reprezentowana przez pełnomocnika, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonej <span class="anon-block">R. D.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> 840 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie odwoławcze, wg stawki z § 11 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 11 ust 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="719"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>7.
<strong>
<!-- -->PODPIS </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="7"/>
<col width="37"/>
<col width="11"/>
<col width="340"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="7">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Obrońca oskarżonej</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Wyrok w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☐ w części</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>
<strong>
<!-- -->1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
</div>