II SA/Lu 490/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia 4 kwietnia 2024 r. znak: IF-VII.7840.8.11.2024.DB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wojewody Lubelskiego na rzecz T. C. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2024 r. znak: IF-VII.7840.8.11.2024.DB Wojewoda Lubelski stwierdził uchybienie przez T. C. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Świdnickiego z dnia 25 stycznia 2024 r., znak: WB.6740.21.2023.AF23, odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z dnia 30 maja 2023 r., nr 85/2023 znak: WB.6740.21.2023.AF9, w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej. T. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe postanowienie organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uchylenie zaskarżonego postanowienia w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi T. C. kwestionującej prawidłowość postanowienia Wojewody Lubelskiego z dnia 4 kwietnia 2024 r. znak: IF-VII.7840.8.11.2024.DB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stało się bezprzedmiotowe, albowiem organ ten postanowieniem z dnia 24 czerwca 2024 r. znak: IF-VII.7840.8.11.2024.DB-2, którego odpis załączono do akt administracyjnych sprawy (k. 41 akt adm. II inst.), na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę w całości i uchylił własne postanowienie z dnia 4 kwietnia 2024 r., stwierdzając przy tym, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślić należy, że powołane wyżej postanowienie autokontrolne zostało wydane z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie, a nadto stało się prawomocne, albowiem – jak wynika z informacji przekazanej przez Wojewodę w piśmie z dnia 14 sierpnia 2024 r. (k. 63 akt sądowych) – nie zostało w ustawowym terminie zaskarżone do sądu administracyjnego. Wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia. Zasadne jest jednak jednocześnie w tej sytuacji zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw, stosownie do art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie koszty te obejmują uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego, które stosownie do § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.), wynosi 480 złotych, a także uiszczoną opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.