VII SA/Wa 2302/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.), asesor WSA Iwona Ścieszka, Protokolant spec. Eliza Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 29 września 2022 r. nr 896/OPON/2022 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. umarza postępowanie administracyjne w sprawie; III. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Wojewody Mazowieckiego ( dalej jako: "Wojewoda", "organ odwoławczy") nr 896/OPON/2022na podstawie której ww. organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), zwanej dalej "Kpa" oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J.K. reprezentowanego przez r.pr. M.L. od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 93/2022 z dnia 2 czerwca 2022 r., znak: UDIII- WAB.670.60.2022.MJA/ASL odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Burmistrza Gminy [...]Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, podpiwniczonego, stanowiącego segment zabudowy bliźniaczej, usytuowanego na działce ew. nr[...]z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W. – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższej decyzji Wojewoda wskazał, że w dniu 25 stycznia 2022 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy wpłynął wniosek J.K. reprezentowanego przez r.pr. M.L. w sprawie wszczęcia postępowania w przedmiocie wygaszenia pozwolenia na budowę, w oparciu o które została rozpoczęta budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w W. Pismem z dnia 4 lutego 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy przekazał ww. wniosek zgodnie z właściwością do Prezydenta m.st. Warszawy ( dalej jako: "Prezydent", "organ I instancji"). Po wszczęciu i przeprowadzeniu stosownego postępowania Prezydent decyzją Nr 93/2022 z dnia 2 czerwca 2022 r. zna: UD-III-WAB.670.60.2022.MJA/ASL odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Burmistrza Gminy [...]Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001r. udzielającej Państwu R. i A. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, podpiwniczonego, stanowiącego segment zabudowy bliźniaczej, usytuowanego na działce ew. nr [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W. Odwołanie od ww. decyzji wniósł w ustawowym terminie J.K. reprezentowany przez r.pr. M.L., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda ww. decyzją z dn. 29 września 2022 r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, natomiast w uzasadnieniu swojej decyzji powołał następującą argumentację: Wojewoda przede wszystkim wskazał na przepisy, które stanowiły podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie, tj. na art. 37 ust.1 ustawy Prawo budowlane, stosownie do którego, decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata. Nie ulega wątpliwości, że pozwolenie na budowę wygasa z mocy prawa z dniem ziszczenia się jednej z przesłanek określonych w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego, a wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia na budowę na podstawie art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego ma charakter deklaratoryjny. Przepis art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę i do wydania w tym postępowaniu decyzji stwierdzającej to wygaśnięcie, jeśli zaistnieją ku temu podstawy. Instytucja wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę jest instytucją wyjątkową. Przesłanki do wygaszenia pozwolenia na budowę muszą być traktowane ściśle, w przeciwnym razie zaprzeczałoby to woli ustawodawcy w rozwijaniu budownictwa w interesie publicznym. Dziennik budowy jest to faktycznie dokument prywatny, który musi odpowiadać określonym normatywnie wymogom. Zarówno dokument prywatny, tak jak i urzędowy jest dowodem w sprawie, w której może okazać się także konieczne przeprowadzenie innych dowodów w danym zakresie. Odnosząc powyższe do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, po dokonaniu analizy materiału dowodowego, organ odwoławczy stwierdził, iż wskazane przez odwołujących przesłanki nie zostały spełnione. Inwestor w dniu 21 września 2022 r. w odpowiedzi na wezwanie Wojewody Mazowieckiego z dnia 12 sierpnia 2022 r. znak: WI-II.7840.5.15.2022.MT, przedłożył dokumenty potwierdzające ciągłość prowadzenia Dziennika Budowy dla przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z oświadczeniem A.M., który w uzgodnieniu z Inwestorem przejął funkcję kierownika budowy po pełniącym wcześniej tą funkcję C.J. wykonane przez Inwestora wpisy w Dzienniku Budowy dotyczące zakresu i jakości wykonywanych robót budowlanych na realizowanym obiekcie tj. budynku mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej w okresie od dnia 3 listopada 2017 r. do dnia 29 marca 2022 r. zostały potwierdzone. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę powyższe oraz dokonując analizy akt sprawy, należy uznać, iż bez wątpienia wpisy dokonywane przez Inwestora w Dzienniku Budowlanym potwierdzone oświadczeniem kierownika budowy świadczą o ciągłości robót budowlanych oraz nie wypełniają przesłanki wygaśnięcia decyzji zawartej w art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym, należy utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta m.st. Warszawy Nr 93/2022 z dnia 2 czerwca 2022 r., znak; UD-III-WAB.670.60.2022.MJA/ASL odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Burmistrza Gminy [...]Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dn. 17 października 2022 r. złożył J.K. ( dalej również jako: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, tj.: 1/ art. 10 § 1 k.p.a., a to poprzez zaniechanie zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności uniemożliwienie stronie skarżącej zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem zaskarżonej decyzji, co było konieczne zwłaszcza w świetle przedstawienia przez strony nowych dowodów przy piśmie z dnia 21 września 2022 roku, a więc zaledwie na osiem dni przed wydaniem decyzji, co w konsekwencji uniemożliwiło stronie skarżącej także wykazanie, że złożone dokumenty przy piśmie z dnia 21 września 2022 roku nie potwierdzają ciągłości wpisów w Dzienniku Budowy, co jest o tyle oczywiste, że jak wynika z uzasadnienia decyzji, nowy kierownik budowy potwierdził jedynie wpisy od dnia 3 listopada 2017 roku do dnia 29 marca 2022 roku, gdy tymczasem Wojewoda zwracał się do inwestorów o potwierdzenie wpisów dokonywanych od 2007 roku i to przez innego kierownika budowy, 2. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., 80 k.p.a., a to poprzez podjęcie decyzji merytorycznej bez wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego, a w szczególności poprzez zaniechanie dokonania właściwej oceny dokumentów złożonych przez inwestora, z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, a także bez uwzględnienia materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania prowadzonego przed PINB, znak PINB.IIIOT.5141.80.2020.1, w którym stwierdzono, że inwestycja nie jest realizowana od wielu lat i brak jest śladów jakichkolwiek prac budowlanych w ostatnim okresie czasu, 3. art. 37 ust. 1 prawa budowlanego, a to poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy w zakresie odmowy wygaszenia pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy, analiza okoliczności przedmiotowej sprawy prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż prace objęte pozwoleniem na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 roku zostały przerwane na okres dłuższy niż wynika to z powołanego przepisu, i tym samym zaistniały przesłanki do wygaszenia decyzji. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący poprzez swoją argumentację uzasadniał twierdzenie, że błędne jest stanowisko organów, że zachowano ciągłość wpisów i działań na budowie, co jawi się jako nieporozumienie, zwłaszcza wobec zgromadzonego już w sprawie materiału dowodowego, z którego wynika, że od kilkunastu lat, w obrębie danej inwestycji nie toczyły się żadne prace. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymał swoje stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoczynając argumentację prawną wydanego orzeczenia, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 z późn.zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej jako: " p.p.s.a.", stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Rozpatrywana z uwzględnieniem powyższych kryteriów kontroli sądowej skarga została uwzględniona, aczkolwiek nie z powodów w niej wskazanych. Rozpoznając niniejszą sprawę w pierwszej kolejności wskazać należy, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji następuje w trybie art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm) – dalej jako: "k.p.a.". Przywołany przepis zakłada, że postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w warunkach nim określonych wszczynane jest co do zasady z urzędu. Regulacja ta nie wyklucza wszczęcia takiego postępowania i w konsekwencji wydania decyzji o wygaśnięciu na wniosek osoby trzeciej. Warunkiem jednak wszczęcia takiego postępowania, podobnie jak i wszczęcia każdego innego postępowania administracyjnego, jest legitymowanie się przez wnioskującego interesem prawnym. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga podlegała uwzględnieniu, aczkolwiek nie z powodów wskazanych w jej treści. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości rozstrzygnięcia przez organy ( Prezydenta m. st. Warszawy i Wojewody Mazowieckiego) postępowania w przedmiocie wygaśnięcia pozwolenia na budowę. W sprawie jest niesporne, że z wnioskiem o stwierdzenie na podstawie art. 37 ust.1 ustawy prawo budowlane wygaśnięcia decyzji Burmistrza Gminy [...]nr [...] r. z dn. [...].06.2001 r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowiącego segment zabudowy bliźniaczej, usytuowanego na działce ew. nr [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w warszawie wystąpił J.K. wskazując, że roboty budowlane przedmiotowej inwestycji zostały przerwane na okres dłuższy niż 3 lata. Organy, w I instancji Prezydent m. st. Warszawy, w II instancji Wojewoda Mazowiecki, po przeprowadzeniu stosownego postępowania, stwierdziły, że wpisy dokonywane przez inwestora w Dzienniku budowy potwierdzone oświadczeniem kierownika budowy świadczą o ciągłości robót budowlanych oraz nie wypełniają przesłanki wygaśnięcia decyzji zawartej w art. 37 ust.1 ustawy Pr. Budowlane. W ocenie Sądu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, powyższe decyzje są wadliwe, bowiem zostały wydane zarówno z naruszeniem przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego. Rozpoznając niniejszą sprawę w pierwszej kolejności wskazać należy, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji następuje w trybie art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm) – dalej jako: "k.p.a.". Przywołany przepis zakłada, że postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w warunkach w nim określonych wszczynane jest co do zasady z urzędu. Regulacja ta nie wyklucza wszczęcia takiego postępowania i w konsekwencji wydania decyzji o wygaśnięciu na wniosek osoby trzeciej. Warunkiem jednak wszczęcia takiego postępowania, podobnie jak i wszczęcia każdego innego postępowania administracyjnego, jest legitymowanie się przez wnioskującego interesem prawnym z którego można uzasadnić status strony postępowania dla podmiotu występującego w konkretnej sprawie. W dalszej kolejności wyjaśniać należy, że art. 28 k.p.a., będący przepisem ogólnym definiującym pojęcie strony na potrzeby postępowania administracyjnego stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W systemie prawa administracyjnego są jednak przepisy szczególne, w odrębny sposób definiujące stronę postępowania administracyjnego. Jednym z nich jest art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który stanowi: "Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu". W niniejszej sprawie, jak to już wskazano wyżej, z wnioskiem o wszczęcie postępowania w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę której inwestorem są R. i A. małż. G. w odniesieniu do nieruchomości przy ul. [...], wystąpił J.K., właściciel nieruchomości położonej przy ul. [...]. W tej sytuacji, organy przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie i wydaniem decyzji rozstrzygającej merytorycznie żądanie J.K., powinny ocenić, czy krąg stron w tym postępowaniu winien być określany na podstawie przepisu art. 28 k.p.a., czy też na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Wskazać należy, na utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, o konieczności ustalania kręgu stron postępowania dotyczącego wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 28 k.p.a., nie zaś na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane (np. wyrok NSA z dnia 20 października 2011 r., sygn. II OSK 1479/10, z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. II OSK 1450/12, sygn. II OSK 844/18, sygn. II OSK 3357/17 CBOSA). Jak się wskazuje - przymiot strony w sprawie dotyczącej wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę nie może być oceniany na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, ponieważ jest to przepis, który dotyczy wyłącznie spraw w przedmiocie pozwolenia na budowę. Art. 28 ust. 2 P.b. jest wyjątkiem od zasady ogólnej, zatem nie powinien być interpretowany rozszerzająco, lecz powinien znaleźć zastosowanie wyłącznie w takim zakresie, w jakim wprost przewidział to ustawodawca. (tak wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 lipca 2016r. sygn. II SA/Kr 584/16, CBOSA). Pogląd ten Sąd orzekający w sprawie niniejszej w pełni podziela. Do wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę ma zastosowanie zasada ogólna oceny przymiotu strony wynikająca z art. 28 k.p.a., kładąca nacisk na interes prawny strony w danej sprawie, a nie na znajdowanie się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Dla wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest istotne, czy określony podmiot znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, lecz znaczenie ma kwestia, czy domagający się dopuszczenia do udziału w takiej sprawie ma interes prawny w jej rozstrzygnięciu. Interesy prawne realizowane w obu postępowaniach – postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i w sprawie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę – są diametralnie różne. W ocenie Sądu, organy błędnie zinterpretowały kwestie interesu prawnego skarżącego w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Burmistrza Gminy [...]o pozwoleniu na budowę z dn. [...].06.2001 r. Należy wskazać że przedmiotem postępowania w sprawie wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę jest wyeliminowanie takiej decyzji z obrotu prawnego, a zatem przymiot strony w tym postępowaniu należy oceniać z punktu widzenia interesu prawnego w pozbawieniu mocy prawnej decyzji o pozwoleniu na budowę. (wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 lipca 2016r. sygn. II SA/Kr 584/16). Bez znaczenia jest, czy skarżący był stroną postępowania w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji Burmistrza Gminy [...]z 2001 r. udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Organy, aby stwierdzić, czy skarżącemu przysługuje status strony w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowego pozwolenia na budowę powinny przeanalizować czy skarżący legitymuje się interesem prawnym w pozbawieniu mocy prawnej przedmiotowego pozwolenia tj. czy skarżący może powołać się na konkretną normę prawa materialnego, przyznającą mu uprawnienie lub obowiązek realizujące się w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia ww. decyzji Burmistrza Gminy [...] udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych . Nie jest w tym przypadku wystarczający jedynie interes faktyczny. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę skarżący J.K. zarówno we wniosku o wszczęcie postępowania, jak i w jego przebiegu prezentował argumenty, które można zakwalifikować jako interes faktyczny, a nie prawny. Ponadto w kontekście całości stanu faktycznego ustalonego w przebiegu ww. postępowania i zgromadzonych ustaleń, wynika jednoznacznie, że skarżący w żaden prawnie uzasadniony sposób nie mógł i może udokumentować swojego interesu prawnego we wszczynaniu i prowadzeniu tego rodzaju postępowania jakim jest postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia na budowę. Organy rozpoznające wniosek skarżącego J.K. bezkrytycznie i całkowicie wadliwie, nie zbadały i nie oceniły jego wniosku o wygaśnięcie pozwolenia na budowę w kontekście niezbędnym dla przypisania legitymacji strony w takim postępowaniu. Bezkrytycznie wszczęły postępowanie i po zgromadzeniu niezbędnego materiału dowodowego orzekły co do istoty sprawy odmawiając stwierdzenia wygaśnięcia ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawidłowa ocena ustalonego stanu faktycznego powinna doprowadzić organy do odmowy wszczęcia postępowania na wniosek J.K. na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., tj. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Powołany przepis, obowiązujący od dnia 11 kwietnia 2011 r., został dodany ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 6, poz. 18). W uzasadnieniu nowelizacji wskazano, że celem regulacji polegającej na dodaniu art. 61a jest odróżnienie postępowania wstępnego polegającego na wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego od postępowania właściwego, które kończy się rozstrzygnięciem co do istoty przez wydanie decyzji administracyjnej. W konsekwencji organ, który otrzymał wniosek zobligowany jest w pierwszej kolejności do przeprowadzenia wstępnej jego analizy pod kątem ewentualnego wystąpienia okoliczności wykluczających merytoryczne rozpoznania zawartego w nim żądania. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Mając powyższe na względzie na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji ( pkt. 1 sentencji wyroku). Jednocześnie Sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie, orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie na podstawie art. 145§3 p.p.s.a. ( pkt. 2 sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art.206 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając, że niezbędnym kosztem postępowania był uiszczony przez skarżącego wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł., odstępując od zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika z uwagi na fakt, że skarga została uwzględniona z powodów innych niż wskazane w treści opracowanej przez pełnomocnika skargi ( pkt. 3 sentencji wyroku).