II OZ 708/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 października 2023 sygn. akt II SA/Rz 1388/22 wzywające A. N. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. N. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 6 września 2022 r. nr ... w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 października 2023 sygn. akt II SA/Rz 1388/22 wezwano A. N., na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 września 2023 sygn. akt II SA/Rz 1388/22 w kwocie 100 złotych (słownie: sto złotych), stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090), w terminie 7 dni od daty doręczenie odpisu zarządzenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył A. N. wskazując, że postanowieniem z dnia 23 stycznia 2023 r. w sprawie II SPP/Rz 227/22 utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 grudnia 2022 r. i odmówiono mu przyznania pomocy i zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wskazał, że od momentu wydania ww. postanowienia pogorszyła się jego sytuacja finansowa co uzasadnia zwolnienie go z poniesienia opłaty kancelaryjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Zgodnie natomiast z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Wskazać należy, że zasadą jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.) oraz przedmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sytuacjach przewidzianych w art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 27 września 2023 r sygn. akt ll SA/Rz 1388/22 WSA oddalił skargę A. N. Skarżący wnioskiem z 3 października 2023 r. (data wpływu do WSA - 4 października 2023 r.) zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia. Zarządzeniem z dnia 4 października 2023 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Rzeszowie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono skarżącemu 23 października 2023 r. Po sporządzeniu uzasadnienia wyroku jego odpis został przesłany skarżącemu i doręczony 10 listopada 2023 r. Z powyższego wynika, że skarżący wniósł wniosek o sporządzenie uzasadnienia, zasadnie zatem Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwała skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, prawidłowo określając jej wysokość na 100 zł na podstawie § 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów. Odnośnie do podniesionej w zażaleniu argumentacji dotyczącej sytuacji finansowej skarżącego, wskazać należy, że nie mogła ona odnieść zamierzonego skutku, gdyż pobranie opłaty kancelaryjnej nie jest uzależnione od sytuacji finansowej zobowiązanego do uiszczenia tej opłaty. Ta okoliczność badana jest w odrębnym postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, jak sam skarżący wskazuje postępowanie takie zostało przeprowadzone na jego wniosek i prawomocnie zakończone postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2023 r. w sprawie II SPP/Rz 227/22. Złożenie kolejnego wniosku w przedmiocie prawa pomocy nie mogło być uwzględnione przy ocenie zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., jak w sentencji. ----------------------- 3