II SA/Ke 625/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Karolina Chrapkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 21 sierpnia 2023 r. znak: RRO.0271.42.2023 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach na rzecz L. W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Decyzją z 21 sierpnia 2023 r. znak: RRO.0271.42.2023 Rektor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 920), dalej jako "u.d.i.p.", oraz art. 104 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku [...] L. W. o udostępnienie informacji publicznej, odmówił udostępnienia informacji w zakresie pełnego wykazu poniesionych przez Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach (dalej "UJK") wydatków w związku z realizacją Analizy potencjału konsolidacyjnego Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że żądana ww. wnioskiem z 29 czerwca 2023 r. informacja jest informacją przetworzoną – wobec czego pismem z 13 lipca 2023 r. wezwano wnioskodawcę do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W odpowiedzi z 7 sierpnia 2023 r. wnioskodawca wskazał, że jego sprawa jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, co wynika z samej nazwy projektu, którego dotyczy wniosek i wysokości środków przeznaczonych na jego realizację. Analizując to ostatnie pismo organ nie odnalazł jakiegokolwiek wykazania przez wnioskodawcę, że żądanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego – albowiem o "szczególnej istotności dla interesu publicznego" nie świadczy ani sama nazwa ww. projektu, ani wysokość środków przeznaczonych na jego realizację. Jednocześnie, zdaniem organu, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy żądana informacja stanowi informację przetworzoną i nie jest możliwe jej uzyskanie, cyt. za wnioskodawcą "za jednym kliknięciem". Skoro informacja, której udostępnienia żądał wnioskodawca, jest informacją przetworzoną, a wezwany przez organ wnioskodawca nie wykazał, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, konieczne było wydanie decyzji odmawiającej wykonania złożonego wniosku. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach [...] L. W. zarzucił ww. decyzji z 21 sierpnia 2023 r. naruszenie: a) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest: - art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 u.d.i.p. przez jego błędną wykładnię, polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu, że informacje publiczne, o których udostępnienie wnioskował, są informacjami przetworzonymi w rozumieniu u.d.i.p., podczas gdy stanowiły one wyłącznie informacje proste – co skutkowało wydaniem decyzji odmownej o dostępie do informacji publicznej; - art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP – poprzez błędne zastosowanie (w szczególności z naruszeniem przesłanek konieczności i proporcjonalności), polegające na nieuzasadnionej odmowie udzielenia informacji o pełnym wykazie poniesionych wydatków przez UJK, związanych z realizacją Analizy potencjału konsolidacyjnego Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, niespełniającej konieczności dokonanego ograniczenia, co skutkowało pozbawieniem prawa konstytucyjnego gwarantowanego, tj. prawa do informacji publicznej; - art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych poprzez niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu o pełnym wykazie wydatków przez UJK związku z realizacją Analizy potencjału konsolidacyjnego Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, co skutkowało nieuzasadnionym ograniczeniem prawa obywatela do wyrażania swojej opinii, obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru; b) przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdyż odmowa udostępnienia wnioskowanych przez skarżącego informacji nie została należycie i przekonująco uzasadniona, co stanowi o naruszeniu wymogów z art. 107 § 3 K.p.a. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a."; - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów z SWZ postępowania w sprawie zamówienia publicznego znak: BZP.272.18.2022.BC w sprawie wykazania jawności postępowania, w tym przede wszystkim pełnego wykazu wydatków UJK w związku z realizacją Analizy potencjału konsolidacyjnego Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu – na podstawie art. 106 ust. 3 p.p.s.a.; - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; - zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał na brak podstaw do jej uwzględnienia, dodatkowo wyjaśniając że przygotowanie żądanej informacji wiązałoby się z koniecznością przeprowadzenia szeregu czynności związanych z intelektualną analizą danych zawartych w dokumentach Uniwersytetu. Obowiązujący na Uniwersytecie obieg dokumentów oraz prowadzona aktualizacja polityki finansowej nie dają możliwości precyzyjnego określenia pełnego wymiaru kosztów, jakie uczelnia poniosła w związku z realizacją ww. projektu. O ile możliwe jest przedstawienie niektórych poniesionych wydatków (tj. faktury za uzyskanie dostępu do wskazanej przez zamawiającego bazy danych), o tyle ustalenie rzeczywistej wartości kosztów z tytułu wykorzystania infrastruktury technicznej (m. in. druku, zużycia energii cieplnej i elektrycznej, intensywne wykorzystanie urządzeń elektronicznych) jest niezwykle utrudnione i wymaga dodatkowych prac prowadzonych w koordynacji przez pracowników kilku działów: technicznego, informatyki, płac, księgowości i kadr. Takie działanie stanowi podstawę do przyjęcia, że w sprawie mamy do czynienia z przetworzeniem informacji. Organ nie dysponuje bowiem gotową informacją, którą mógłby przedstawić wnioskodawcy, zaś aby przekazać oczekiwaną informację należałoby dokonać szeregu przetworzeń danych i sporządzić odrębne dla tej wiedzy kalkulacje kosztów, które ewidencjonowane są w wielu segmentach jako dane zagregowane. Działania te wymagałyby odrębnego zaangażowania osób merytorycznie odpowiedzialnych za te obszary działań uczelni i poświecenia temu zadaniu czasu. Prace te wymagałyby opracowania koncepcji, konsultacji metody, a dopiero w następnej kolejności wykonania ustalonych prac. Czas wytworzenia takiej informacji oszacowany został na co najmniej kilkanaście roboczogodzin. Natomiast prawo do informacji publicznej nie może być wykorzystywane do zaspokajania osobistych interesów wnioskodawcy. Na takie działanie wskazuje treść wniosku i dalszych pism w sprawie. Sam wnioskodawca wskazał bowiem, że swoje prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej wywodzi z faktu, że jest członkiem Rady Uczelni. Okoliczność ta nie ma jednak, zdaniem organu, znaczenia na gruncie przepisów u.d.i.p. i nie może uzasadniać odstąpienia od spełnienia wymogu wykazania wystąpienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Na marginesie wskazano, że podawanie takich szczególnych cech podmiotu wnoszącego o udostępnienie informacji publicznej, niemających znaczenia w sprawie, stanowi podstawę uzasadnionego podejrzenia, że informacja będzie wykorzystana w prywatnym celu, stanowi podstawę przyjęcia, że działanie wnioskodawcy może nosić cechy nadużywania prawa do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Podstawę materialnoprawną kwestionowanej w sprawie decyzji stanowiły przepisy u.d.i.p., która w art. 1 ust. 1 stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ta ogólna i nieprecyzyjna definicja została przez ustawodawcę uszczegółowiona w przepisie art. 6 ust. 1 u.d.i.p. poprzez przykładowe wyliczenie w formie katalogu otwartego informacji posiadających przymiot informacji publicznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych został wypracowany pogląd, który podziela również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytwarzana lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok NSA z 25 marca 2003 r. sygn. akt II SA 4059/02, publik. - Lex Polonica nr 361165). Wskazać trzeba przy tym, że taka informacja musi dotyczyć sfery istniejących już faktów i danych. Takie rozumienie pojęcia "informacji publicznej", uwzględniające treść art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.), uzyskało również akceptację doktryny (por. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28; M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, C. H. Beck 2010, s. 22). Za szerokim rozumieniem omawianego pojęcia opowiada się również Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z 13 listopada 2013 r., sygn. P 25/12 (OTK-A 2013/8/122, Dz. U. z 2013/1435) stwierdził, że "w doktrynie prawnej i orzecznictwie pojęcie informacji publicznej i sprawy publicznej jest rozumiane szeroko. Polega ono na ustaleniu nie tylko na podstawie art. 1 ust. 1 u.d.i.p., lecz także, a nawet przede wszystkim, na podstawie art. 61 Konstytucji. Skoro prawo do informacji publicznej ma charakter konstytucyjny, to ustawy je dookreślające powinny być interpretowane w taki sposób, aby gwarantować obywatelom i innym jednostkom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki powinny być rozumiane wąsko. Wymienione przepisy są podstawą przyjęcia, że informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnoszące się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź go dotyczących". Krąg podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 ust. 1 pkt 4 i 5 u.d.i.p., z którego wynika m.in., że obowiązane do udostępnienia informacji są nie tylko władze publiczne, ale również inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. W tym kontekście nie budzi wątpliwości i jest zarazem niesporne w niniejszej sprawie, że: - po pierwsze, dane, których udostępnienia żąda skarżący wnioskodawca, to jest pełen wykaz poniesionych przez UJK wydatków w związku z realizacją analizy potencjału konsolidacyjnego Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, stanowią informację publiczną; - po drugie, że Rektor UJK, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej, którą dysponuje. Zgodnie z kluczowym dla rozstrzygnięcia sprawy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast "informacją przetworzoną" jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli – innymi słowy – informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968). Judykatura wielokrotnie wyjaśniała, że przetworzenie informacji to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych, a także zgromadzenia informacji prostych poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ich ilość konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne do jego prawidłowego funkcjonowania. Podkreśla się też, że jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany znaczny nakład środków i zaangażowania pracowników, a w szczególności gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów, to informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Powstały bowiem w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Krakowie z 17 marca 2017 r., II SA/Kr 1612/16, CBOSA; wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r., I OSK 202/12, Lex nr 1264654). Analizując zarówno treść: - skierowanego do wnioskodawcy wezwania z 13 lipca 2023 r. (k. 17 akt sądowych) do wykazania – w trybie art. 3 ust. 1 u.d.i.p., dotyczącym informacji przetworzonej – że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - jak i zaskarżonej decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji (k. 14 akt sądowych), nie sposób uznać, aby organ wykazał, że w niniejszej sprawie w istocie chodzi o informację przetworzoną. Stanowisko Rektora UJK w Kielcach w tym zakresie nie zawiera bowiem jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie, ograniczając się do przytoczenia art. 3 ust. 1 u.d.i.p. i lakonicznego stwierdzenia, że cyt. "informacja, której udostępnienia żądał wnioskodawca, jest informacją przetworzoną". W tym kontekście wydanie przez organ – na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej było przedwczesne. W żaden sposób nie wykazano bowiem, że dochodzona wnioskiem informacja publiczna ma charakter przetworzony – co uprawniałoby organ do skierowania do skarżącego wezwania, a następnie oceny udzielonej w tym zakresie odpowiedzi w świetle przesłanek z art. 3 u.d.i.p. W tym zakresie, w ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów z art. 107 § 3 K.p.a., gdyż w żadnej mierze nie wyjaśnia, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Przesądza to zarazem o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Co prawda, w odpowiedzi na skargę organ sformułował argumentację w tym przedmiocie, jednak nastąpiło to dopiero na etapie kontroli sądowej – które to działanie nie mogło konwalidować istotnego braku zaskarżonej decyzji. Kontrolne uprawnienia sądu administracyjnego oznaczają bowiem, że sąd ocenia zgodność z prawem poddanego mu przez osąd aktu wedle stanu prawnego i faktycznego, obowiązujących w dacie jego podjęcia, a nie w dacie orzekania. Stąd też odpowiedź na skargę nie może, jako pismo procesowe, być traktowana jako uzupełnienie istotnych braków decyzji. W odpowiedzi na skargę organ orzekający powinien odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, nie zaś dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub ocen prawnych, które powinny znaleźć się w decyzji (por. wyroki WSA: w Gdańsku z 19 października 2021 r., I SA/Gd 887/21, LEX nr 3246980; w Krakowie z 21 listopada 2022 r., III SA/Kr 1021/22, LEX nr 3441659). Ubocznie wskazać trzeba, że w odpowiedzi z 7 sierpnia 2023 r. (k. 16 akt sądowych) – złożonej w celu wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego – wnioskodawca podkreślił, że: - żądana informacja dotyczy znacznych środków publicznych, - wniosek został skierowany do Rektora uczelni publicznej, - informacja dotyczy projektu pn. Analiza potencjału konsolidacyjnego Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, zleconej UJK, a więc – jak wynika z samej nazwy projektu i wysokości środków przeznaczonych na jego realizację (wg informacji medialnych Ministra Edukacji i Nauki w wysokości 5 mln zł, przy wysokości 1,2 mln zł, przeznaczonych dla UJK w stosownym postępowaniu) – bezspornie szczególnie istotnej dla interesu publicznego; - wniosek – wbrew twierdzeniu Rektora – nie dotyczy informacji przetworzonej, gdyż żądane dane można uzyskać z systemu księgowego i innych UJK "za jednym kliknięciem"; - pomimo, że jest członkiem Rady Uczelni, wbrew obowiązującym przepisom prawa, odmówiono mu udzielenia ww. informacji w trakcie posiedzenia tego organu 23 czerwca 2023 r. W wyroku NSA z 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 865/14 zwrócono uwagę, że pojęcie interesu publicznego jest znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Interes publiczny odnosi się więc w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się zatem z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., musi więc być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć również charakter szczególny. Żądane dane mogą być więc - ogólnie rzecz ujmując - istotne dla interesu publicznego, jednakże w wyniku np. zestawienia kosztów ich wytworzenia, a przede wszystkim potrzeby ich pozyskania, nie będą miały szczególnie istotnej wartości dla wskazanego interesu publicznego. Przetworzenie tych informacji i trud z tym poniesiony, nie przełoży się bowiem na wskazywane przez ustawodawcę ulepszenie działania organu. Jest to o tyle istotne w niniejszej sprawie, że – ja wskazano w ww. wyroku NSA – charakter, czy też pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia informacji publicznej przetworzonej, a zwłaszcza realne możliwości przyszłego wykorzystania przez ten podmiot tak uzyskanych danych, ma wpływ na ocenę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udzielenie mu żądanych informacji. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przyjmuje się, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie uprawdopodobnić w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uwzględniając powyższe, działanie Rektora UJK – wobec braku jakiegokolwiek uzasadnienia stanowiska o przetworzonym charakterze żądanej informacji – można rozpatrywać w aspekcie naruszenia nie tylko art. 3 ust. 1, ale również art. 2 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie bowiem z tym przepisem od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W niniejszej sprawie skarżący powołuje, że jest członkiem Rady Uczelni (okoliczność niesporna), na której posiedzeniu uprzednio odmówiono udzielenia żądanych informacji. Nie sposób przy tym nie dostrzec podobieństwa zaistniałego stanu faktycznego do rozważań prawnych poczynionych w cyt. wyroku NSA, w którym jako przykład relewantnego statusu podmiotu występującego z wnioskiem o udzielenie informacji przetworzonej wskazano np. na posła lub senatora zasiadającego w komisji ustawodawczej, mającego możliwość kształtowania uchwalanych przepisów prawa, organizację zawodową lub społeczną, zwracając uwagę że podmioty te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych przetworzonych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów. W rezultacie, o istnieniu przesłanki interesu publicznego można mówić właśnie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, jak podnosi skarżący, że wynik przetworzonej informacji publicznej, oprócz wnioskodawcy, będzie miał także znaczenie dla bliżej nieokreślonych podmiotów zewnętrznych, i w jakiś sposób wpłynie na kształt określonej dziedziny życia publicznego. Reasumując, należy również stwierdzić naruszenie prawa materialnego polegające na wadliwej wykładni, a przez to błędne zastosowanie określonych w art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. przesłanek odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ usunie stwierdzone wyżej nieprawidłowości, uwzględniając zaprezentowane orzecznictwo i ustalając – w przekonujący sposób – czy w niniejszej sprawie istotnie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, ewentualnie wykazanie przez wnioskodawcę przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego", w zależności od tego podejmując stosowne działania, zgodne z wymogami K.p.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I wyroku) O kosztach orzeczono w pkt II wyroku – na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze wysokość uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego (200 zł) oraz wynagrodzenia jego profesjonalnego pełnomocnika (480 zł), obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265).