III SA/Kr 992/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ś. na zarządzenie Burmistrza z dnia 15 lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków przyłączenia do kanalizacji gospodarstw domowych przy inwestycjach aktualnie realizowanych i zakończonych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 lipca 2009r. M. Ś. wniosła skargę na zarządzenie Burmistrza z dnia 15 lipca 2003r. Nr [...] w sprawie ustalenia warunków przyłączenia do kanalizacji gospodarstw domowych przy inwestycjach aktualnie realizowanych i zakończonych. Pismem z dnia 12 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącą do wykazania, że poprzedziła złożenie skargi wezwaniem Burmistrza do usunięcia naruszenia interesu prawnego przez jego zarządzenie Nr [...] z dnia 15 lipca 2003r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca oświadczyła, że nie składała wniosku o stwierdzenie nieważności w/w zarządzenia ponieważ straciło ono moc na skutek wydania zarządzenia Burmistrza Nr [...] z dnia [...] 2007r. Jednak po dokładnej analizie wezwań do zapłaty, których treść wynika z zaskarżonego zarządzenia Nr [...] i orzecznictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżąca uznała, że wniesienia skargi na w/w zarządzenie jest uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.): "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zarządzenie organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowane zarządzenie, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie zarządzenia do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. W aktach sprawy znajduje się jedynie pismo skarżącej z dnia 7 maja 2009r., w którym wezwała Radę Miejską do stwierdzenia nieważności uchwały z dnia [...] 1999r. Nr [...] w sprawie lokalnych inicjatyw inwestycyjnych. Brak jest natomiast jakiegokolwiek dokumentu, który wskazywałby, że skarżąca poprzedziła wniesienie skargi w niniejszej sprawie wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez zaskarżone zarządzenie Burmistrza Nr [...] z dnia 15 lipca 2003r. Znalazło to również potwierdzenie w piśmie skarżącej z dnia 25 sierpnia 2008r., w którym oświadczyła, że nie składała wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia ponieważ straciło ono moc na skutek wydania zarządzenia Burmistrza Nr [...] z dnia [...] 2007r. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego jej środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.