III OSK 4475/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R. B. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2022 r., sygn. akt III OSK 4475/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 1278/19 w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 4 listopada 2019 r. nr 63/EU-O/2019 w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 1278/19, po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. B. uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 4 listopada 2019 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia 30 września 2019 r. w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 stycznia 2021 r. Pismem z dnia 8 kwietnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2022 r., sygn. akt III OSK 4475/21, oddalił skargę kasacyjną organu. Wnioskiem z dnia 28 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2022 r. w zakresie zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, zgodnie z pkt 2 pisma z dnia 8 kwietnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 P.p.s.a. wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym. W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku o orzeczenie w zakresie kosztów został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Bezspornym jest, że wyrok NSA nie zawierał rozstrzygnięcia w tym zakresie. Wobec tego należało ocenić, czy zachodziły podstawy do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Jak wynika z art. 204 P.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1. organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę albo przez 2. skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Z art. 205 § 2 P.p.s.a. wynika, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. Do niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, które mogą podlegać zwrotowi od strony skarżącej na rzecz strony przeciwnej, na podstawie art. 204 P.p.s.a. należy zaliczyć również zwrot kosztów związanych z przygotowaniem odpowiedzi na skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika (zob. uchwała siedmiu sędziów NSA z 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stosownie bowiem do art. 179 P.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Możliwość zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną istnieje jedynie, gdy została ona wniesiona w terminie, o jakim mowa w art. 179 zd. 1 P.p.s.a. Złożenie zatem pisma procesowego zawierającego stanowisko co do złożonej skargi kasacyjnej oraz wniosek o zwrot kosztów postępowania, po terminie określonym w art. 179 P.p.s.a., nie stanowi odpowiedzi na skargę kasacyjną, bowiem pismo to traci ten przymiot i staje się zwykłym pismem procesowym (zob. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 1377/17, opub. w Lex nr 2428632). W rozpoznawanej sprawie strona nie poniosła kosztów sądowych, do których należą opłaty sądowe (np. wpis od pisma wszczynającego postępowanie) i wydatki, więc nie ma podstaw do zasądzenia ich zwrotu. Jeżeli zaś chodzi o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, to brak jest ku temu podstaw prawnych. Z akt sprawy wynika, że odpis skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 21 stycznia 2021 r. Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał z dniem 4 lutego 2021 r. Pismo procesowe skarżącego zawierające stanowisko co do złożonej skargi kasacyjnej oraz wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, zostało wniesione dopiero w dniu 8 kwietnia 2021 r. Oznacza to, że pismo to zostało złożone po terminie, o jakim mowa w art. 179 zd. 1 P.p.s.a. i tym samym nie mogło być uznane za odpowiedź na skargę kasacyjną. W konsekwencji zaś nie można przyjąć, że za sporządzenie tego pisma przysługuje wynagrodzenie, co jednocześnie uniemożliwia przyjęcie, że strona poniosła w ramach postępowania kasacyjnego koszty podlegające zwrotowi. Pomimo zatem oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję, wniosek strony o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa nie mógł skutkować ich przyznaniem, bowiem stronie przysługuje zwrot kosztów za terminowe sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika (por. np. wyroki NSA z: 30 czerwca 2021 r., II GSK 224/21; 9 lutego 2021 r., III OSK 3338/21, postanowienie NSA z 23 marca 2021 r., III OSK 3342/21; publik. CBOSA). Powyższe oznacza, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2022 r. orzeczono o całości sprawy, a brak orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z tego, że nie ma podstaw do ich przyznania. Tym samym wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 P.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.