II SA/Sz 1163/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. P. w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...]. nakazującą Wspólnocie usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących budynku przy ul. [...] w K. poprzez wykonanie hydroizolacji ścian fundamentowych i piwnic przedmiotowego budynku od zewnątrz oraz od wewnątrz budynku. W skardze strona sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go tym, że kwestionowana decyzja jest niewykonalna. Nie wskazano w niej bowiem precyzyjnie obowiązków strony, zarówno co do ich zakresu, jak i sposobu ich wykonania. Zdaniem skarżącej, nie można z niej wywnioskować, jak wykonać hydroizolację na poszczególnych ścianach. Ponadto organ pominął w niej kwestie bezpieczeństwa budynku przy wykonywaniu nakazanych robót w postaci np. wyparcia gruntu spod ław fundamentowych. Organ nie zbadał, czy zlecenie wykonania hydroizolacji jest bezpieczne dla przedmiotowego budynku. Wskazanie zaś przez biegłego, że strona przez wykonywaniu nakazu winna przestrzegać zasad obowiązujących przy wykonywaniu takich prac jest niewystarczające, bo nie wie ona jakie zasady miał biegły na myśli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie cytowanego przepisu, sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne, w ramach tych przesłanek, dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Dokonując oceny wniosku skarżącej Wspólnoty o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku przy ul. [...] w K., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Należy zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 P.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby jej wniosek został uwzględniony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04). Tymczasem, okoliczność, na którą powołuje się strona w uzasadnieniu wniosku, tj., że nie wskazano precyzyjnie w zaskarżonej decyzji zakresu oraz sposobu wykonania prac mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku przy ul. [...] w K. oraz że pominięto kwestię bezpieczeństwa budynku przy wykonywaniu nakazanych robót, będzie podlegać ocenie w toku rozpoznania istoty sprawy. Uwzględnienie tego twierdzenia strony i orzeczenie na tej podstawie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia oznaczałoby niedopuszczalne przesądzenie o wyniku sprawy na etapie wcześniejszego rozpoznania kwestii wpadkowej, jaką jest wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Jak już bowiem wyżej wskazano, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie ocenia legalności tej decyzji, nie ocenia także, czy konkretne wymogi, które w ocenie skarżącej powinny być zawarte w decyzji, mogą w takiej decyzji w ogóle być zawarte na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Skoro zatem, strona skarżąca nie przedstawiła takich okoliczności, które pozwoliłyby na ocenę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.