III SA/Kr 2077/24
Sądy administracyjne2025-01-09
Sygnatura
III SA/Kr 2077/24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2025-01-09
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie
Sędziowie
Magdalena Gawlikowska
Rozstrzygnięcie
odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie przekazania wniosku z dnia 24 października 2018 r. zgodnie z właściwością postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
Pismem z 14 października 2024 r. K. J. (dalej: skarżący), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 15 listopada 2018 r. (AH.0151.65.2018.KP) w przedmiocie przekazania wniosku skarżącego z 25 października 2018 r., zgodnie z właściwością, Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.
W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Artykuł 4 ww. ustawy stanowi, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Treść skargi skarżącego wskazuje, że jej przedmiotem jest czynność materialno-techniczna Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w zakresie przekazania wniosku o wydanie zaświadczenia organowi właściwemu tj. Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie.
Zgodnie z treścią art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie.
Z treści powyższego przepisu wynika, że przekazanie organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej, który podlegałby zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Następuje ono jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Brak jest tu zarazem cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zawiadomienie takie nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., I OSK 38/12, Wyrok NSA z dnia 25 października 2013 r., II OSK 1216/12, postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 kwietnia 2014 r., II SAB/Go 31/14, dostępne na www.nsa.gov.pl).
Na marginesie Sąd zauważa, że skarga skarżącego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 24 października 2018 r. o wydanie zaświadczenia, została odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie z 5 grudnia 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 114/24.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.