I OZ 763/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Po 462/23 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 15 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 462/23 w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 26 kwietnia 2023 r., nr SKO.PS.4040.166.2023 w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonym postanowieniu w ten sposób, że w jego rubrum w miejsce "w przedmiocie zasiłku celowego" wpisać "w przedmiocie zasiłku okresowego"; 2. oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z 8 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Po 462/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 26 kwietnia 2023 r., nr SKO.PS.4040.166.2023, w przedmiocie zasiłku okresowego. Skarżący T.K. pismem z 13 lutego 2024 r. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. Skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez skarżącego osobiście (k. 60 akt sądowych). Postanowieniem z 15 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną od ww. wyroku z 8 grudnia 2023 r. Odpis powyższego postanowienia, zawierający pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia został doręczony skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2024 r. Pismem z 29 kwietnia 2024 r. skarżący T.K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie zostało sporządzone i podpisane przez skarżącego osobiście (k. 75 akt sądowych). Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 31 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Po 57/24, oddalono wniosek T.K. o zmianę postanowienia referendarza sądowego z 8 września 2023 r., sygn. akt II SPP/Po 88/23, poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 5 lipca 2024 r. – po rozpoznaniu sprzeciwu T.K. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza z 31 maja 2024 r. Zaskarżonym postanowieniem z 23 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił ww. zażalenie. Pismem z 18 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny stanowi, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowanie znajduje art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, osobiście sporządził zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 15 kwietnia 2024 r. odrzucające skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, jak też którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Brak polegający na samodzielnym sporządzeniu przez stronę zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej nie może zaś zostać usunięty, bowiem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; z 26 października 2018 r., I OZ 1011/18). Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, a tym samym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w komparycji zaskarżonego postanowienia w zakresie prawidłowego oznaczenia przedmiotu zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że skarga została złożona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 26 kwietnia 2023 r., nr SKO.PS.4040.166.2023, w przedmiocie zasiłku okresowego a nie – jak omyłkowo wpisał Sąd – w przedmiocie zasiłku celowego.