I OZ 597/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1633/23 o odrzuceniu skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 lipca 2023 r. znak: KOC/1505/Ac/23 w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z 26 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T.K. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący – z uwagi na niepodanie numeru PESEL – został wezwany do usunięcia tego braku, jednakże pomimo skutecznie doręczonego wezwania w dniu 11 września 2023 r. skarżący nie nadesłał do Sądu numeru PESEL w wyznaczonym terminie, tj. do 18 września 2023 r. Co prawda skarżący uzupełnił powyższy brak 18 września 2023 r. w biurze podawczym Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie jednakże pismo to zostało przekazane do Sądu 19 września 2023 r., tj. już po 7-dniowym, wyznaczonym terminie. W takiej sytuacji Sąd I instancji uznał, że braki formalne skargi zostały uzupełnione po terminie, wobec tego skarga podlega odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że odpowiedź na wezwanie Sądu złożył w organie kierując się treścią wcześniej otrzymanych pism. Czynności tej dokonał w wyznaczonym terminie i nie ponosi winy za to, że organ pismo przekazał dopiero następnego dnia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie. Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem 7 września 2023 r., w wykonaniu zarządzenia z 29 sierpnia 2023 r., został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie numeru PESEL. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 11 września 2023 r., co oznacza, że termin na jego wykonanie upływał 18 września 2023 r. Pismo zawierające numer PESEL zostało wprawdzie złożone przez skarżącego 18 września 2023 r. jednakże nie w siedzibie Sądu I instancji, lecz organu, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Zgodzić się należy z Sądem Wojewódzkim, że w takiej sytuacji, tj. w sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do sądu, a złożone zostało do organu, najwcześniejszą datą, jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do sądu (zob. postanowienia NSA: z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt I OZ 1322/19; z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt II OZ 1042/18). Skoro więc organ w 19 września 2023 r. przekazał do Sądu korespondencję skarżącego zawierającą pismo z numerem PESEL, zasadnie Sąd I instancji przyjął, że skarżący uzupełnił braki formalne skargi po terminie. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że termin siedmiodniowy przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Skoro zatem przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej ze złożeniem pisma do organu zamiast do Sądu, a czego skarżący nie kwestionuje w rozpoznawanym zażaleniu, to Sąd Wojewódzki miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.