VII SA/Wa 174/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), asesor WSA Katarzyna Tomiło-Nawrocka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 grudnia 2023 r. nr 973/OPON/2023 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę UZASADNIENIE Wojewoda Mazowiecki ( dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy’) decyzją z dnia 7 grudnia 2023 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775), zwanej dalej "Kpa") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682), po rozpatrzeniu odwołania L. K. ( dalej: "skarżąca", "inwestor") od decyzji Starosty O. ( dalej: "Starosta") Nr [...] z dnia 25 sierpnia 2023 r., znak: [...], wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na remoncie i konserwacji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ewid. [...] , obręb [...] w K., utrzymał w mocy decyzje Starosty. Organ odwoławczy przypomniał, że w dniu 10 sierpnia 2023 r. do Starosty wpłynęło zgłoszenie skarżącej w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na remoncie i konserwacji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ewid. [...] obręb [...] w K. Starosta O. decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r., znak: [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia. Odwołanie od powyższej decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, wniósł Inwestor - Pani L.K.. Wojewoda uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, wyjaśnił, że według zasady wyrażonej w art. 28 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 tejże ustawy, które to przepisy określają wyjątki od tej reguły. Wskazany art. 29 ustawy Prawo budowlane wylicza enumeratywnie rodzaje obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę oraz robót budowlanych, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę. Katalog wyrażony w tym artykule ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie wymienione w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Ponieważ podany przepis zawiera wyjątki od zasady ogólnej, to w stosunku do niego niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z kolei przepis art. 30 ust. 1 ww. ustawy określa, które z robót budowlanych wymienionych w art. 29 Prawa budowalnego podlegają zgłoszeniu właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z art. 30 Prawa budowlanego organ administracji publicznej ma kompetencje do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych zgłoszeniem. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Sprzeciw jest rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty i dlatego powinien być wyrażony w formie decyzji administracyjnej. Niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia (lub od dnia usunięcia braków zgłoszenia, jeżeli inwestor był do tego wezwany) powoduje, że uprawnienie inwestora do uruchomienia procesu budowlanego powstaje bezpośrednio z mocy prawa, a więc bez wydania aktu administracyjnego. Następnie organ omówił instytucję wniesienia sprzeciwu. Wojewoda wskazał, że z analizy akt sprawy wynika, że skarżąca dokonała zgłoszenia dotyczącego remontu i konserwacji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, skazując przy tym art. 29 ust. 3 oraz 29 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 29 ust. 3 tej ustawy - "nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na: 1) przebudowie: a) przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych, o ile nie prowadzi ona do zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której budynek jest usytuowany, b) obiektów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3, 9,11-13 oraz 30, c) sieci gazowych oraz sieci elektroenergetycznych innych niż wymienione w ust. 1 pkt 2 lit. a i e, d) dróg, torów kolejowych i urządzeń z nimi związanych, torów tramwajowych i urządzeń z nimi związanych, e) polegającej na dociepleniu budynków o wysokości powyżej 12 m i nie wyższych niż 25 m, f) instalacji odnawialnych źródeł energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW wykorzystujących hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378,1383,2370 i 2687)". Organ odwoławczy wyjaśnił, że z opisu zamierzenia budowlanego wynika, że Inwestor - planuje podnieść kalenicę dachu i zmienić jego poszycie. Z porównania rysunków inwentaryzacji rzutu dachu i projektowanego rzutu dachu wynika, że spadek dachu zmieni się z ok. 4,5% na 27%. Zdaniem Wojewody, który podzielił stanowisko organu I instancji, podwyższenie dachu nie jest już uznawane za remont. Zgodnie z prawem, za remont uznaje się takie prace, które polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego. Dopuszczone jest jednak użycie innych wyrobów budowlanych niż te, których użyto w stanie pierwotnym. Zgodnie z definicją przebudowy, wskazaną w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, należy przez nią rozumieć "wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczna kondygnacji Organ podkreślił, że Prawo budowlane, nie zawiera legalnej definicji pojęcia rozbudowy, jednak w związku z tym, że należy ona do zbiorczej kategorii budowy i stanowi kategorię inna niż "przebudowa", należy - w drodze wykładni językowej i systemowej przyjąć, że przez rozbudowę należy rozumieć wykonanie takich robót, które powodują zmianę charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego wskazanych przykładowo w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, tj. kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości bądź liczby kondygnacji. Rozbudowa obiektu prowadzi więc zawsze do powstania nowej substancji budowlanej, natomiast przy przebudowie dochodzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych, jednakże "parametry charakterystyczne" pozostają niezmienione". Zdaniem Wojewody, sama zmiana poszycia dachu będzie zakwalifikowana jako remont, natomiast w przypadku zmiany konstrukcji dachu, poprzez jej podwyższenie - jako rozbudowa, a zatem w niniejszej sprawie zachodzi obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę (art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego). Skarżąca nie zgadzając się z decyzją Wojewody, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji Starosty. W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła następujące kwestie. 1. Organ powiatowy stwierdza, że dokonane zgłoszenie i roboty budowlane w nim wymienione nie są remontem a "rozbudową", a organ ll-ej instancji stwierdza, że są "przebudową". W przepisach Prawa budowlanego brak jest definicji rozbudowy, którą posłużył się organ powiatowy. Ta rozbieżność stanowisk nie została wyjaśniona. Stwierdzono tylko, że w sytuacji jaka została przedstawiona w zgłoszeniu "przyjmuje się to jako "przebudowa". Dalej stwierdza organ ll-ej instancji "Rozbudowa obiektu prowadzi więc zawsze do powstania nowej substancji budowlanej...", co jest dla skarżącej niezrozumiałe; 2. Organ ll-ej instancji podał w uzasadnieniu, że spadek połaci dachowej istniejący wynosi 4,5 % a po remoncie 27%, natomiast w opisie technicznym nie znajdują się te dane, więc nie wiadomo w jaki sposób to organ ustalił. Skarżąca w opisie podała, że kalenica dachu będzie podniesiona o 60-70 cm zapewniając minimalny spadek normatywny dla pokrycia dachowego 10-11 %. 3. w uzasadnieniu jest stwierdzenie ll-ej instancji, że nie można uchylić decyzji organu powiatowego ponieważ wówczas byłoby konieczne umorzenie postępowania, ze względu na upływ czasu jest to niemożliwe. To stwierdzenie jest chyba nieporozumieniem, przecież powinno być zgodne z prawem, a tak działanie organu wyższego stopnia stwarza pogląd o ochronie organu podległego, a powinien sam samodzielnie ocenić zgromadzony materiał w sprawie. Tego nie uczynił tylko oparł się na ustaleniach organu I-ej instancji. 4. W decyzji Wojewody nie odniesiono się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, np. budowy budynku mieszkalnego o pow. do 70 m2 na zgłoszenie, uwag dotyczących prowadzenia pierwszego postępowania zgłoszeniowego kiedy nie wskazano, że dla planowanych takich samych robót remontowych niezbędne będzie uzyskanie pozwolenia na budowę. Już wówczas organ był poinformowany, że kalenica będzie podniesiona o 60-70 cm. 5. W konsekwencji doprowadziło do znacznych kosztów i straty czasu dla załatwienia sprawy. Skarżąca podjęła działania w kierunku ewentualnego spełnienia oczekiwań organów: - niezbędne jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ponieważ brak jest aktualnego miejscowego planu zagospodarowania obszaru miasta K., - do wniosku o warunki zabudowy niezbędna jest mapa zasadnicza (koszt 50,0 zł), - dla sporządzenia projektu niezbędna jest mapa do celów projektowych wykonana przez uprawnionego geodetę (koszt 1000,00zł.), - opracowanie projektu budowlanego wraz z projektem zagospodarowania terenu (koszy 10 000,00 zł.). W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia wskazanych w skardze norm prawa materialnego i przepisów postępowania, które uzasadniałoby jej uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 grudnia 2023 r. nr [...] utrzymująca w mocy Starosty O. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r., znak: [...] wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na remoncie i konserwacji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ewid.[...] , obręb [...] w K., utrzymał w mocy decyzje Starosty. Podstawę prawną rozstrzygnięć organów w niniejszej sprawie, stanowił art. 30 ust. 7 pkt 1 Prawa budowlanego. W myśl art. 28 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 tejże ustawy, które to przepisy określają wyjątki od tej reguły. Wskazany art. 29 ustawy Prawo budowlane wylicza enumeratywnie rodzaje obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę oraz robót budowlanych, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę. Katalog wyrażony w tym artykule ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie wymienione w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Z kolei przepis art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego, określa, które z robót budowlanych wymienionych w art. 29 Prawa budowalnego podlegają zgłoszeniu właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z art. 30 Prawa budowlanego organ administracji publicznej ma kompetencje do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych zgłoszeniem, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Przesłanki zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 30 ust. 5 c oraz w art. 30 ust. 6 i art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 5 c Prawa budowlanego, organ ma obowiązek wniesienia sprzeciwu w przypadku niedopełnienia przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów mimo wezwania go do tego przez organ w drodze postanowienia. W oparciu zaś o art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego organ wnosi sprzeciw, gdy realizacja zamierzenia inwestycyjnego na podstawie zgłoszenia nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych, które zachodzą jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy, 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. W rozpoznawanej sprawie, organ prawidłowo wniósł sprzeciw w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego, ponieważ w jego ocenie, zgłoszenie skarżącej dotyczy wykonania robót budowlanych wymagających uzyskania pozwolenia na budowę. Z analizy akt sprawy wynika, że skarżąca dokonała zgłoszenia dotyczącego remontu i konserwacji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wskazując przy tym art. 29 ust. 3 oraz 29 ust. 7 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 29 ust. 3 tej ustawy - "nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na: 1) przebudowie: a) przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych, o ile nie prowadzi ona do zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której budynek jest usytuowany, b) obiektów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3, 9,11-13 oraz 30, c) sieci gazowych oraz sieci elektroenergetycznych innych niż wymienione w ust. 1 pkt 2 lit. a i e, d) dróg, torów kolejowych i urządzeń z nimi związanych, torów tramwajowych i urządzeń z nimi związanych, e) polegającej na dociepleniu budynków o wysokości powyżej 12 m i nie wyższych niż 25 m, f) instalacji odnawialnych źródeł energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW wykorzystujących hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378,1383,2370 i 2687)". 2) remoncie: a) budowli, których budowa wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, b) budynków, których budowa wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę - w zakresie przegród zewnętrznych albo elementów konstrukcyjnych; 3) instalowaniu: a) na obiektach budowlanych stanowiących albo niestanowiących całości techniczno-użytkowej urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, a także związanego z tymi urządzeniami osprzętu i urządzeń zasilających, o wysokości powyżej 3 m, b) krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego, c) tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, d) wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku instalacji gazowych, e) mikroinstalacji biogazu rolniczego, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Zaś zgodnie z art. 29 ust. 7 pkt 2 Prawa budowlanego, który również skarżąca wskazała w zgłoszeniu - "Roboty budowlane, o których mowa w ust. 1-4, wykonywane na obszarze wpisanym do rejestru zabytków - wymagają dokonania zgłoszenia - przy czym do wniosku o decyzję o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia należy dołączyć pozwolenie właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków wydane na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami". W zgłoszeniu skarżąca podała, że wykonywane roboty polegać będą remoncie i konserwacji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Podkreślenia wymaga jednak, że z opisu zamierzenia budowlanego wynika, że skarżąca planuje podnieść kalenicę dachu i zmienić jego poszycie. Z porównania rysunków inwentaryzacji rzutu dachu i projektowanego rzutu dachu wynika, że spadek dachu zmieni się z ok. 4,5% na 27%. Ponadto w opisie technicznym podpisanym przez skarżącą (k. 14 akt administracyjnych), wskazała ona, że "dla zapewnienia normatywnego minimalnego spadku połaci dachowych dla właściwego spływu wód opadowych, wymagane będzie podniesienie kalenicy dachu o 60-70 cm". Zatem planowane przez skarżącą roboty, polegające na podwyższeniu dachu, jak słusznie ocenił organ, nie mogą być uznane za remont. Zgodnie z definicją wskazaną w art. 3 pkt. 8 Prawa budowlanego, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Remont nie prowadzi do powstania nowej substancji budowlanej przez wykonanie obiektu budowlanego lub zmianę jego charakterystycznych parametrów. W przypadku remontu zakres ingerencji w zawsze istniejącą już substancję budowlaną jest węższy niż przy budowie obiektu budowlanego ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 395/23, wszystkie powołane orzeczenia publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Remont to nic innego jak rodzaj naprawy, wymiana czy odnowienie niektórych elementów, są to roboty niezbędne do utrzymania obiektu w odpowiednim stanie technicznym. Przy remoncie następuje najczęściej wymiana tylko poszczególnych elementów obiektu i zastąpienie ich nowymi ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2023 r., sygn. akt II OSK 144/21). Podwyższenie dachu nie stanowi zatem remontu, lecz rozbudowę budynku. Aby wyjaśnić pojęcie rozbudowy, które nie jest zdefiniowane w Prawie budowlanym, odnieść się najpierw należy do pojęcia przebudowy. Zgodnie z definicją przebudowy, wskazaną w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, należy przez nią rozumieć "wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczna kondygnacji. Pojęcie rozbudowy nie mające jak już wspomniano definicji zawartej w przepisach Prawa budowlanego, wyjaśnione zostało w orzecznictwie. Rozbudowa związana jest ze zmianą charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, która jednak nie prowadzi do powstania żadnego nowego obiektu, lecz do modyfikacji obiektu wcześniej istniejącego. W wyniku rozbudowy nie powstaje nowy obiekt budowlany czy też nowa substancja budowlana. Rozbudowany budynek pozostaje tym samym obiektem w rozumieniu p.b.( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 1318/16). Taka właśnie sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie, bowiem planowane przez skarżącą podwyższenie dachu, nie będzie prowadziło do postania nowego obiektu, jednak spowoduje zwiększenie kubatury już istniejącego budynku, która stanowi jeden z podanych w definicji przebudowy charakterystycznych parametrów obiektu. Jak już wspomniano, rozbudowa w przeciwieństwie do wskazanego przez skarżącą remontu, wymaga jednak nie zgłoszenia lecz uzyskania pozwolenia na budowę. W myśl bowiem Prawa budowlanego, rozbudowa, odbudowa, nadbudowa, a także przebudowa stanowią roboty budowlane, które stosownie do art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 1057/13). Z art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego ( zawierającego definicję budowy) wynika, że nie tylko powstawanie nowych obiektów, ale także określone prace przy obiektach już istniejących mieszczą się w zakresie pojęcia "budowa". Zgodnie bowiem z tym przepisem, rozbudowę również należy traktować tak jak budowę. O budowie można mówić wówczas, gdy powstaje nowy obiekt budowlany, jak i przypadku, gdy dochodzi do powiększenia istniejącego obiektu budowlanego, w efekcie czego powstaje nowa substancja budowlana. W tym drugim przypadku mamy do czynienia z rozbudową. Cechą odróżniającą obie ww. formy budowy jest to, czy nowopowstała substancja budowlana jest wynikiem robót budowlanych niepowiązanych z istniejącym obiektem budowlanym czy też robót budowlanych związanych z obiektem budowlanym istniejącym ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2020 r., sygn. akt II OSK 1691/20). Sama zatem zmiana poszycia dachu będzie zakwalifikowana jako remont, natomiast w przypadku zmiany konstrukcji dachu, poprzez jej podwyższenie - jako rozbudowa. W niniejszej sprawie zachodzi obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę (art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego), zatem wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 było zasadne Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.