III SA/Kr 1322/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Ewa Michna (spr.) Sędziowie WSA Jakub Makuch ASR WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 czerwca 2023 r. znak SKO.Soc/4116/1008/2023 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. UZASADNIENIE Decyzją z 9 lutego 2023 r., Wójt Gminy W. odmówił K. H. (dalej: skarżąca) przyznania dodatku węglowego. Organ jako powód odmowy wskazał, że wniosek skarżącej był kolejnym wnioskiem złożonym dla adresu: ul. [...]; [...] F. Zgodnie bowiem z art. 2 ust.3 c ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1630) w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła. Innymi słowy, w ocenie organu, możliwe byłoby przyznanie skarżącej dodatku, ale tylko wtedy gdyby do 30 listopada 2022 r. skarżąca podjęła jakiekolwiek formalne kroki zmierzające do ustalenia dla swojego gospodarstwa odrębnego adresu. Organ podkreślił, że wezwana o przedłożenie dokumentu potwierdzającego podjęcie formalnych kroków zmierzających do wyodrębnienia adresu – skarżąca wskazała, że obowiązujące przepisy takiego obowiązku nie zawierają. Organ wskazał przy tym, że zgodnie z ustaleniami, w ww. budynku znajdowały się dwa odrębne gospodarstwa, przy czym posiadały one wspólne liczniki na prąd i wodę. Zgodnie z deklaracją CEEB, budynek ogrzewany był jednym kotłem na paliwo stałe, co potwierdził również wywiad środowiskowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, decyzją z 7 czerwca 2023 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Kolegium wskazało, że brak bezspornie skarżąca nie podjęła jakichkolwiek kroków zmierzających do nadania nieruchomości odrębnego adresu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu podkreśliła, że budynek w istocie stanowił niepodzielony spadek po zmarłej M. N. Co więcej, jej zdaniem, skoro toczyło się postępowanie spadkowe to tym samym należało uznać, że zostały "podjęte kroki formalne" w celu uzyskania odrębnych adresów dla lokali znajdujących się w . nieruchomości budynkowej. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji - błędną wykładnię art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym poprzez przyjęcie, że konieczną przesłanką do uzyskania dodatku węglowego jest podjęcie formalnych kroków w celu zainicjowania procedury uzyskania samodzielnego lokalu. W ocenie skarżącej organ błędnie przyjął, że składający wniosek o wypłatę dodatku węgłowego powinien wykazać aktywność w podjęciu kroków formalnych prowadzących do wydzielenia odrębnego adresu, " Dodatkowo, zdaniem skarżącej naruszone zostały przepisy postępowania administracyjnego, a w szczególności: art. 7, art. 7a , art. 9, art. 77, art. 80, art. 79a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) – dalej "k.p.a." ponieważ w toku prowadzonego postępowania dowodowego nie zostały podjęte wszystkie czynności dowodowe istotne dla wydania decyzji, a przyjęte okoliczności dowody i fakty zostały ocenione nieadekwatnie do stanu faktycznego poprzez błędną wykładnię, że przesłanką determinującą wydanie pozytywnej decyzji była okoliczność podjęcia formalnych kroków w celu zainicjowania procedury uzyskania samodzielnego lokalu. W odpowiedzi Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentacja zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie ponieważ organy bezzasadnie przyjęły, że skarżąca powinna doprowadzić do wyodrębnienia adresu własnego gospodarstwa domowego (w odróżnieniu od gospodarstwa domowego J. N. – który złożył jako pierwszy wniosek o przyznanie dodatku węglowego), a nadto, że w ustalonym stanie faktycznym (niepodzielona masa spadkowa po M. N.), że w ogóle takie wyodrębnienie było możliwe. W aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że nie jest konieczne podejmowanie jakichkolwiek formalnych kroków przez osobę wnioskującą o dodatek węglowy prowadzących do wyodrębnienia własności lokalu lub ustalenia odrębnego adresu lokalu, gdyż ustawodawca nie wprowadził takiego wymogu do ustawy o dodatku węglowym, a tym samym nie wprowadził wymogu udokumentowania przez wnioskodawcę faktu wszczęcia bądź zakończenia odpowiedniej procedury (np. przez przedłożenie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wniosku o nadanie numeru porządkowego). Spełnienie wskazanej przesłanki może nastąpić poprzez złożenie oświadczenia, że do 30 listopada 2022 r. nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla lokalu zajmowanego przez gospodarstwo domowe strony, a następnie dokonanie oceny oświadczenia w kontekście zaistnienia warunków zastosowania art. 2 ust. 3d w zw. z art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym (por. wyrok WSA w Krakowie z 12 grudnia 2023 r., III SA/Kr 1042/23 i powołane tam wyroki innych sądów administracyjnych). O potrzebie złożenia oświadczenia o braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania w terminie do 30 listopada 2022 r. strona powinna zostać pouczona. Gdyby intencją ustawodawcy było uzależnienie przyznania świadczenia od podjęcia przez wnioskodawcę określonych czynności zmierzających do wyodrębnienia lokalu, a w dalszej kolejności do ustanowienia dla tego lokalu odrębnego adresu, to znalazłoby to swój bezpośredni wyraz w brzmieniu przepisów ustawy o dodatku węglowym i spowodowałoby istotne zawężenie kręgu osób, które mogłyby skorzystać z omawianego tutaj wyjątku. Tymczasem kolejne nowelizacje ustawy o dodatku węglowym jasno wskazują, że ich ratio legis sprowadza się do objęcia wsparciem w formie tego świadczenia jak największej liczby gospodarstw domowych, poprzez odformalizowanie procedury, przy jednoczesnym zobowiązaniu organów administracji publicznej do dokładnego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych, dotyczących osoby ubiegającej się o to świadczenie (por. wyrok WSA w Gliwicach z 5 maja 2023 r. II SA/Gl 210/23). Zatem, zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie organy obu instancji nieprawidłowo zinterpretowały przepisy ustawy o dodatku węglowym nakładając na skarżącą powinność podjęcia kroków formalnych prowadzących do nadania odrębnego adresu. Co więcej, skoro skarżąca nie była właścicielem budynku (masa spadkowa nie została jeszcze podzielona) to nie mogła skutecznie doprowadzić do wydzielenia odrębnego adresu swojego gospodarstwa domowego. Ponownie rozpoznając sprawę, organ administracyjny będzie się kierować wiążącą oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania wyrażonymi przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Z powyższych względów, z uwagi na błędną wykładnię art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym oraz naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 7, art. 7a, art. 9, art. 77, art. 80, art. 79a Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.) .