II SAB/Wr 320/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 5 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi T. M. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego I. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE T. M. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego I. M. (dalej: skarżący), działający przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 19 VII 2023 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia z 9 VIII 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie do akt sprawy dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego, tj.: uwierzytelnionego tłumaczenia jego świadectwa urodzenia. Przesyłka zawierająca wspomniane wezwanie została doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 7 IX 2023 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "ppsa", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W orzecznictwie utrwalone jest przy tym stanowisko, że pojęcie pełnomocnictwa w rozumieniu art. 37 § 1 ppsa rozumieć należy całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowanie pełnomocnika do działania za mocodawcę (zob. np. postanowienie NSA z 3 II 2015 r., I OSK 3191/14 – CBOSA). Powyższe ma istotne znaczenie w okolicznościach sprawy, bowiem pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę występującą w charakterze przedstawicielki ustawowej skarżącego. Stosownie zaś do art. 29 ppsa, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei w myśl art. 49 § 1 ppsa, jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). W okolicznościach sprawy pełnomocnik, upoważniony do działania przez przedstawiciela ustawowego skarżącego (jego matkę), nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, poprzez dołączenie do akt sprawy uwierzytelnionego tłumaczenia świadectwa urodzenia małoletniego skarżącego, pomimo stosownego pouczenia. Wezwanie do uzupełnienia braków zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi do rąk jego upoważnionego pracownika pod wskazanym w skardze adresem. Pozostało ono jednak bez odpowiedzi. Wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.