II OSK 1793/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del. WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. M. i T. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 1002/21 w sprawie ze skargi M. M. i T. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 1002/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. M. i T. M. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie (zwanego dalej "Wojewódzkim Inspektorem") z dnia 29 września 2021 r. nr ZOA-VIII.7721.25.2021, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radzyniu Podlaskim (zwanego dalej "Powiatowym Inspektorem") z dnia 12 lipca 2021 r. o umorzeniu postępowania w sprawie prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie budynku inwentarskiego - chlewni o obsadzie 39,2 DJP wraz ze zbiornikiem na ścieki sanitarne w zabudowie zagrodowej w [...], gm. [...], na działce nr [...]. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący zarzucając naruszenie: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (na datę zaskarżonego wyroku tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (na datę zaskarżonej decyzji tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej "K.p.a.") - w wyniku oddalenia skargi, gdy tymczasem prawidłowe było stanowisko skarżących, iż postępowanie w sprawie nie powinno być umorzone, bo jest to rozstrzygnięcie co najmniej przedwczesne; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a w zw. z art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji gdy działanie organów nadzoru budowlanego było niewystarczające i nie spełniało wymogów ustawowych; Wskazując na powyższe M. M. i T. M. wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Zwrócili się także o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy wskazać, że art. 193 zd. drugie P.p.s.a. (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.) wyłącza odpowiednie stosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zd. pierwsze P.p.s.a. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W takim uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny nie relacjonuje więc opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej przedstawionych przez organy administracji i Sąd pierwszej instancji. W myśl art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania sądowego, określone w art. 183 § 2 pkt 1-6 P.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zagadnień wynikających z zarzutów wyartykułowanych w podstawach skargi kasacyjnej. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 105 § 1 K.p.a. podkreślenia wymaga, że umorzenie postępowania w przedmiocie legalności robót budowlanych związanych z realizacją budynku inwentarskiego - chlewni wraz ze zbiornikiem na ścieki sanitarne w zabudowie zagrodowej było uzasadnione wobec bezprzedmiotowości postępowania w trybie art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (na datę zaskarżonej decyzji tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm., dalej "P.b."). Po przeprowadzonej kontroli ustalono bowiem, że budowa przedmiotowego budynku realizowana jest zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę i przepisami techniczno-budowalnymi. Nie zaistniała zatem sytuacja, w której można by twierdzić o prowadzeniu robót budowlanych w warunkach naruszenia prawa. W konsekwencji zasadnego umorzenia postępowania na gruncie art. 105 § 1 K.p.a. nie istniały podstawy do podważenia rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w zakresie innego naruszenia przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a w zw. z art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez oddalenie skargi nie znalazł uzasadnienia. Działanie organów nadzoru budowlanego było wystarczające i spełniało wymogi ustawowe. Przeprowadzono kontrolę budowy, na podstawie której ustalono, że wskazany w piśmie inicjującym postępowanie obiekt realizowany jest na podstawie decyzji Starosty Radzyńskiego z dnia 3 lipca 2019 r. nr 221/2019, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego - chlewni o obsadzie 39,2 DJP wraz ze zbiornikiem na ścieki sanitarne w zabudowie zagrodowej w Żakowoli Porzecznej, gm. Kąkolewnica, działka nr [...]. W dniu kontroli wykonano ławy fundamentowe i stopy pod słupy konstrukcyjne. Wykopy zostały oznaczone taśmą ostrzegawczą oraz stosowną tablicą ostrzegawczą: "Uwaga głębokie wykopy". Dodatkowo inwestor zamieścił tablicę informacyjną o realizowanej budowie. Jednocześnie stwierdzono, że lokalizacja obiektu zgodna jest z projektem zagospodarowania działki, a posadowienie budynku zostało wytyczone przez uprawnionego geodetę. Sprawdzono wymiary wykonanych fundamentów, stwierdzając zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym. Dodatkowo organ wskazał, że inwestor skutecznie zawiadomił organ nadzoru budowalnego o rozpoczęciu robót budowlanych, czyniąc zadość art. 41 ust. 4 P.b. Jak zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji- ustalenia te są bezsporne, a żadna ze stron nie zmierzała nawet do ich podważenia. Trudno w takich okolicznościach stwierdzić, że doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania do władzy publicznej, czy zasady informowania stron. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób odpowiedni do stanu faktycznego niniejszej sprawy, a dokonana przez organ ocena zgromadzonego materiału dowodowego uwzględniała dostatecznie wiedzę i zasady doświadczenia życiowego. Dodać można, że uzasadnienie skargi kasacyjnej nie zawierało argumentów, które przemawiałyby za inną oceną postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieusprawiedliwione, orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a. Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 182 § 2 P.p.s.a.