III FSK 2339/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. L. (następca prawny J. L.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Sz 485/19 w sprawie ze skargi G. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 3201-IEE3.711.71.2019.2; 3201-IEE3.7.711.60.2019.1071 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 485/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "WSA") oddalił skargę G. L. (następcy prawnego J. L., dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 11 kwietnia 2019 r., w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. Skarżący wywiódł skargę kasacyjną od tego wyroku. Następnie pełnomocnik Skarżącego cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, na mocy art. 193 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza istnienia przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak również nie stwierdza, że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzało do obejścia prawa. Cofnięcie skargi kasacyjnej należy zatem uznać za dopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.