II OW 54/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. NSA Janina Kosowska sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.) Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Wojewody W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą W. a Starostą O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek Wojewody W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. UZASADNIENIE Pismem z [...] 2009 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewoda W. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą O., do którego wpłynęło od Burmistrza O. zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na zabezpieczeniu konstrukcji kładki w ciągu drogi gminnej – ulicy [...] w O. nad nieczynnym korytem byłego cieku wodnego M. Starosta O. postanowieniem z [...] 2009 r., wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał powyższe zgłoszenie do Wojewody W. jako organu właściwego do załatwienia sprawy uzasadniając to tym, że zgodnie z art. 82 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych i hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, melioracji podstawowych oraz kanałów i innych obiektów służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich, wraz z obiektami towarzyszącymi. Wojewoda Wielkopolski nie zgadzając się ze stanowiskiem Starosty O. uznał za konieczne wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Zdaniem Wojewody z analizy treści zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych przez Gminę O. wynika, że przedmiotem zgłoszenia jest tymczasowe zabezpieczenie kładki w drodze gminnej (ul.[...]) nad nieczynnym korytem byłego cieku wodnego M. w O. na nieruchomości położonej w O. dz. nr ewid. [...], a więc nie jest to obiekt budowlany ani roboty budowlane, które mieszczą się w zapisie art. 82 ust. 3 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy Prawo budowlane. Kładka jest obiektem inżynierskim leżącym w ciągu drogi gminnej (ul.[...]) a więc zgodnie z zapisem art. 82 ust. 2 w związku z ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane organem właściwym do przyjęcia zgłoszenia jest Starosta. Starosta O. w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, podtrzymał swoje stanowisko zajęte wcześniej w uzasadnieniu postanowienia z [...]2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz w art. 22 § 1 i 2 k.p.a. Dla starosty jako organu samorządu terytorialnego (art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a.) organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze, jednak w tym przypadku do starosty ma zastosowanie przepis art. 17 pkt 1 (in fine) k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawy szczególne stanowią inaczej, to organem wyższego stopnia może być inny organ. Ponieważ sprawa dotyczy Prawa budowlanego w tym przypadku ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), jest ustawą szczególną w rozumieniu art. 17 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego starosta jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji. Natomiast stosownie do ust. 3 powyższego przepisu Wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty. W związku z powyższym akty administracyjne (decyzje, postanowienia) wydawane przez starostę w sprawach z zakresu Prawa budowlanego, w drodze kontroli instancyjnej (odwołania, zażalenia) lub też postępowania nadzorczego, które może być wszczęte na żądanie strony lub z urzędu (art. 157 § 2 k.p.a.), mogą być uchylane albo stwierdzana ich nieważność przez Wojewodę. Z powyższego wynika, że pomiędzy organem pierwszej instancji a organem wyższego stopnia, nie może dochodzić do sporów kompetencyjnych, gdyż w kwestiach spornych, w zakresie właściwości tych organów w danej sprawie, rozstrzyga w drodze decyzji, czy też postanowienia organ wyższego stopnia. Jeżeli organ wyższego stopnia może uchylić lub stwierdzić nieważność (z urzędu) postanowienia organu pierwszej instancji, wydanego na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., to nie można mówić o sporze kompetencyjnym pomiędzy tymi organami. W niniejszej sprawie objętej wnioskiem Wojewody W. z [...] 2009 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, trudno mówić o sporze kompetencyjnym, skoro postanowienie Starosty O. z [...] 2009 r. ([...]), wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., Wojewoda ma możliwość usunąć z obrotu prawnego, przy pomocy przysługujących mu uprawnień, na drodze postępowania jurysdykcyjnego (art. 138 w związku z art. 144 k.p.a., art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 126 k.p.a.). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie na postanowienie Starosty O. z [...] 2009 r. nie zostało wniesione zażalenie, Wojewoda W. jako organ wyższego stopnia w stosunku do starosty, jeżeli nie zgadza się z jego stanowiskiem, powinien na podstawie art. 157 § 2 k.p.a. wszcząć postępowanie z urzędu i stwierdzić nieważność powyższego postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 126 k.p.a. w związku z art. 82 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 i art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.