II SA/Op 302/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 lipca 2023 r., nr IN.I.7721.3.9.2020.MO w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE K. J. (zwana dalej także: "skarżącą") pismem z dnia 7 sierpnia 2023 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 31 lipca 2023 r., nr IN.I.7721.3.9.2020.MO, w przedmiocie zgłoszenia robót budowlanych. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 13 września 2023 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie jej numeru PESEL. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Zostało one doręczone skutecznie skarżącej w dniu 19 września 2023 r., do rąk dorosłego domownika – S. J. (por. pocztowe potwierdzenie doręczenia przesyłki, k-28 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie wykonała wezwania Sądu. Natomiast, na skutek zgłoszonego w skardze wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 23 października 2023 r., sygn. akt II SPP/Op 45/23, wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania, a to wobec niezłożenia go przez skarżącą na urzędowym formularzu (por. k-13 do 14 akt II SPP/Op 45/23). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi, spełniających określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie tym pismom procesowym właściwego biegu, nie jest możliwe. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL strony będącej osobą fizyczną. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Z powyższych względów, wezwano skarżącą do uzupełnienia wyżej wskazanego braku formalnego skargi, a wezwanie to zostało doręczone do rąk dorosłego domownika - w dniu 19 września 2023 r. Doręczenia dokonano zatem skutecznie w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności, upłynął więc w dniu 26 września 2023 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu i pouczenia o skutkach jego niedotrzymania, skarżąca nie zastosowała się jednak do niego w jakimkolwiek zakresie. Nie podała bowiem swojego numeru PESEL, co z kolei obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Jednocześnie wskazać należy, że w zaistniałych okolicznościach sprawy Sąd nie wzywał skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. Pierwotnie wpływ na to miał fakt, że skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy także w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po uprawomocnieniu się natomiast orzeczenia w zakresie prawa pomocy, zaistniały już przesłanki do odrzucenia skargi wobec nieuzupełnienia jego braku formalnego. Zastosowanie miał zatem art. 222 P.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., odrzucił skargę, co orzekł jak w sentencji.