I C 103/24

<p>Sygn. akt:I C 103/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 22 maja 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Wojciech Hajduk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Sandra Conrad</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2024 roku w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">L. G.</span>, <span class="anon-block">K. G.</span> </p> <p>o zapłatę oraz zmianę wysokości świadczenia</p> <p>1.  oddala powództwo,</p> <p>2.  umarza postępowanie w zakresie zwrotu wypłaconego kapitału,</p> <p>3.  zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 10.800 złotych (<em> <!-- -->dziesięć tysięcy osiemset złotych</em>) kosztów postępowania z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku.</p> <p>SSO Wojciech Hajduk</p> <p>IC 103/24 UZASADNIENIE</p> <p>W ostatecznie ukształtowanym żądaniu powódka <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> domagała się zasądzenia od pozwanych <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">L. G.</span> kwoty 39.596,88zł tytułem waloryzacji wypłaconego stronie pozwanej kapitału kredytu z 27.07.2005r. r <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> <em> <!-- -->[pozew i pismo powoda z 12.03.2024 o częściowym cofnięciu pozwuk-195]</em>. Uzasadniła, że wyrokiem z dnia 28.07.2021r. sygn. I C 82/21 Sąd Okręgowy w Gliwicach ustalił nieważność umowy. Powódka zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie. Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 17.05.2023 r. sygn.. akt VACa 474/21 oddaliła jej apelację. Unieważnienie umowy kredytowej spowodowało powstanie roszczenia po stronie banku o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia w zakresie przekazanego tytułem kredytu świadczenia. Na skutek potrącenia wzajemnych świadczeń należności te zostały rozliczone. Żądanie waloryzacji świadczenia jest uzasadnione utratą siły nabywczej PLN w okresie od 2005r. do 2024r, wyliczono je według kalkulatora inflacji.</p> <p>Pozwani w odpowiedzi na pozew wnieśli o oddalenie powództwa. Zarzucili przedawnienie roszczenia, Wskazali ponadto, że oświadczeniem z dnia 13.02.2024r. wierzytelność banku potrącili z ich wzajemną wierzytelnością zasądzoną w sprawie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w Gliwicach IC 82/21. Żądanie waloryzacji jest bezpodstawne.</p> <p>Na rozprawie w dniu 22.05.2024 powódka cofnęła pozew w całości, pełnomocnik pozwanych nie wyraził zgody na cofnięcie <em> <!-- -->[oświadczenia k-216 ]</em>.</p> <p>USTALENIA FAKTYCZNE</p> <p>Umową o kredyt z 27.07.2005r. nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> poprzednik prawny powoda <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> wypłacił pozwanym kwotę 206.149,43zł kredytu. Przed Sądem Okręgowym w Gliwicach toczyła się między stronami sprawa o ustalenie nieważności tej umowy oraz o zapłatę nienależnie uiszczonych bankowi rat w kwocie 36.541,83zł.</p> <p>Wyrokiem z 28.07.2021 sygn. IC 82/21 Sąd Okręgowy w Gliwicach uwzględnił żądanie w zakresie ustalenia nieważności umowy. Oddalił powództwo w zakresie żądania zapłaty uznając, że uiszczone raty nie przewyższyły wypłaconego kapitału, więc nie doszło do wzbogacenia banku kosztem kredytobiorców.</p> <p>Na skutek apelacji obu stron Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 17.05.2023r. VACa 474/21 zmienił zaskarżony wyrok Sądu I instancji w zakresie oddalenia powództwa i uwzględnił powództwo o zapłatę zasądzając od banku na rzecz kredytobiorców (pozwanych w ninijeszej sprawie) kwotę 36.541,83zł <em> <!-- -->[akta IC 82/21]</em>. Sąd uznał, że zastosowanie ma zasada dwóch kondykcji. Świadczenia stron mają charakter niezależny i podlegają zwrotowi bez automatycznej kompensacji.</p> <p>Oświadczeniem z dnia 13.02.2024r. pozwani wystosowali do powodowego banku oświadczenie o potrąceniu należnego im świadczenia w wysokości 174.989,81zł z wzajemną wierzytelnością banku w wysokości 206.149,43zł oraz wezwali do wskazania numeru rachunku bankowego do uiszczenia bankowi kwoty 31.159,62zł. Przelewem z dnia 26.02.2024 uiścili bankowi kwotę 31.159,62zł <em> <!-- -->[oświadczenie k-174, dowód wysłania pisma litem poleconym k-175, potwierdzenie przelewu k-178]</em>.</p> <p>ROZWAŻANIA PRAWNE</p> <p>Kwestia oceny ważności umowy kredytu zawartej między stronami w dniu 27.07.2005 roku została rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z 28.07.2021 IC 82/21 zmienionym przez rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 17.05.2023 sygn. VACa 474/21.</p> <p>Żądanie waloryzacji wypłaconego pozwanym świadczenia jest bezzasadne, co wynika wprost z brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 358(1);art. 358(1) § 4)">art. 358^{<!-- -->1}§4kc.</a> Wedle tego przepisu z żądaniem zmiany wysokości lub sposobu spełnienia świadczenia pieniężnego nie może wystąpić strona prowadząca przedsiębiorstwo, jeżeli świadczenie pozostaje w związku z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa. Jest oczywistym, że bank jest podmiotem prowadzącym przedsiębiorstwo, a należne mu świadczenie z tytułu zwrotu wypłaconego kredytu pozostaje w związku z jego podstawową działalnością (prowadzeniem przedsiębiorstwa). Żądanie jest również sprzeczne z prawem europejskim w świetle doktryny stosowania sankcji za naruszenie prawa UE.</p> <p>Zgodnie z artykułem 7 ust. 1 dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich w interesie konsumentów, jak i konkurentów, Państwa Członkowskie zapewniają stosowanie i skuteczne środki mające na celu zapobieganie stałemu stosowaniu nieuczciwych warunków w umowach zawieranych przez sprzedawców i dostawców z konsumentami. Artykuł 23 dyrektywy 2008/48 o kredycie konsumenckim w części „Sankcje”, stanowi: „Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą i podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia stosowania tych sankcji. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. TSUE konsekwentnie wskazuje, że ochrona konsumentów leży w interesie publicznym. Trybunał wypowiedział się , że w świetle dyrektywy w sprawie mów o kredyt konsumencki nr 2008/48 WE niedopuszczalne jest osłabienie sankcji pobawienia odsetek, gdyż prowadziłoby to do przekreślenia zniechęcającego jej charakteru (sprawy C-565/12 Credit Lyonais; C 382/92 Komisja przeciwko Zjednoczonemu Królestwu).</p> <p>Na podstawie art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13, analogicznie musi być ocenione pozbawienie prawa banku do odsetek w wyniku nieważności umowy kredytu w całości zgodnie z prawem krajowym. To oznacza, że wnioski ze sprawy C-565/12 należy stosować analogicznie w stosunku do spraw na tle umów o kredyty frankowe toczących się na gruncie dyrektywy 93/13. Przedmiotowe normy prawa UE w tym zakresie dotyczą bowiem tego samego zagadnienia stosowania sankcji za naruszenie prawa UE w ramach jednolitego systemu ochrony konsumentów UE. Zasada ta musi więc również mieć zastosowanie do roszczeń banków o waloryzację kapitału, kierowanych do kredytobiorców frankowych. W świetle powyższego żądanie jest bezzasadne i bez wątpienia jest sprzeczne z celami ww. dyrektywy 93/13 i 208/48.</p> <p>W związku z powyższym wobec braku zgody pozwanych na cofnięcie pozwu</p> <p>w pkt1 wyroku wobec treści 358^{<!-- -->1} ^{<!-- -->} <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 4)">§4kc</a> oddalono powództwo,</p> <p>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355 pkt. 2)">pkt 2</a> na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1)">art. 203§1kpc</a> umorzono postępowanie w zakresie zwrotu wypłaconego kapitału, w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 pkt. 3)">pkt 3</a> na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98kpc</a> zasądzono od powoda na rzecz pozwanych kwotę 10.800 kosztów zastępstwa</p> </div>