II SA/Bd 477/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Tyliński sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2024 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Starosta T., na podstawie art. 6 pkt 2, art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899 ze zm., zwanej w skrócie "u.g.n.") decyzją z [...] stycznia 2023 r. nr [...].AB ograniczył sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] o pow. 1,0400 ha położonej w L. , stanowiącej własność R. L.. Ponadto w sentencji decyzji Starosta wskazał obszar gruntu, który podlega ograniczeniu korzystania z nieruchomości na czas robót oraz trwale po wykonaniu robót, zgodnie z załącznikiem mapowym do decyzji; wskazał iż ograniczenie polega na udostępnieniu nieruchomości spółce E. O. SA Oddział T. w celu założenia podziemnej elektroenergetycznej linii kablowej SN-15 kV, po wykonaniu demontażu urządzeń napowietrznej linii SN-15 kV w ramach zadania inwestycyjnego powiązania linią kablową SN-15 kV stacji ST – T. 2 i S. L. 3. Starosta zobowiązał także ww. spółkę E. O. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po zakończeniu robót. W odwołaniu R. L. (tj. Skarżący) podniósł, że działka nr [...] jest atrakcyjną działką, na której obecnie nie ma żadnej linii energetycznej, a którą w przyszłości planuje przekształcić na cele budowlane np. pod budowę domów, stacji paliw, hali magazynowej lub sklepu. Przecięcie działki przez środek projektowaną linią energetyczną odbiera mu taką możliwość oraz w znacznym stopniu obniża wartość jego nieruchomości. Odwołujący podkreślił, że projektowana linia energetyczna jest przebudową już istniejącej linii, która nie znajdowała się na jego działce. Jeżeli przebiegałaby w tym samym miejscu, co wcześniejsza linia, to byłaby zdecydowanie krótsza i wyrządzałaby mniejsze szkody środowisku, okolicznym rolnikom i Skarżącemu, który wykorzystuje przedmiotową nieruchomość pod uprawę rolną. Odwołujący stwierdził, że oczekuje zmiany przebiegu linii energetycznej tak, aby nie przebiegała przez jego działkę. Na wypadek braku takiej możliwości zażądał zadośćuczynienia wyrządzonych szkód w postaci instalacji przez E. O. SA paneli fotowoltaicznych o mocy 10 kW, pompy ciepła wraz z panelami pokrywającymi jej zapotrzebowanie energetyczne oraz pokrycia opłaty przesyłowej w wysokości 1 tys. zł miesięcznie. W wyniku rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym Wojewoda K. – P. decyzją z [...] marca 2023 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty. Wojewoda wskazał, że art. 124 u.g.n., będący zarówno podstawą wniosku E. O. S.A., jak i zaskarżonej decyzji, stanowi w ust. 1, że ,,starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego" Zgodnie natomiast z ust. 3 powołanego art. 124 udzielenie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Organ podniósł, że możliwość wydania decyzji na podstawie art. 124 u.g.n. ustawodawca dopuścił jedynie w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizacji inwestycji celu publicznego, a więc takich, które są realizowane w interesie społecznym i mają służyć ogółowi. Do takich inwestycji zalicza się niewątpliwie budowa linii elektroenergetycznej. Wojewoda wskazał, że wniosek E. O. S.A z siedzibą w G. z [...] października 2022 r. dotyczy zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w obrębie L., gm. C. oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 1,0400 ha, stanowiącej własność Skarżącego, w celu wykonania prac polegających na budowie podziemnej elektroenergetycznej kablowej linii SN-15 kV, w ramach zadania inwestycyjnego powiązania linią kablową SN - 15 kV stacji ST - T. 2 i ST L. 3. E. O. pismem z [...] listopada 2022 r. przesłała do Starosty harmonogram i opis planowanych prac dla działki nr [...]. Zgodnie z wyjaśnieniami w ww. piśmie, planowane prace mają polegać na budowie podziemnej linii kablowej SN 15 kV o długości ok. 51 m od drogi gminnej do stanowiska słupowego linii napowietrznej SN 15 kV zlokalizowanego na działce sąsiedniej. Wiąże się to z koniecznością dojazdu do rowu kablowego ciężkim sprzętem w rodzaju: samochód dostawczy HDS, koparka. Budowa linii kablowej spowodowana jest koniecznością kompleksowej przebudowy linii napowietrznej SN 15 kV na podziemną linię kablową SN 15 kV na działkach sąsiednich, w celu zachowania bezpieczeństwa oraz wymaganych normą odległości pionowych od gruntu i obiektów krzyżowanych. Demontaż istniejącej sieci napowietrznej (na działkach sąsiednich) planowany jest z uwagi na wyeksploatowanie wszystkich elementów linii, w celu uniknięcia przyszłych uszkodzeń, które mogą spowodować niebezpieczeństwo opadnięcia przewodów będących pod napięciem, co może skutkować porażeniem lub śmiercią ludzi i zwierząt, a także pożarem. Budowa podziemnej linii kablowej SN 15 kV na działce nr [...] jest konieczna dla zasilenia pozostałych części linii napowietrznej, które pozostają bez zmian. Planowane roboty powinny zostać zrealizowane bez zbędnej zwłoki z uwagi na zły stan izolatorów i istniejących elementów linii. Wykonanie ww. prac jest konieczne i uzasadnione. Planowana droga dojazdowa do działki nr [...]/ 1 jest z drogi gminnej - działka ewidencyjna nr 123/3 oraz działki prywatnej nr [...]. Wojewoda podniósł, że zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. celami publicznymi są m.in. budowa i utrzymanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym realizowanie sieci energetycznej jako inwestycji liniowej jest realizacją celu publicznego. Ma na celu poprawić bezpieczeństwo energetyczne, a także pozostaje niezbędne dla rozwoju ekonomicznego regionu, jest inwestycją o charakterze ogólnospołecznym. Inwestycja objęta wnioskiem inwestora stanowi zatem inwestycję celu publicznego w rozumieniu powołanej ustawy. Wojewoda ustalił także, że teren objęty wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 u.g.n. objęty jest decyzją Wójta Gminy Z. z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzją tą Wójt ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego i warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie linii napowietrznej SN-15 kV, z wymianą/przebudową wybranych stanowisk słupowych oraz budowie linii kablowej SN-15 kV wraz z dwoma złączami kablowymi SN 15 kV, na działkach lub częściach działek ewidencyjnych m.in. nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] L., gmina C.. Wojewoda wskazał, że prawem do ograniczenia korzystania z nieruchomości na czas robót objął obszar gruntu o pow. 412,60 m2, a trwale po wykonaniu robót obszar o pow. 25,77 m2, zgodnie z załącznikiem mapowym nr [...] z naniesionym przebiegiem i zakresem inwestycji, stanowiącym integralną część decyzji. Wojewoda stwierdził,, że inwestycja jest zgodna z ww. decyzją Wójta Gminy Z. nr [...] w rozumieniu art. 124 ust. 1 u.g.n. Wojewoda stwierdził także, że w sprawie zostały przeprowadzone rokowania, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Zgodnie z tym przepisem udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 ustawy, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy. Wojewoda przytoczył orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii spełnienia warunku rokowań wskazujące m.in. że stan gdy właściciel nie odpowiedział na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia, należy potraktować jako niemożność uzyskania zgody na wykonanie prac. Nie podlega natomiast wery?kacji w trybie art. 124 u.g.n. okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia. Przepisy u.g.n. nie wskazują także momentu zakończenia rokowań i nie nakładają obowiązku poinformowania, że strona uważa rokowania za zakończone. Wojewoda wskazał, że pełnomocnik inwestora kilkukrotnie przedstawiał właścicielowi nieruchomości tj. Skarżącemu propozycje uzyskania zgody na wykonanie prac inwestycyjnych, które nie zyskały aprobaty. J. G., reprezentująca E. - O. S.A pismem z [...] kwietnia 2022 r. wystąpiła do Skarżącego z zaproszeniem do rokowań i jednocześnie prośbą o wyrażenie zgody na udostępnienie nieruchomości oznaczonej nr [...] celem budowy linii kablowej SN-15 kV. Z notatki służbowej wynika również, że [...] kwietnia 2022 r. odbyła się rozmowa telefoniczna J. G., ze Skarżącym. Właściciel podczas rozmowy przekazał informacje, iż odebrał zaproszenie do rokowań, ale nie wyraża zgody na budowę linii kablowej SN-15 kV, nie jest zainteresowany wypłatą wynagrodzenia za udostępnienie nieruchomości. Pismem z [...] maja 2022 r. zaproszenie do rokowań zostało ponowione, ale pozostało bez odpowiedzi właściciela. Zdaniem Wojewody powyższe wypełnia przesłanki umożliwiające uznanie rokowań za spełnione. Wojewoda podkreślił, że "sposób i forma rokowań a także treść składanych propozycji są poza władzą organów administracji publicznej" (wyrok WSA w Bydgoszczy z [...] listopada 2014 r. sygn. akt Il SA/Bd 874/14). Wojewoda wskazał także, że w przedmiotowej sprawie [...] grudnia 2022 r. odbyła się rozprawa administracyjna. W rozprawie brał udział pełnomocnik inwestora E. - O. S.A oraz właściciel nieruchomości tj. Skarżący. W trakcie rozprawy inwestor podtrzymał swój wniosek z dotychczasową lokalizacją linii elektroenergetycznej. Skarżący zwrócił się do inwestora o korektę tej linii. Na tych ustaleniach zakończona została rozprawa administracyjna, a właściciel działki odmówił podpisania protokołu. W skardze do sądu R. L. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucając: 1) naruszenie art. 124 ust. 3 u.g.n. poprzez uznanie, iż w sprawie wykazano przeprowadzenie prawidłowych rokowań, 2) Art. 7, 7a, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów to jest uznanie, że zebrany materiał dowodowy potwierdza przeprowadzenie rokowań w oparciu o art. 124 ust. 3 u.g.n., Skarżący ponadto podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w odwołaniu. Zdaniem Skarżącego pismo Inwestora z [...] maja 2022 r. poza tytułem nie ma nic wspólnego z rokowaniami. Było to tylko żądanie zgody na udostępnienie nieruchomości w celu budowy urządzeń energetycznych z jednoczesną informacją, że w przypadku zgody Skarżącego Inwestor wystąpi do starosty o wydanie stosownej decyzji. Nic nie wspomniano o zakresie inwestycji, w tym ingerencji w działkę Skarżącego, a jednocześnie pismo zawierało załącznik w postaci gotowego oświadczenia woli o udostępnienie nieruchomości. Ponadto oświadczenie zawierało skrajnie niekorzystne dla Skarżącego postanowienia o zrzeczeniu się roszczeń z tytułu posadowienia i istnienia na jego nieruchomości urządzeń elektroenergetycznych. Poza tym wskazano, że brak odpowiedzi bądź brak zgody oznaczać będzie skierowanie sprawy do starosty. To jednoznacznie wskazuje na pozorność rokowań ze strony inwestora. Zdaniem Skarżącego rokowania powinny być rozumiane tak jak stanowi art. 72 § 1 Kodeksu cywilnego tj. że jeżeli strony prowadzą negocjacje (rokowania) w celu zawarcia określonej umowy, umowa zostaje zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień, które były przedmiotem negocjacji. Zastosowanie przez ustawodawcę w art. 124 ust. 3 u.g.n. wymogu by udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzedzały rokowania, a nie np. złożenie przez inwestora oferty, musi być rozumiane precyzyjnie. Oznacza to, że wniosek składany w tym trybie muszą poprzedzać rzeczywiste negocjacje, a nei tylko w zasadzie jednostronna propozycja dotyczące treści proponowanej umowy. Pod pojęciem negocjacji należy rozumieć sytuację w której – jak powszechnie przyjmuje się w doktrynie prawa cywilnego – strony uzgadniają treść poszczególnych postanowień, to jest niejako "wypracowują" kształt przyszłego porozumienia. Podnosząc powyższe Skarżący podkreślił, że ze strony inwestora nie było żadnej propozycji rozmów, a jedynie lakoniczne zaproszenie do negocjacji z jednoczesną prośbą o udostępnienie nieruchomości i oczekiwaniem na podpisanie przez drugą stronę przygotowanego dokumentu. Trudno takie postępowanie traktować jako rokowania. Skarżący zwrócił także uwagę, że na etapie odwołania miał propozycję rozwiązania sprawy, których jednak nie mógł przedstawić w drodze rokowań, bowiem rokowania nie zostały prawidłowo przeprowadzone. Skarżący zaprzeczył, że nie chciał podjąć rokowań. W szczególności wskazał, że to z jego inicjatywy doszło do rozmowy telefonicznej z przedstawicielką spółki odnośnie możliwości negocjacji między stronami. Jednak wbrew treści notatki służbowej z tej rozmowy nie było ze strony Skarżącego oświadczenia o tym, że nie jest zainteresowany porozumieniem. Być może przedstawiciela spółki mylnie zinterpretowała treść rozmowy. Skarżący podkreślił, że nie mógł zgodzić się na uczestnictwo w bliżej nieokreślonych rokowaniach nie mając wiedzy o tym, jaki zakres robót miałby być realizowany – nie mógł przygotować się do rozmów. W konsekwencji niezachowanie prawidłowej procedury rokowań miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości, m.in. przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie powyższego zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac inwestycyjnych. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań (art. 124 ust. 2 i 3 u.g.n.). Podkreślić zatem należy, że jedynymi przesłankami wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez jej właściciela, jest zgodność inwestycji publicznej z planem miejscowym, a w przypadku jego braku z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz brak zgody właściciela na wykonanie prac, która to okoliczność musi wynikać z przeprowadzonych przed wydaniem decyzji rokowań. W takim wypadku zezwolenie, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. daje inwestorowi prawo dysponowania nieruchomością na określony cel i zastępuje zgodę właściciela na wejście na teren, gdy ten nie wyraża zgody. W ocenie Sądu organ słusznie uznał, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie wymienione powyżej przesłanki, warunkujące wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, w trybie art. 124 u.g.n. Zasadnie Wojewoda ocenił, że inwestycja polegająca na budowie podziemnej elektroenergetycznej kablowej linii SN-15 kV, w ramach zadania inwestycyjnego powiązania linią kablową SN - 15 kV stacji ST - T. 2 i ST L. 3 jest inwestycją celu publicznego. Zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Inwestycja polegając na budowie napowietrznej linii elektroenergetycznej ma więc status inwestycji celu publicznego, gdyż ma na celu urzeczywistnienie interesu publicznego, istotnego dla zbiorowości oraz stanowi realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. (zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Go 367/14, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - w skrócie "CBOSA", dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Jest to inwestycja liniowa, która może stanowić element sieci zaopatrującej zarówno obiorców indywidualnych, jak i publicznych w określone źródło energii, zwiększając jej zasięg oraz poprawiając bezpieczeństwo energetyczne, a jej realizacja jest uzasadniona ze względu na interes społeczny oraz gospodarczy. Inwestycja tego rodzaju ma znaczenie nadrzędne w odniesieniu do słusznego interesu właściciela nieruchomości, któremu ograniczono sposób korzystania z niej, a który to interes sprowadza się do możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości, (por. wyrok NSA z dnia [...] marca 2017 r., sygn. akt I OSK 2418/16, dostępny w CBOSA). Pośrednio ma znaczenie dla całej wspólnoty gminnej i zaspokaja także jej potrzeby jako całości (por. wyrok NSA z dnia [...] lipca 2011r., sygn. II OSK 672/11). Inwestycja jest zgodna z zapisami decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego tj. w przedmiotowej sprawie – z zapisami znajdującej się w aktach sprawy decyzji decyzją Wójta Gminy Z. z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na przebudowie linii napowietrznej SN-15 kV, z wymianą/przebudową wybranych stanowisk słupowych oraz budowie linii kablowej SN-15 kV wraz z dwoma złączami kablowymi SN 15 kV, na wskazanych w decyzji działkach lub częściach działek ewidencyjnych w tym m.in. na działce nr [...] należącej do Skarżącego. Zasadnie także Wojewoda stwierdził, że został spełniony warunek przeprowadzenia rokowań między inwestorem, a Skarżącym. Zauważyć należy, że przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie określa żadnych reguł prowadzenia rokowań, a spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia oznacza taką sytuację, w której pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło do zawarcia umowy. Nie przewidziano bowiem w treści wskazanej normy prawnej jakiejś szczególnej formy zakończenia rokowań, ustawodawca nie zawęził też formy, w jakiej mają zostać one zainicjowane. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć. Stanowisko to wielokrotnie wyrażał także Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 22 lutego 2012 r., sygn. I OSK 357/11; z 6 lipca 2017 r., sygn. I OSK 1723/15; z 2 lutego 2017 r., sygn. I OSK 2054/16 oraz z 22 listopada 2022 r. sygn. I OSK 2303/21 - publ. CBOSA. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że negocjacje mogą być zakończone w dowolnym czasie, a ich zakończenie obejmuje również przypadek, gdy w ocenie którejkolwiek ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia. Niemożność uzyskania zgody właściciela nieruchomości (o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n.) oznacza (wobec treści art. 124 ust. 3 u.g.n.) sytuacje, w których właściciel nieruchomości nie tylko nie odpowiedział na zaproszenie do rokowań albo wyraźnie sprzeciwił się wyrażeniu zgody, lecz również przypadek, gdy strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Ponad wszelką wątpliwość w niniejszej sprawie skarżący i inwestor nie doszli do porozumienia. Fakt, że jednoznaczne stanowiska stron rokowań były skrajnie odległe w swoich propozycjach mających na celu załatwienie sprawy, nie świadczy o braku przeprowadzenia rokowań, a jedynie o braku uzyskania skutku tej czynności, tj. braku uzyskania wspólnego stanowiska w sprawie. Rokowania polegają bowiem na tym, że strony przedstawiają własne stanowiska w sprawie zgodnie z własną wiedzą i wolą. Nie oznaczają jednak konieczności osiągnięcia zgodnego stanowiska. Wystarczyło zatem wzajemne poinformowanie się obu stron o swoich postanowieniach i możliwym zakresie wzajemnych ustępstw celem zawarcia umowy lub innego satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zasad korzystania z danej nieruchomości. W sytuacji zaś, gdy właściciel stanowczo sprzeciwia się zaproponowanym warunkom wskazując, że są one nie do przyjęcia i przedstawia własne oczekiwania, które z kolei nie satysfakcjonują inwestora, ten ma prawo uznać, że dalsze rokowania nie doprowadzą do uzyskania konsensusu. Proces ten nie może bowiem przebiegać w nieskończoność, tj. dopóki jedna ze stron nie zmieni swojego stanowiska i nie przyjmie proponowanych warunków. W przeciwnym wypadku nigdy nie można byłoby wszcząć procedury co do wydania decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. (por. wyroki NSA: z 6 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 298/15, z 24 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 970/17 i z 14 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1375/17). Jednocześnie należy dostrzec, że przepisy nie określają dokumentów, które inwestor ma przedstawić właścicielowi gruntu w celu uzyskania zgody na udostępnienie nieruchomości, ani też nie nakładają na inwestora obowiązku poinformowania właściciela na piśmie, że rokowania w sprawie uważa za zakończone. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych potwierdza, że przed wydaniem decyzji przeprowadzone zostały wymagane rokowania w celu uzyskania zgody Skarżącego na przebudowę przebiegającej przez jego nieruchomość linii elektroenergetycznej. Z przedłożonych dokumentów wynika, że Inwestor pismem z [...] kwietnia 2022 r. zatytułowanym "zaproszenie do rokowań" zwrócił się do Skarżącego o wyrażenie zgody na udostępnienie jego nieruchomości w celu "budowy linii kablowej SN – 15 kV" Pismo o takiej samej treści zostało ponownie skierowane do Skarżącego [...] maja 2022 r. Skarżący potwierdza otrzymanie pisma takiej treści. Na tym etapie Skarżący nie przedstawił Inwestorowi pisemnie swojego stanowiska. Z notatki z [...] kwietnia 2022 r. z rozmowy telefonicznej sporządzonej przez osobę działającą w imieniu Inwestora wynika jedynie takie stanowisko Skarżącego, że nie zgadza się na budowę linii kablowej oraz nie jest zainteresowany wypłatą wynagrodzenia za udostępnienie nieruchomości. Ponadto, po wszczęciu postępowania administracyjnego w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. 5 grudnia 2022 r. odbyła się rozprawa administracyjna , jednak do porozumienia między stronami nie doszło – Skarżący ponownie nie wraził zgody na wejście na jego grunt i domagał się "korekty linii" tj. zmiany jej przebiegu. Należy przy tym zauważyć, że załącznikiem do pism Inwestora był projekt zagospodarowania terenu obrazujący przebieg linii. Przebieg linii został także uwidoczniony w załączniku graficznym decyzji Wójta Gminy Z. z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (k. 16 akt administracyjnych). Skarżącemu została zatem przekazana informacja pozwalająca na ocenę w jakim zakresie planowane roboty obejmą jego działkę. Z akt sprawy wynika zatem, że strony nie dokonały żadnych wspólnych ustaleń, umożliwiających sprawne i swobodne wykonanie prac, dla zrealizowania których nastąpiło decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielone inwestorowi zezwolenie. Nie jest natomiast rzeczą organów ani Sądu oceniać, czy warunki zaproponowane przez inwestora były dla właściciela do przyjęcia. To bowiem nie podlega w ogóle rozstrzygnięciu w zakresie orzekania na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Rolą organów jest wyłącznie ustalenie, czy rokowania w ogóle się odbyły i czy w ich wyniku doszło między stronami do porozumienia. Takie natomiast ustalenia organy w niniejszej sprawie poczyniły. Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259), Sąd oddalił skargę.