II SA/Gd 486/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. – B. i M. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 maja 2022 r., nr GD.RPU.533.9.2020.PG w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym K. S.–B. i M. B. solidarnie ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 33 zł (trzydzieści trzy złote) uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego. UZASADNIENIE K. S.–B. i M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP, skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 maja 2022 r., nr GD.RPU.533.9.2020.PG. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 1 września 2022 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, opłaty kancelaryjnej w kwocie 33 zł za wydruk skargi, w celu doręczenia jej w formie papierowej uczestnikowi postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 47 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Stosownie zaś do treści art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Przesyłki zawierające powyższe wezwanie zostały przesłane na wskazany przez skarżących adres elektroniczny, jednakże, pomimo dwukrotnego zawiadomienia o ich przekazaniu (w dniu 2 września 2022 r. i w dniu 10 września 2022 r.), nie zostały przez skarżących odebrane. Dlatego też, stosownie do treści art. 74a § 8 p.p.s.a. doręczenie ich uznano za dokonane z dniem 17 września 2022 r. Tym samym, wskazany w wezwaniu termin do uiszczenia opłaty kancelaryjnej przez skarżących upłynął w dniu 24 września 2022 r. Z akta sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżący nie uiścili wymaganej opłaty kancelaryjnej. Dopiero w dniu 30 września 2022 r. skarżący uiścili opłatę kancelaryjną w wysokości 33 zł. Zgodnie zaś z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Zgodnie przy tym z treścią art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a., odrzucił wniesioną przez skarżących skargę, o czym orzekł w punkcie 1 postanowienia. W punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł zaś na podstawie art. 225 p.p.s.a. o zwrocie na rzecz skarżących solidarnie kwoty 33 zł, uiszczonej bezskutecznie tytułem opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, którą w związku z odrzuceniem skargi uznać należało za nienależną. Opłata kancelaryjna za wydruki, uiszczona w sytuacji, gdy zaistniały przesłanki do zakończenia na etapie formalnym, bez obowiązku doręczania wydruków pism oraz załączników innym stronom, jest opłatą nienależną w rozumieniu art. 225 p.p.s.a. i podlega zwrotowi (zob. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt II OZ 974/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).