I OZ 882/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. T. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt I OZ 882/18, co do zwrotu kosztów postępowania w sprawie z zażalenia P. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 176/18 w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studiów doktoranckich postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia P. T., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 176/18 o odrzuceniu skargi P. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studiów doktoranckich. Pismem z dnia 17 października 2018 r. P. T. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia poprzez ustosunkowanie się do zawartego w zażaleniu na postanowienie WSA w Opolu wniosku o przyznanie należnych kosztów. Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty wpisu od zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest zasadny. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotowym wnioskiem skarżący zażądał uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2018 r. w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do postanowień na mocy art. 166 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 209 P.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Sąd nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 P.p.s.a. W szczególności brak jest takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, ponieważ art. 197 § 2 P.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w tymże postępowaniu, które dawałoby podstawę do odpowiedniego stosowania w przypadku uwzględnienia zażalenia (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07; postanowienia NSA: z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. I OZ 313/18; z dnia 7 marca 2018 r., sygn. I OZ 1969/17; z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. I OZ 127/18). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.