II SA/Gl 570/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2009 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą z wpisu od skargi; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 570/09 oddalono wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła w ustawowym terminie sprzeciw. W jego uzasadnieniu wskazała przede wszystkim, iż kwota [...] zł z nadesłanego zestawienia obrotów dla przedsiębiorstwa nie jest dochodem lecz obrotem, a dochód to około 30 % tej kwoty. Obecnie skarżąca jest bez środków do życia, bowiem jej działalność prowadzona jest tylko w sezonie zimowym. Skarżąca zalega z płatnościami, często zmuszana jest do pożyczania pieniędzy, na dzień dzisiejszy wysokość jej zadłużenia wynosi około [...] zł. Nadto wskazała, iż często występuje do Gminy o umorzenie należności. Decyzją Wójta Gminy J. z dnia [...]. rozłożono skarżącej na raty zaległości z tytułu podatku od nieruchomości w kwocie [...] zł. Skarżącej w utrzymaniu dzieci pomagają rodzice, pomoc ta dotyczy głównie zapewnienia im "dachu nad głową" oraz pokrywania kosztów leczenia zarówno skarżącej jak i jej dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , zważył co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy w tym miejscu, iż w myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, strona może się ubiegać o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi zaś, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy stanowi przy tym wyjątek od zasady odpłatności postępowań sądowych i stosowana być winna jedynie w przypadkach uzasadniających pokrycie kosztów procesu przez Skarb Państwa. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy przy uwzględnieniu treści przywołanych wyżej przepisów w kontekście wskazanych przez stronę okoliczności stwierdzono, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie tylko w części, tj. w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi. Zarówno stan majątkowy skarżącej, jak i wysokość uzyskiwanych przez nią świadczeń przemawia za przyjęciem poglądu, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Jak wynika bowiem z dokumentów nadesłanych przez skarżącą otrzymuje ona alimenty od byłego małżonka w kwocie [...] zł oraz dochód z dzierżawy w kwocie [...] zł. Nadto z nadesłanego zestawienia obrotów dla przedsiębiorstwa skarżącej, wynika, iż w okresie od stycznia do kwietnia bieżącego roku obrót wynosił [...] zł, zaś dochód z prowadzonej działalności według skarżącej to około 30 % tej sumy. Skarżąca otrzymuje wsparcie od swoich rodziców dotyczące głównie zapewnienia mieszkania oraz pokrywania kosztów leczenia skarżącej i jej dzieci. Trudno więc w tej sytuacji stwierdzić, że zasadnym byłoby całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Na ocenę możliwości ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych nie może mieć decydującego wpływu fakt jej zadłużenia, a to w sytuacji, gdy nie zostało wykazane, aby było ono związane z koniecznością zaspokajania niezbędnych potrzeb rodziny. W konsekwencji brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w szczególności kosztów opłacenia fachowego pełnomocnika. Biorąc jednak pod uwagę wysokość wpisu sądowego od skargi, uznać przyjdzie, iż uiszczenie całej kwoty wpisu mogłoby rzeczywiście doprowadzić do powstania pewnego uszczerbku po stronie skarżącej. Wobec powyższego Sąd uznał, że w świetle treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. wniosek o prawo pomocy zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej zwolnienia od wpisu sądowego. W pozostałej części pokrycie kosztów postępowania leży bowiem w możliwościach finansowych skarżącej bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i rodziny. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 p.p.s.a.