VIII SAB/Wa 63/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę I. zobowiązuje Wojewodę Mazowieckiego do rozpoznania wniosku [...] S.A. z siedzibą w L. z dnia 13 lutego 2023r. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa sieci elektroenergetycznej: kablowych linii SN 15 kV w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]", w terminie 14 dni od daty zwrotu akt sprawy z prawomocnym wyrokiem; II. stwierdza, że Wojewoda Mazowiecki dopuścił się bezczynności w postępowaniu z wniosku [...] S.A. z siedzibą w L. z dnia 13 lutego 2023r.; III. stwierdza, że bezczynność Wojewody Mazowieckiego w prowadzonym postępowaniu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz [...] S.A. z siedzibą w L. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] S.A. z siedzibą w L.( dalej jako: "skarżąca") z dn. 19 lipca 2023 r. na bezczynność Wojewody M. w sprawie z wniosku skarżącej o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Budowa sieci elektroenergetycznej: kablowych linii SN 15 kV w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]". Powyższą skargą [...] S.A. zs. w L. reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym podniosła zarzuty naruszenia: art. 64 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek skarżącej posiada braki formalne, przez stronę nieuzupełnione, podczas gdy zarówno treść wniosków skarżącej, jak i załączone oraz przesłane w uzupełnieniu dokumenty nie dowodzą istnienia braków formalnych. art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i § 2 art. 36 § 3 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /dalej kpa/ wszystkich przez ich niezastosowanie i w konsekwencji niezałatwienie sprawy w terminie. art. 37 § 4 kpa - poprzez pozostawienie pismem z dnia 28.03.2023r. podania bez rozpoznania, w sytuacji gdy dzień wcześniej tj. w dniu 27.03.2023r. do Organu wpłynęło ponaglenie skarżącego na przewlekłość postępowania, kierowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Wojewody M., w związku z czym Wojewoda M. obowiązany był przekazać ponaglenie do organu wyższego stopnia przed ewentualną czynnością materialne - techniczną pozostawienia podania bez rozpoznania. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1) dopuszczenie dowodu z ponaglenia wniesionego przez skarżącego wraz dowodem ze śledzenia przesyłki nr listu poleconego [...] - na dowód doręczenia Wojewodzie M. ponaglenia skarżącego w dniu 27.03.2023r. 2) dopuszczenie dowodu z pisma o pozostawieniu podania bez rozpoznania wraz z dowodem ze śledzenia przesyłki nr listu poleconego [...] - na dowód nadania przez Wojewodę M. pisma informującego o pozostawieniu podania bez rozpoznania w dniu 30.03.2023r. i jego doręczenia w dniu 04.04.2023r. 3) zobowiązanie Wojewody M., do wydania decyzji w terminie 14 dni do dnia doręczenia organowi odpisu wyroku; 4) stwierdzenie, że bezczynność organu - Wojewody M. nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 5) zasądzenie od organu - Wojewody M., na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wnioskiem z dn. 13.02.2023 r. wystąpiła do Wojewody M. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, dla inwestycji pod nazwą: ""Budowa sieci elektroenergetycznej: kablowych linii SN 15 kV w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]". Wojewoda M. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych podania. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie wnioskodawca, pismem z dnia 15.03.2023r. wskazał, iż podniesione przez Wojewodę okoliczności nie stanowią braków formalnych o których mowa w art. 64 § 2 kpa. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wniosek o pozwolenie na budowę i oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zostały wypełnione prawidłowo. W obu dokumentach podano identyfikatory działek. Co prawda w przypadku formularza w postaci papierowej zamiast identyfikatora działki ewidencyjnej można wskazać jednostkę ewidencyjną i obręb ewidencyjny, ale nie ma takiego obowiązku. Podkreślić należy, iż budowa identyfikatora wynika z podziału administracyjnego kraju, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, tj. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia, stosowania i udostępniania krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju oraz związanych z tym obowiązków organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego. Identyfikator działki ewidencyjnej zbudowany jest według schematu określonego w Załączniku nr 5 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków i zawiera w sobie zarówno jednostkę jak i obręb ewidencyjny. W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca wskazał identyfikatory działek objętych wnioskiem. Organ na ich podstawie, jest w stanie precyzyjne ustalić lokalizację miejsca inwestycji. W ocenie zatem skarżącego, wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, nie był obarczony brakiem formalnym w postaci niewłaściwego oznaczenia nieruchomości. W dalszej kolejności skarżąca spółka podniosła, iż w jej ocenie załączone pełnomocnictwo R. J. uprawnia do reprezentowania [...] S.A. w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, iż zgodnie z jego treścią, zostało ono udzielone w ramach opracowania projektu budowlano - wykonawczego pt: "PBW przebudowy i rozbudowy sieci SN P. - [...] odgałęzienie T. gm. K. zad. 2 RE R." (umowa [...])). Przypomnieć należy, iż w złożonym do akt sprawy projekcie załączone były założenia projektowe o nazwie zgodnej z pełnomocnictwem. Pełnomocnictwo udzielane jest przez Inwestora na całe zadanie, a nie na konkretny projekt. Przyjęcie przeciwnego rozumienia, zmuszałoby Wykonawcę do pozyskiwania pełnomocnictw dla każdej sprawy i dla każdego organu osobno, aby nazwa była zgodna z wnioskiem, co jest nieracjonalne. Cały ciąg pełnomocnictw poświadczonych notarialnie oraz wydruk KRS wnioskodawcy został dołączony do wniosku. Stwierdzić zatem należy, iż z dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę wraz wnioskiem o pozwolenie na budowę wynika, że zakres inwestycji pn. "Budowa sieci elektroenergetycznej: kablowych linii SN 15 kV w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]", stanowi element zadania pn. "PBW przebudowy i rozbudowy sieci SN P. – W. odgałęzienie T. gm. K. zad. 2 RE R." - co do którego wnioskodawca [...] S.A. z siedzibą w L., udzieliła R. J. stosownego pełnomocnictwa. W dalszej kolejności skarżąca wskazuje, iż zgodnie z art. 40 § 1 i § 2 kpa Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. W realiach sprawy niniejszej należycie umocowany pełnomocnik, wskazał adres do doręczeń. Zarzut wadliwego wskazania adresu inwestora do korespondencji, uznać zatem należy, za bezzasadny. Reasumując skarżąca podniosła, iż wniosek skarżącego nie był dotknięty brakami formalnymi, zatem Wojewoda M., pozostawiając podanie bez rozpoznania dopuścił się bezczynności. W odpowiedz na skargę, pismem z dn. 7 sierpnia 2023 r. Wojewoda M. wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej i podtrzymał w całości swoje stanowisko z dn. 28 marca 2023 r. o pozostawienie złożonego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę bez rozpoznania na podstawie art. 64§2 kpa. W szczególności organ wskazał, że: 1/ pełnomocnik inwestora zarówno we wniosku o pozwolenie na budowę oraz w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nieprawidłowo wskazał dane nieruchomości tj. brak pełnego numeru jednostki ewidencyjnej oraz pełnego numeru obrębu ewidencyjnego. W związku z powyższym zarówno pełna jednostka ewidencyjna jak i pełny obręb ewidencyjny składają się z numeru jak i nazwy, 2/ kolejną kwestią jakiej pełnomocnik inwestora nie uzupełnił jest brak prawidłowego pełnomocnictwa dla inwestycji wskazanej we wniosku o pozwolenie na budowę. Należy wskazać, iż we wniosku o pozwolenie na budowę inwestor jako nazwę planowanego zamierzenia budowlanego wskazał: "Budowę sieci elektroenergetycznej: kablowych linii SN 15 kV w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]", natomiast przedłożone do ww. wniosku pełnomocnictwo dotyczy opracowania dokumentacji technicznej na PB W przebudowy i rozbudowy sieci SN P. – W. odgałęzienie T. gm K. zad. 2 - RE R.". W związku z powyższym należało dołączyć pełnomocnictwa/ciągu pełnomocnictw dla Pana R. J. dla inwestycji wskazanej we wniosku inwestora, co nie zostało dokonane. Zatem, przedłożone pełnomocnictwo/ciąg pełnomocnictw dla Pana R. J. nie służy do reprezentowania inwestora dla inwestycji wskazanej w ww. wniosku o pozwolenie na budowę i tym samym nie może stanowić podstawy do uzyskania końcowej decyzji, 3/ wskazany we wniosku inwestora w pkt 2.2.1 adres inwestora do korespondencji tj. adres pełnomocnika inwestora Pana R. J. jest nieprawidłowy. W ocenie tutejszego organu braki we wniosku o pozwolenie na budowę nie zostały skutecznie uzupełnione, wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Pozostawienie podania bez rozpoznania oznacza stwierdzenie przez organ administracji publicznej, że podanie zawiera wadę określoną w art. 64 Kpa. i że wskutek tego stało się ono bezskuteczne z mocy prawa. Tylko żądanie strony nie dotknięte brakami formalnymi jest zdolne do wywołania prawnego wszczęcia-postępowania w sprawie. Mając na względzie powyższe, organ podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w sentencji i uzasadnieniu zaskarżonego pisma oraz w załączeniu przesyła akta przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 t.j. dalej: p.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, które powinno zakończyć się decyzją czy postanowieniem. Na wstępie wskazać należy, że w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji, mamy do czynienia z bezczynnością organu administracji publicznej. Z bezczynnością organu mamy do czynienia również w sytuacji nieuzasadnionego pozostawienia podania (wniosku) bez rozpoznania. W uchwale składu siedmiu sędziów z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) wskazał, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (wszystkie orzeczenia publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). W uchwale tej NSA stwierdził, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego, w sytuacji gdy strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia. Jeżeli więc organ prowadzący postępowanie pozostawia podanie bez rozpoznania, mimo że nie zachodzą przesłanki warunkujące podjęcie tej czynności materialno-technicznej, to pozostaje on w bezczynności, bo odmawia rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji. Dodać należy, że NSA w postanowieniu z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt II OSK 1140/21, wskazał, iż uchwała NSA z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, w której uznano, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie ma zastosowania w sprawie ze skargi na bezczynność, w której wniosek został pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Odmienna wykładnia prowadziłaby bowiem do pozbawienia strony prawa do sądu, w sytuacji gdy organ pozostawi jej podanie bez rozpoznania. Wniesienie skargi na bezczynność byłoby niemożliwe w sytuacji braku możliwości wniesienia ponaglenia po pozostawieniu podania bez rozpoznania. Ochrona sądowa w tym przypadku byłaby iluzoryczna, gdyż teoretycznie stronie przysługiwałaby skarga na bezczynność, jednak zawsze byłaby ona odrzucana. W tym miejscu wymaga również podkreślenia, że wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę jest podaniem w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a. W świetle zatem art. 63 § 2 k.p.a., wniosek taki powinien zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych, którymi w tego rodzaju sprawach są przepisy zawarte w art. 33 ust. 2 P.b. (określające załączniki do wniosku o pozwolenie na budowę), w tym wydane na podstawie art. 33 ust. 2d rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie określenia wzoru formularza wniosku o pozwolenie na budowę (Dz.U. z 2021 poz. 410, dalej: rozporządzenie w sprawie określenia wzoru formularza wniosku o pozwolenie na budowę). Postępowanie organu w przypadku stwierdzenia braków formalnych podania zostało natomiast uregulowane w art. 64 k.p.a. W świetle tego przepisu jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania (§ 1). Jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (§ 2). Zauważyć jednak należy, że zarówno wymagania odnośnie do treści i formy podania, wskazane w art. 63 § 1 i 2 k.p.a., jak i wymagania właściwe tylko wnioskowi o wydanie pozwolenia na budowę, mają zapewnić możliwość nadania sprawie biegu. Ocena merytoryczna zgłoszonego przez stronę żądania, jak i załączonych do podania dokumentów, możliwa jest bowiem dopiero w stadium wyjaśniającym postępowania prowadzonego w sprawie. W tym też stadium możliwe jest podjęcie czynności dowodowych mających na celu wszechstronne ustalenie stanu faktycznego sprawy, tak aby możliwe było dokonanie oceny co do wystąpienia w sprawie przesłanek materialnoprawnych. Oznacza to, że wezwanie do usunięcia baków formalnych podania, które dokonywane jest w stadium wstępnym postępowania, może dotyczyć jedynie tych braków, które uniemożliwiają nadania biegu sprawie. Braki te nie powinny przy tym dotyczyć kwestii materialnoprawnych, które są przedmiotem badania dopiero w stadium wyjaśniającym postępowania. Za bezpodstawne uznać należy także wzywanie strony - w trybie art. 64 § 2 k.p.a.- do podania informacji będących w posiadaniu organu lub do przedłożenia pełnomocnictwa, które uprzednio zostało już dołączone przez pełnomocnika do akt sprawy (por. wyrok WSA w Olsztynie z 22 lutego 2018 r., sygn. akt II SAB/Ol 2/18, publ. Lex nr 2459984). Zaskarżona przez stronę czynność materialno-techniczna była skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o pozwolenie na budowę, określonych w wezwaniu organu z dn. 3 marca 2023 r. W pierwszej więc kolejności oceny wymaga zasadność skierowania do skarżącego tegoż wezwania. W ocenie Sądu niezasadne było żądanie usunięcia braku formalnego wniosku z 13 lutego 2023 r. przez prawidłowe wskazanie danych nieruchomości, tj. zdaniem organu zarówno we wniosku, jak i oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane brakowało podania pełnego numeru jednostki oraz pełnego numeru ewidencyjnego działek inwestycyjnych. W tym zakresie Sąd wskazuje, że strona przedmiotowy wniosek o pozwolenie na budowę złożyła w postaci papierowej na aktualnym druku, zgodnym ze wzorem zawartym w załączniku do rozporządzenia w sprawie określenia wzoru formularza wniosku o pozwolenie na budowę. W przypadku zaś formularza w postaci papierowej zamiast identyfikatora działki ewidencyjnej można wskazać jednostkę ewidencyjną, obręb ewidencyjny i numer działki ewidencyjnej oraz arkusz mapy, jeżeli występuje. Z tej wskazówki, zawartej pod indeksem 4 w punkcie 6 formularza wniosku, wynika, że nie jest wykluczone w przedmiotowym wniosku podanie identyfikatora działki ewidencyjnej, zamiast obrębu ewidencyjnego i jednostki ewidencyjnej. Taka sama wskazówka znajduje się pod indeksem 4 w punkcie 3 formularza złożonego przez inwestora oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (PB-5), który z kolei jest zgodny ze wzorem, zawartym w załączniku do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 25 czerwca 2021 r. w sprawie wzoru oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (Dz.U. z 2021 poz. 1170), wydanym na podstawie art. 32 ust. 5 pkt 2 P.b. Wystarczające zatem, zarówno we wniosku o pozwolenie na budowę z 13 lutego 2023 r., jak i w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stanowiącym załącznik do tego wniosku wymieniony w art. 33 ust. 2 pkt 2 P.b., było zamieszczenie identyfikatora działki ewidencyjnej, zamiast żądanych w wezwaniu z dn. 3 marca 2023 r. pełnych numerów jednostki ewidencyjnej i obrębu ewidencyjnego nieruchomości. Zauważyć przy tym należy, że identyfikator działki ewidencyjnej zbudowany jest według schematu określonego w Załączniku nr 5 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i zawiera w sobie zarówno jednostkę ewidencyjną, jak i obręb ewidencyjny. Konstrukcja identyfikatora ewidencyjnego wynika z kolei z podziału administracyjnego kraju, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2021 r. poz. 955), tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia, stosowania i udostępniania krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju oraz związanych z tym obowiązków organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 157, poz. 1031). W odniesieniu do kwestionowanego przez organ pełnomocnictwa należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 33 § 3 k.p.a. w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicznej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W niniejszej sprawie [...], reprezentowana przez dwóch członków Zarządu: wiceprezesa J. F. i wiceprezesa Z. D., zgodnie z reprezentacją wynikającą z KRS, udzielili 27.03.2023 r. pełnomocnictwa ogólnego W. N., który następnie udzielił pełnomocnictwa R. J. (oba pełnomocnictwa poświadczone notarialnie wraz z wydrukiem z KRS aktualnym na datę wniosku o pozwolenie na budowę). Z treści tego ostatniego pełnomocnictwa wynika, że zostało ono udzielone przez inwestora pełnomocnikowi R. J. w ramach opracowania projektu budowlano-wykonawczego pt.: "PBW przebudowy i rozbudowy sieci SN P. – W. odgałęzienie T. gm. K. zad. 2 RE R. (umowa [...]). Zgodnie z § 1 pkt a) tegoż pełnomocnictwa R. J. jest upoważniony do występowania w imieniu [...] do administracji państwowej i samorządowej o wydanie decyzji i pozwoleń związanych z realizacją projektu budowlanego. W złożonym wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym załączone są założenia projektowe zgodne z treścią udzielonego pełnomocnictwa, co świadczy o tym, że przedmiotowy projekt jest częścią większego założenia projektowego, objętego pełnomocnictwem. Podkreślić należy, iż w tomie "Załączniki do projektu budowlanego" stanowiącym załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę, załączone zostały założenia techniczne (str. 30 ww. Tomu). Założenia dotyczą wykonywanej dokumentacji projektowej "PBW przebudowy i rozbudowy sieci SN P. – W. odgałęzienie T. gm. K. zad. 2 RE R." i zostały opracowane przez inwestora i przekazane jako wytyczne do projektowania (podobnie jak pełnomocnictwo załączone do wniosku). Na str. 1. w pkt. 3. założeń pn. "Zakres modernizacji" opisano zakres wykonywanych prac, w tym budowę linii kablowej SN 15 kV zasilającej m.in. stacje transformatorowe "[...]", "[...]" i "[...]" (znajdujące się w pobliżu pasa drogi wojewódzkiej nr [...]). Na str. 3. założeń przedstawiono rys. nr 1: "Plan sytuacyjny- zadanie 2" na którym wrysowana została koncepcja budowy linii kablowej SN 15 kV m.in. w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]. Stwierdzić zatem należy, że z dokumentacji przedłożonej przez [...] wynika, że zakres inwestycji pn. "Budowa sieci elektroenergetycznej: kablowych linii SN 15 kV w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]" stanowi element zadania pn "PBW przebudowy i rozbudowy sieci SN P. – W. odgałęzienie T. gm. K. zad. [...] RE R." - co do którego wnioskodawca [...] S.A. z siedzibą w L., udzieliła R. J. stosownego pełnomocnictwa. W tym miejscu należy przypomnieć, że dopuszczalne jest uzyskanie jednej decyzji lokalizacyjnej dla całości inwestycji i kilku pozwoleń na budowę, obejmujących poszczególne jej etapy (por. wyrok NSA z 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 2924/18, publ. Lex nr 3128757). Zatem pełnomocnictwo R. J. obejmuje całe zadanie, w ramach którego jednym z etapów inwestycji jest budowa sieci elektroenergetycznej wskazanej w projekcie i we wniosku z dn. 13 lutego 2023 r. W związku z tym, zdaniem Sądu, nie występuje podnoszony przez organ w wezwaniu z 3 marca 2023 r. brak pełnomocnictwa dla inwestycji wskazanej we wniosku o pozwolenie na budowę. Sąd również podziela stanowisko skarżącej, że zgodnie z art. 40 § 1 i § 2 kpa pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. W realiach sprawy niniejszej należycie umocowany pełnomocnik, wskazał adres do doręczeń. Stąd zarzut wadliwego wskazania adresu inwestora do korespondencji, uznać zatem należy, za bezzasadny. Mając powyższe wywody na uwadze Sąd uznał, że braki wniosku z art. 64 § 2 k.p.a. muszą być tego rodzaju, że powodują w konsekwencji bezskuteczność złożonego wniosku (por. wyrok NSA z 11 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 1971/19, publ. Lex nr 2787832). Skoro więc w niniejszej sprawie organ niezasadnie zastosował przepis art. 64 § 2 k.p.a. i na jego podstawie pozostawił wniosek o pozwolenie na budowę bez rozpoznania, to tym samym pozostaje on w bezczynności, o której mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Do dnia wniesienia skargi Wojewoda nie załatwił bowiem merytorycznie wniosku skarżącej [...] z dn. 13 lutego 2023 r. w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę w terminach określonych w przepisach art. 35 § 3 k.p.a., z którego wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (...). W tym stanie rzeczy Sąd, zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Wojewodę do rozpoznania wniosku strony z dn. 13 lutego 2023 r. o wydanie pozwolenia na budowę w terminie 14 dni od zwrotu akt (punkt 1 wyroku). Jednocześnie, działając na podstawie art. 149 §1 pkt.3 i§ 1a p.p.s.a., stwierdził, że organ Wojewoda M. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu powyższego wnioski i że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem wynikała z błędnego zastosowania przepisu art. 64 § 2 k.p.a., będącego skutkiem wadliwej oceny charakteru wskazanych w wezwaniu z dn. 3 marca 2023 r. braków formalnych wniosku o pozwolenie na budowę( pkt. 2 i 3 wyroku). O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 4 wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 210 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 poz. 265 t.j.).