I SA/Kr 895/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) WSA Urszula Zięba Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Gminy D. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia 31 maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 - s k a r g ę o d d a l a - UZASADNIENIE Gmina D. (dalej: Gmina, Skarżąca) w dniu 20 marca 2017 r. złożyła do Stowarzyszenia K. - Lokalna Grupa Działania z siedzibą w miejscowości W. (dalej: Stowarzyszenie, LDG), w ramach naboru [...] wniosek o przyznanie pomocy na operacje pt. "Promocja Gminy D. poprzez wydanie filmu i albumu promocyjnego", w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", dalej: poddziałanie 19.2, z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wniosek został poddany ocenie merytorycznej przez Radę Stowarzyszenia, która w oparciu o lokalne kryteria wyboru operacji stanowiące załącznik do uchwały nr [...] Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia z dnia 17 stycznia 2017 r. stwierdziła, że ww. operacja jest zgodna z LSR i przyznał operacji 28 punktów, na które składały się punkty z następujących kryteriów wyboru: - innowacyjność projektów nieinwestycyjnych – 5 pkt, - miejsce realizacji operacji – 5 pkt, - zachowanie dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego – 2 pkt, - estetyzacja przestrzeni publicznej – 2 pkt, - promocja obszaru Przedgórza – 2 pkt, - rozbudowa systemu E. – 5 pkt, - realizacja operacji w miejscowościach zamieszkałych przez mniej niż 5 tys. mieszkańców- 2 pkt, - doświadczenie wnioskodawcy – 5 pkt. W uzasadnieniu przyznania punktów w ramach kryterium 6 Estetyzacja przestrzeni publicznej oceniający podali, że przyznano 2 pkt, ponieważ operacja wpływa na estetyzację przestrzeni publicznej poprzez podniesienie atrakcyjności infrastruktury kulturalnej oraz turystycznej. Przyznanie operacji łącznie 28 pkt spowodowało, że operacja została wybrana do dofinansowania z kwotą wsparcia 45.000,00 zł. Stowarzyszenie dokumentację naboru [...] przesłało w dniu 10 kwietnia 2017 r. do Samorządu Województwa M. reprezentowanego przez Zarząd Województwa (dalej: ZWM). ZWM pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwał Stowarzyszenie do złożenia wyjaśnień odnośnie złożonej przez Stowarzyszenie dokumentacji dotyczącej wyboru operacji do finansowania w ramach poddziałania 19.2 objętego PROW na lata 2014-2020 w zakresie promowania obszaru objętego LSR, w tym produktów lub usług lokalnych. W odniesieniu do wniosku złożonego przez Gminę D. , ZWM zwrócił się do Stowarzyszenia o szczegółowe uzasadnienie przyznania 2 pkt na podstawie kryterium 6 Estetyzacja przestrzeni publicznej. W odpowiedzi na powyższe pismo Stowarzyszenie pismem z dnia 17 maja 2017 r. wyjaśniło, że "Wnioskodawca planuje w ramach operacji wykonać przed Urzędem Gminy trójwymiarową tablicę, na której znajdzie się mapa wraz z zaznaczonymi gminnymi zabytkami i osobliwościami przyrodniczymi, a także obiektami infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej. Odwołując się do historii gminy oraz możliwości jej zwiedzania przez turystów, przedmiotowa tablica ułatwi dotarcie do szczególnie cennych kulturowo zabytków Przedgórza. A sama forma trójwymiarowej tablicy przyczyniając się do poprawy estetyzacji przestrzeni publicznej, stanowić będzie dodatkową atrakcję dla mieszkańców obszaru LDG oraz turystów, zwłaszcza tych najmłodszych" ZMW działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 562; dalej: ustawa o wspieraniu) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378, ze zm.; dalej: ustawa o rozwoju) pismem z dnia 31 maja 2017 r. poinformował Gminę o odmowie przyznania pomocy, o którą się ubiegała. Jako przyczynę odmowy przyznania pomocy ZWM wskazał nieprawidłowe zastosowanie przez LDG kryterium wyboru operacji Estetyzacja przestrzeni publicznej. Uzasadniając swoje stanowisko ZWM stwierdził, że Rada LGD, w ramach oceny wniosku, w kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej przyznała operacji 2 pkt uznając, iż "operacja wpływa na estetyzację przestrzeni publicznej poprzez podniesienie atrakcyjności infrastruktury kulturalnej oraz turystycznej". Dalej ZWM wskazał, że przedmiotowe kryterium weryfikowane jest na podstawie opisu realizacji operacji i celu operacji oraz zestawienia kosztów i załączonej dokumentacji projektu. W ramach przedmiotowej operacji, Gmina zaplanowała wydanie filmu i albumu promującego Gminę D. , co zostało wskazane w tytule operacji, opisie operacji oraz uwzględnione w zestawieniu rzeczowo-finansowym we wniosku o przyznanie pomocy. Dodatkowo w opisie operacji Gmina wskazała wykonanie trójwymiarowej tablicy informacyjnej, która nie została jednak uwzględniona w zestawieniu rzeczowo-finansowym w polu koszty kwalifikowalne określone w § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U z 2017 r. poz. 772; dalej: rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków), z wyłączeniem kosztów ogólnych. Jako udokumentowanie wydatku wskazanego w opisie operacji, Gmina przedłożyła ofertę cenową dotyczącą wykonania tablicy informacyjnej trójwymiarowej, która nie znajduje odzwierciedlenia w zestawieniu rzeczowo-finansowym. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż planowana operacja jest projektem nieinwestycyjnym, natomiast Gmina opisuje zamiar wykonania trójwymiarowej tablicy informacyjnej, w ramach niniejszego projektu, na załączonej karcie dotyczącej opisu operacji oraz w załączniku do wniosku o dofinansowanie operacji - opis lokalnych kryteriów wyboru, w polu "Innowacyjność projektów inwestycyjnych". Natomiast w zestawieniu rzeczowo-finansowym Gmina wykazała tylko dwie pozycje, koszt opracowania i wydania filmu promocyjnego oraz koszt opracowania i wydania albumu promocyjnego. Mając powyższe na uwadze koszty ujęte we wniosku o dofinansowanie nie są spójne z opisem operacji oraz załączonymi ofertami cenowymi, a także innymi dokumentami potwierdzającymi wiarygodnie uzasadnione koszty wykonania trójwymiarowej tablicy. Następnie ZWM wskazał, że pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r., zwrócił się do Rady LGD z prośbą o wyjaśnienie zasadności przyznania Gminie 2 punktów w kryterium dotyczącym Estetyzacji przestrzeni publicznej, uznając, że działania wskazane w opisie operacji nie zostały prawidłowo uwzględnione w zestawieniu kosztów operacji. Dalej ZWM, mając na uwadze uzasadnienie Rady LGD zawarte w piśmie z dnia 17 maja 2017 r. stwierdził, że wykonanie tablicy umieszczonej przed Urzędem Gminy było jedynym warunkiem przyznania 2 punktów w ramach kryterium dla niniejszej operacji, jako podnoszącej atrakcyjność infrastruktury kulturalnej (1 pkt) oraz turystycznej (1 pkt), co jest nieprawidłowe. Zdaniem ZWM operacja, jaką zmierza zrealizować Gmina nie spełnia wszystkich warunków wskazanych w opisie kryterium, które pozwoliłyby na przyznanie operacji punktów w niniejszym kryterium. Gmina w załączonym do wniosku o przyznanie pomocy opisie operacji wskazała planowane wykonanie trójwymiarowej tablicy informacyjnej w ramach niniejszej operacji, natomiast zestawienie rzeczowo-finansowe operacji, na podstawie którego weryfikowano przedmiotowe kryterium, nie zawiera kosztów wykonania w/w tablicy. Zdaniem ZWM, z opisu kryterium jasno wynika, że opis realizacji operacji, cel operacji oraz zestawienie kosztów operacji powinny być spójne. Ponadto ZWM podniósł, że z uwagi na fakt, iż Gmina przedłożyła ofertę cenową, która, nie może zostać uznana za wystarczający dokument potwierdzający zamiar wykonania tablicy, bez wskazania kosztów w zestawieniu rzeczowo-finansowym, tym samym wniosek nie powinien uzyskać punktów w przedmiotowym kryterium i Rada LDG nie miała podstaw do przyznania punktów w ramach kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej. Podsumowując ZWM stwierdził, że Rada LGD, dokonując oceny wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez Gminę, w ramach naboru [...] nie zastosowała prawidłowo przedmiotowego kryterium, tym samym operacja nie spełniła warunku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o rozwoju tj. liczba punktów, jaką operacja powinna była otrzymać jest mniejsza od liczby punktów przyznanej przez LGD, ostatniej operacji wybranej przez LGD i mieszczącej się w limicie środków z ogłoszenia, zgodnie z listą przekazaną przez LGD. W końcowej części swojego pisma ZWM powołał się na pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 kwietnia 2017 r. dotyczące sposobu interpretacji zapisów art. 17 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o rozwoju, które w ocenie ZWM uprawnia do przyjęcia stanowiska, iż w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia zapisów art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy. Gmina D. pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. wystąpiła do ZWM z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie ZWM, w piśmie z dnia 7 lipca 2017 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Gmina na rozstrzygnięcie ZWM z dnia 31 maja 2017 r wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie: - § 17 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków - poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż Gmina błędnie nie ujęła kosztów wykonania trójwymiarowej tablicy informacyjnej w zestawieniu rzeczowo-finansowym w polu koszty kwalifikowalne, w sytuacji gdy wykonanie przedmiotowej tablicy nie mieści się w definicji kosztów kwalifikowalnych w rozumieniu przedmiotowego rozporządzenia, a jeżeli planowane do poniesienia koszty nie mieszczą się w kategorii kosztów określonych w § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków, a są bezpośrednio związane z realizacją operacji należy je przyporządkować do kategorii kosztów niekwalifikowalnych, - § 12 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków - poprzez jego niezastosowanie i odmowę przyznania Gminie pomocy finansowej na realizację operacji określonej we wniosku o przyznanie pomocy pomimo, że spełniła ona przesłanki wskazane w tym przepisie, - § 12 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków w związku z pismem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi D. R. Obszarów Wiejskich z dnia 28 kwietnia 2017 r., znak [...] - poprzez jego niezastosowanie i dokonanie samodzielniej oceny prawidłowości zastosowanego przez Radę LGD kryterium wyboru operacji w odniesieniu do kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej, pomimo że opis określonego kryterium nie ma charakteru ewidentnie mierzalnego, sformułowanego w sposób ostry, możliwy do oceny w systemie binarnym, a sprawdzenie prawidłowości przyznania punktów zarząd województwa dokonuje wyłącznie w odniesieniu do kryteriów mierzalnych, co powoduje, że ZWM kwestionując fakt przyznania Skarżącej punktów w odniesieniu do kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej i w konsekwencji odmawiając Gminie D. przyznania pomocy, wkroczył w kompetencje Rady LGD, która jest wyłącznie uprawniona do wyboru operacji do dofinansowania, - art. 17 ust. 2 ustawy o rozwoju - poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, iż na operację, jaką zamierza zrealizować Skarżąca pomoc nie może zostać przyznana pomimo, że podczas wyboru operacji do dofinansowania zastosowano określone w LSR procedury zapewniające bezstronność członków rady i kryteria wyboru operacji oraz prawidłowo zastosowano ustalone w LSR kryteria wyboru i w trakcie oceny wniosku Skarżącej nie doszło po stronie LGD do naruszenia którejkolwiek z przesłanek odmowy wsparcia precyzyjnie wskazanych w art. 17 ust. 2 ustawy o rozwoju, co prowadzi do wniosku, iż informacja ZWM o odmowie przyznania pomocy naruszyła obowiązującą organ zasadę legalizmu, ponieważ administracja publiczna (w tym przypadku zarząd województwa) zgodnie z zasadą legalizmu wyrażoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, powinna działać na podstawie i w granicach prawa, - art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju - poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i odmowę przyznania Gminie D. pomocy, o którą się ubiegała we wniosku o przyznanie pomocy pomimo spełnienia przez Skarżącą wszystkich warunków udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, pomimo spełnienia przez Gminę D. wymogów ustawowych pozwalających na przyznanie Skarżącej pomocy finansowej w kwocie, o którą wnioskowała, - art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu - poprzez jego niezastosowanie i arbitralne dokonanie oceny nieprawidłowego zastosowania przez Radę LDG kryteriów wyboru operacji i przyjęcie własnej interpretacji kryterium oceny operacji tj. Estetyzacja przestrzeni publicznej z pominięciem opisu lokalnego kryterium wyboru określonego w załączniku do uchwały nr 3/2017 Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia z dnia 17 stycznia 2017 r. i nieuwzględnienie faktu, iż kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej jest weryfikowane na podstawie opisu realizacji operacji i celu operacji oraz zestawienia kosztów i załączonej dokumentacji projektu, które to elementy zostały wskazane we wniosku o przyznanie pomocy złożonym przez Skarżącą oraz ograniczenie się do wskazania, iż Rada LGD dokonując oceny wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez Gminę, nie zastosowała prawidłowo kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej bez jednoczesnego wyjaśnienia na czym miałby polegać nieprawidłowy sposób zastosowania kryterium wyboru operacji, co uniemożliwia miarodajne odniesienie się do tego typu opisanego sformułowania, - art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy nie spełnia warunków do jej przyznania, podczas gdy prawidłowa analiza wniosku o przyznanie pomocy winna prowadzić do odmiennych konkluzji, - braku szczegółowego odniesienia się przez ZWM do wszystkich zarzutów podniesionych przez Skarżącą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, przez ich pominięcie, co doprowadziło do naruszenia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, natomiast niepełne i lakoniczne uzasadnienie informacji o wyniku rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa naruszyło zasadę rzetelnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania i uniemożliwiło Skarżącej zapoznanie się z argumentacją organu ją wydającego, - nieuzasadnionym przyjęciu, że nieuwzględnienie wykonania trójwymiarowej tablicy informacyjnej w zestawieniu rzeczowo-finansowym w polu koszty kwalifikowalne jest nieprawidłowe, podczas gdy przedmiotowa czynność nie ma charakteru kosztu kwalifikowalnego, a planowany wydatek wykonania trójwymiarowej tablicy informacyjnej został prawidłowo umieszczony w części B.IV Plan finansowy operacji w polu 2.4 Inne koszty (niekwalifikowalne), z uwagi na fakt, iż planowany do poniesienia koszt nie mieści się w żadnej z kategorii kosztów wymienionych w wierszach 2.1-2.4 części B.IV Plan finansowy operacji, a jest bezpośrednio związany z realizacją operacji, co zostało wykonane zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 z wyłączeniem projektów grantowych oraz Operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, - pominięcie okoliczności, iż wnioski o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji obejmują wyłącznie koszty kwalifikowalne, które nie muszą być tożsame z planowanymi kosztami realizacji operacji, gdyż w ramach tych ostatnich ujęte są również inne koszty (niekwalifikowalne) bezpośrednio związane z realizacją operacji, - przyjęciu, iż koszty ujęte we wniosku o dofinansowanie nie są spójne z opisem operacji oraz załączonymi ofertami cenowymi, a także innymi dokumentami potwierdzającymi wiarygodnie uzasadnione koszty wykonania trójwymiarowej tablicy, w sytuacji gdy samo wykonanie tablicy trójwymiarowej nie ma charakteru kosztu kwalifikowalnego i nie może zostać ujęte w zestawieniu rzeczowo-finansowym w pozycji koszty kwalifikowanie, a ponadto koszt wykonania tablicy informacyjnej został ujęty w planie finansowym operacji w pozycji Inne koszty- niekwalifikowalne oraz znajduje się w opisie operacji, co prowadzi do wniosku, że Rada Stowarzyszenia prawidłowo i zgodnie z opisem kryterium przyznała Skarżącej punkty w ramach kryterium - Estetyzacja przestrzeni publicznej, - przyjęciu, że przedłożona przez Skarżącą oferta cenowa na wykonanie trójwymiarowej tablicy informacyjnej nie stanowi wystarczającego dokumentu potwierdzającego zamiar wykonania tablicy, pomimo, że "Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy" wśród dokumentów uzasadniających przyjęty poziom cen dla danego zadania dopuszcza wydruki ze stron internetowych, kopie stron katalogów, pisemne informacje od dealerów, co prowadzi do wniosku, że pisemna oferta sprzedawcy określająca wszystkie parametry techniczne przedmiotowej tablicy informacyjnej wraz z całkowitym kosztem jej wykonania i dostawy mieści się w katalogu dokumentów uzasadniających przyjęty poziom cen dla danego zadania, zatem zakwestionowanie przedmiotowej oferty przez ZWM stanowi nieuzasadnione reglamentowanie wytycznych wskazanych w "Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy", - przyjęciu, że Gmina nie spełnia wszystkich warunków wskazanych w opisie kryterium, które pozwoliłyby na przyznanie operacji punktów w kryterium "estetyzacja przestrzeni publicznej", podczas gdy Rada LDG w piśmie skierowanym do ZWM wyjaśniła przesłanki przyznania Gminie punktów w ramach kryterium 6 Estetyzacja przestrzeni publicznej, a z uzasadnienia oceny wniosku wynika jednoznacznie, że przyznanie Gminie 2 punktów w ramach kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej zostało dokonane zgodnie lokalnymi kryteriami wyboru operacji, a tym samym nie doszło do naruszenia zapisów art. 17 ust. 2 ustawy o rozwoju. W oparciu o powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie czynności ZWM odmawiającej przyznania pomocy oraz stwierdzenie, że ocena wniosku dokonana przez organ została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny i jednocześnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ZWM. ZWM w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Na mocy art. 146 § 1 P.p.s.a. przepisy art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a. sąd oddala skargę. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Podatkowej (Dz.U. poz. 1947) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Jedną z takich ustaw jest powoływana już powyżej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, która w przepisie art. 35 ust. 2 stanowi, że w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Na tej właśnie podstawie prawnej zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie (czynność z zakresu administracji) ZWM, odmawiające przyznania pomocy Gminie D. w ramach naboru [...] na operacje pn. "Promocja Gminy D. poprzez wydanie filmu i albumu promocyjnego", - poddziałanie 19.2, z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Oceniając dopuszczalność wniesienia skargi Sąd stwierdził, że spełnione zostały wymogi formalne, gdyż poprzedzona została ona właściwym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, gdyż w sprawie miały zastosowanie przepisy art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. Zaskarżona czynność jest kontrolowana przez Sąd pod kątem jej zgodności z przepisami postępowania oraz przepisami prawa materialnego. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny, a rozstrzygnięcie sprawy sprowadzało się do oceny zasadności dwu konkurujących ze sobą stanowisk stron. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości, zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, jak i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona czynność - odmowa przyznania pomocy finansowej Skarżącej, jest prawidłowa. We wniesionej skardze Skarżąca kwestionuje przede wszystkim prawidłowość zastosowania przez ZWM przepisu art. 17 ust. 2 powoływanej powyżej ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, jak również zarzuca naruszenie § 12 i 17 ust. 1 również powoływanego już powyżej rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków. Odnosząc się do tych zarzutów w pierwszej kolejności należy przypomnieć regulacje prawne dotyczące przyznania pomocy finansowej w omawianym trybie. Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", podziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność" regulują przepisy ustawy o rozwoju oraz w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy ustawy o wspieraniu, co wprost wynika z art. 3 ust. 3 tej ostatniej, który stanowi, że wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność", w ramach działania, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013) oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu). Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o wspieraniu obejmuje poddziałanie "wspierane na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność" (pkt b). Natomiast art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju stanowi, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr [...], zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. W sprawie ZWM powołując się na przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu oraz przepis art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju odmówił przyznania pomocy uznając, że w przypadku wniosku Skarżącej Rada LDG nieprawidłowo przyznała 2 punkty w kryterium 6 Estetyzacja przestrzeni publicznej, czym naruszyła przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o rozwoju. Ze stanowiskiem takim nie zgadza się Skarżąca, która wywodzi naruszenie art. 17 ust. 2 i art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju. W ocenie Sądu, stawiane w tej kwestii zarzuty i twierdzenia, uznać należy za niezasadne. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr [...], jest udzielane, jeżeli są spełnione warunki jego udzielenia określone w przepisach regulujących zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI lub na podstawie tych przepisów na operację wybraną przez LGD, która jest stroną umowy ramowej. Z kolei zgodnie z ust. 2 wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr [...], nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji: 1) nie zastosowano określonych w LSR: a) procedury zapewniającej bezstronność członków rady lub b) kryteriów wyboru operacji, lub 2) nie zachowano: a) składu rady zgodnego z wymaganiami określonymi w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr [...], lub b) parytetu określonego w art. 34 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr [...]. Z wniosku z dnia 20 marca 2017 r. wynika, że Skarżąca w ramach operacji nieinwestycyjnej (część B III pkt 5.2. wniosku) zaplanowała wydanie filmu i albumu promującego G. D., co zostało jednoznacznie wykazane w tytule operacji (część BIII pkt 2 wniosku) opisie operacji (część BIII pkt 3) i co zostało uwzględnione w zestawieniu rzeczowo-finansowym we wniosku o przyznanie pomocy (część BV I A 1 i 2 wniosku). Z opisu operacji wynika że projekt ma być realizowany w dwóch etapach. Pierwszy etap wykonanie filmu promocyjnego, drugi etap wydanie albumu promocyjnego. W opisie Kryterium innowacyjność projektu, Gmina wskazała: "Wnioskodawca zaplanował wykonanie tablicy informacyjnej trójwymiarowej z mapą Gminy D. z zaznaczonymi obiektami zabytkowymi, herbem gminy nazwą i celem operacji logotypami i fotokodem (...) na terenie LDG dotychczas nie była wykonana tablica trójwymiarowa, która w sposób ciekawy i innowacyjny prezentowałaby i skupiała uwagę na cenne zabytki Przedgórza. Tablica zostanie zamontowana na budynku Urzędu Gminy D. w miejscu najczęściej odwiedzanym przez mieszkańców Przedgórza". Natomiast dodatkowo w opisie kryterium Estetyzacja przestrzeni publicznej Skarżąca podała, że wykonanie tak wyjątkowej tablicy pamiątkowej trójwymiarowej w centrum gminy D. (...) wpłynie na estetyzację i podniesie atrakcyjność przestrzeni publicznej. Wykonanie tej tablicy nie zostało jednak uwzględnione w zestawieniu rzeczowo-finansowym w polu koszty kwalifikowalne. Z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że jako udokumentowanie wydatku związanego z wykonaniem tablicy Skarżąca przedłożyła jedynie ofertę cenową z dnia 23 lutego 2017 r. na kwotę 3.064,00 zł brutto, sporządzoną przez Firmę HUP G. 2 A. W. Ł., dotyczącą wykonania tablicy informacyjnej trójwymiarowej o wymiarach 120X80 cm, na której umieszczone mają być mapa Gminy D. z "zaznaczonymi obiektami zabytkowymi, zawiera herb gminy, nazwę operacji, slogan, logotypy, fotokod" (karta 170 akt administracyjnych). Z opisu spornego Kryterium 6 Estetyzacja przestrzeni publicznej wynika, że preferowane są operacje podnoszące atrakcyjność i funkcjonalność infrastruktury kulturalnej i/lub turystycznej i/lub rekreacyjno-sportowej i/lub podlegające na renowacji zabytków. Kryterium weryfikowane jest na podstawie opisu realizacji operacji i celu operacji oraz zestawienia kosztów i załączonej dokumentacji projektu. (karta 95 tom II akt sądowych). W pierwszej kolejności należy wskazać, ze Rada LGD dokonując w dniu 3 kwietnia 2017 r. oceny w pkt 6 karty oceny w żaden sposób nie wyjaśniła jak operacja wpływa na estetyzację przestrzeni publicznej poprzestając na ogólnikowym stwierdzeniu, że operacja wpłynie na podniesienie atrakcyjności infrastruktury kulturalnej oraz turystycznej. Dlatego też Zarząd wykorzystując uprawnienie przewidziane art. 23 ust. 2 ustawy o rozwoju, pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwał Radę LGD do złożenia wyjaśnień odnośnie przyznania 2 pkt w zakresie tego kryterium. W odpowiedzi Rada LGD pismem z dnia 17 maja 2017 r. wyjaśniła, że jedyną podstawą do przyznania punktów w tym zakresie było wykonanie tablicy trójwymiarowej na której znajdzie się mapa wraz z zaznaczonymi gminnymi zabytkami i "osobliwościami przyrodniczymi, a także obiektami infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej". Należy zauważyć, że zalegająca w dokumentacji aplikacyjnej opisana oferta nie przewiduje umieszczenia na mapie osobliwości przyrodniczych i obiektów infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej. W ocenie Sądu przedłożona przez Gminę do wniosku oferta cenowa na wykonanie trójwymiarowej tablicy informacyjnej, nie koresponduje z zarówno ze złożoną aplikacją dokumentacyjną złożoną przez Skarżącą w ramach projektu jak również dokonaną oceną przez Radę Stowarzyszenia. Z opisu kryterium wynika, ze opis operacji, cel operacji oraz zestawienie kosztów operacji powinny być spójne. Słuszne jest zatem stanowisko Zarządu, że za niewystarczający należy uznać dokument potwierdzający zamiar wykonania tablicy (ofertę), bez wskazania kosztów w zestawieniu rzeczowo – finansowym. Sąd zauważa, że dokument ten nie koresponduje nawet z planem finansowym operacji na, który powołuje się w skardze Skarżąca, i wykazane tam koszty niekwalifikowane (część BIV pkt 2.4). W pozycji tej wykazane są bliżej nie określone koszty w wysokości 3.925,00 zł, podczas jak wskazano powyżej oferta na wykonanie tablicy wynosi 3.064,00 zł. Zdaniem Sądu, ZWM zasadnie uznał, że Rada LGD przyznając Skarżącej 2 punkty w kryterium 6 "estetyzacja przestrzeni publicznej" naruszyła przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o rozwoju, poprzez niezastosowanie prawidłowo przedmiotowego kryterium, co w konsekwencji spowodowało również naruszenie art. 17 ust. 2 pkt 1 lit b ustawy o rozwoju. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia zasady legalizmu poprzez nie wskazanie konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu art. 17 ust. 2 ustawy o rozwoju, należy zauważyć, że podstawa prawna rozstrzygnięcia powinna wskazywać jakie przepisy zostały przez organ zastosowane wraz z przedstawieniem ich wykładni i rozumienia na tle okoliczności danej sprawy. W niniejszej sprawie organ w istocie powołał w rozstrzygnięciu wyłącznie sam ust. 2 art. 17 ustawy o rozwoju nie wskazując konkretnej jednostki redakcyjnej. Sąd niepowołanie konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu art. 17 ust. 2 ustawy o rozwoju uznał, za naruszenie przepisów postępowania nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy. Należy zauważyć, że podanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia może także polegać, oprócz wskazania wprost konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu prawa, który stosuje organ, także na przedstawieniu sposobu jej rozumienia. Inaczej mówiąc, to całość wypowiedzi organu, a nie powołanie się na konkretną jednostkę redakcyjną aktu prawnego, decyduje o poprawności rozstrzygnięcia. Niepodanie konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu art. 17 ust. 2 ustawy o rozwoju nie oznacza, że ZWM działał bez podstawy prawnej. Działaniem bez podstawy prawnej byłaby dopiero sytuacja, gdy nie byłoby w obowiązujących przepisach podstawy do takiego działania lub rozstrzygnięcia organu, jakie zostało podjęte, a nie przypadek, w którym taki przepis istnieje, tyle tylko, że nie został wskazany numer jednostki redakcyjnej aktu prawnego zwierającej konkretną normę prawną. Sąd odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisu art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju oraz 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu przez ich nieprawidłowe zastosowanie i odmowę przyznania Skarżącej pomocy pomimo spełnienia warunków wskazuje, że przepisy te obligują zarząd województwa do poinformowania podmiotu ubiegającego się o wsparcie o odmowie udzielenia wsparcia w sytuacji, gdy nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia. ZWM stwierdzając niespełnienie warunków miał obowiązek poinformowania Skarżącej, co uczynił pismem z dnia 31 maja 2017 r., tym samym zarzut jest całkowicie bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 17 ust. 1 i art. 12 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków Sąd wskazuje, że przepisy te nie były podstawą rozstrzygnięcia ZWM, tym samym nie mogły zostać naruszone. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, należy mieć na uwadze szczególne uregulowanie, jakie w tym zakresie zostało zawarte w art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu, z którego wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o wspieraniu (wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność), nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także należy mieć na uwadze, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu stosuje się odpowiednio. W tym miejscu należy zaznaczyć, że odpowiednie stosowanie przepisów innej ustawy oznacza, że w zależności od specyfiki konkretnej sytuacji, przedmiotu uregulowania i obszaru ewentualnego zastosowania, może wchodzić w rachubę stosowanie pełne, stosowanie z odpowiednimi modyfikacjami, bądź niestosowanie w ogóle określonych przepisów, do których odpowiedniego zastosowania odesłano. Zgodnie z przepisem art. 27 ust.1 ustawy o wspieraniu w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Niewątpliwie w niniejszym postępowaniu przepis art. 27 ust 1 ustawy o wspieraniu w przytoczonym zakresie znajduje odpowiednie zastosowanie, przy czym na gruncie art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu nie budzi wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 K.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy i mając na uwadze sformułowane w skardze zarzuty, nie można zgodzić się ze Skarżącą, że ZWM dokonał jednostronnej oceny nieprawidłowego zastosowania przez LDG kryteriów wyboru operacji i przyjął własną interpretację kryterium 6 Estetyzacja przestrzeni publicznej z pominięciem opisu kryterium wyboru zawartego w załączniku do uchwały nr 3/2017 Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia z dnia 17 stycznia 2017 r. Wskazać również należy, że w oparciu o przepis art. 23 ust 3 ustawy o rozwoju, ZWM wystąpił do Rady Stowarzyszenia o wyjaśnienie dlaczego Rada przyznała 2 pkt w kryterium nr 6, chociaż szablonowość i lakoniczność uzasadnienia przyznania punktów w przedmiotowym kryterium zawartego w karcie oceny, w zestawieniu z opisem operacji i brakiem odpowiednich zapisów w zestawieniu kosztów, uprawniała ZWM do stwierdzenie naruszenia wskazanych powyżej przepisów ustawy o rozwoju bez uzyskiwania dodatkowych wyjaśnień, które jak wykazał to Sąd powyżej, nie znajdowały potwierdzenia w zapisach złożonej dokumentacji aplikacyjnej, a w szczególności oferty na wykonanie tablicy. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące nie wyjaśnienia przyczyn odmowy przyznania pomocy. W ocenie Sądu, ZWM w rozstrzygnięciu z dnia 31 maja 2017 r. wyjaśnił przyczyny nieprzyznania pomocy, do czego obligował go zarówno przepis art. 35 ust. 1 jak również stosowany odpowiednio przepis art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu. Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu ZWM naruszenia podnoszonego w skardze naruszenia przepisu 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu, a polemika Skarżącej ze stanowiskiem ZWM, nie mogła mieć wpływu na ocenę legalności kontrolowanego rozstrzygnięcia. W związku z tym, że wszystkie zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.