II OW 33/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski Sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ Sędzia del. WSA Jarosław Stopczyński Protokolant Mariusz Szufnara po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrz Olecka o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Burmistrzem Olecka a Starostą Oleckim w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wniosku dotyczącego udrożnienia rowu melioracyjnego postanawia: odrzucić wniosek Burmistrza Olecka o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. UZASADNIENIE Burmistrz Olecka pismem z dnia 8 czerwca 2009 r., na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako p.p.s.a.) oraz art. 22 § 3 pkt 2 w związku z art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Burmistrzem Olecka a Starostą Oleckim przez wskazanie Starosty Oleckiego realizującego zadania, o których mowa w art. 77 ust. 2 w zw. z art. 140 ust. 1 i art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne1 (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.) jako organu właściwego w sprawie z wniosku z dnia 30 marca 2009 r. P. J. dotyczącego udrożnienia rowu melioracyjnego znajdującego się na działce geodezyjnej nr [...] w K., gm. Olecko. Jak wynika z przesłanych akt do sporu o właściwość w niniejszej sprawie doszło w następujących okolicznościach. Pismem z dnia 30 marca 2009 r. P. J. wniósł do Starosty Oleckiego o udrożnienie rowu melioracyjnego, znajdującego się na działce geodezyjnej nr [...] w K., gm. Olecko. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] Starosta Olecki, na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) przekazał według właściwości rzeczowej Burmistrzowi Olecka przedmiotowy wniosek P. J. o podjęcie działań zapobiegających zalewaniu jego posesji. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Starosta Olecki wskazał, że zasypanie rowu spowodowało zmianę stanu wody na gruntach sąsiedzkich i zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne organem właściwym do wydania decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego jest Burmistrz Olecka. Burmistrz Olecka we wniosku podniósł, że na podstawie dokonanej 8 kwietnia 2009 r. wizji w terenie przez pracowników Urzędu Miejskiego w Olecku oraz stosownie do pisemnej informacji z 10 kwietnia 2009 r. MUW.Go-6011/2/2009 Kierownika Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Olsztynie Rejonowy Oddział w Gołdapi, ustalono, że zasypany odcinek rowu melioracyjnego przebiegającego przez działkę o nr geod. [...] w obr. K. gm. Olecko, stanowi część rowu R-Ł i należy do ewidencyjnych urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. W przypadku, gdy należący zasadniczo do zainteresowanych właścicieli gruntu obowiązek utrzymywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (art. 77 ust. 1 Prawa wodnego), w tym rowów wraz z budowlami związanymi z nimi funkcjonalnie (art. 70 ust. 2 w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego), nie jest wykonywany, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego ustala, w drodze decyzji, proporcjonalnie do odnoszonych korzyści przez właścicieli gruntu, szczegółowe zakresy i terminy jego wykonywania (art. 77 ust. 2 Prawa wodnego). Wykonanie urządzeń wodnych (w tym urządzeń melioracji wodnych szczegółowych) wymaga pozwolenia wodnoprawnego (art. 122 ust. 1 pkt 3 Prawa wodnego), zaś organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem art. 140 ust. 2 i 2a Prawa wodnego, jest starosta, wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej (art. 140 ust. 1 Prawa wodnego). Oznacza to, że stosownie do art. 77 Prawa wodnego do kompetencji starosty należy ustalenie w drodze decyzji szczegółowych zakresów i terminów wykonania obowiązku utrzymywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, w tym rowów wraz z budowlami związanymi z nimi funkcjonalnie. W przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania wskazywany w postanowieniu Starosty Oleckiego [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. przepis art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, gdyż nie chodzi o zmianę stanu wody na gruntach sąsiedzkich, lecz o niewykonywanie obowiązku utrzymania ewidencyjnych urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (rowu). Ze względu na to, że przedmiotowy rów melioracyjny stanowi część rowu R-Ł i należy do ewidencyjnych urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, wymaga więc określenia w decyzji starosty szczegółowych zakresów i terminów wykonania obowiązku jego utrzymania, w tym udrożnienia. W ocenie Burmistrza Olecka, w przedmiotowej sprawie z wniosku P. J. z dnia 30 marca 2009 r., dotyczącego niewykonania obowiązku utrzymywania ewidencyjnych urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (rowu), o właściwości Starosty Oleckiego jako organu właściwego decyduje art. 77 ust. 2 w zw. z art. 140 ust. 1 i art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne1 (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.). W odpowiedzi na wniosek, Starosta Olecki podtrzymał stanowisko zajęte wcześniej w postanowieniu swoim z dnia 3 kwietnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Burmistrzem Olecka a Starostą Oleckim, nie podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 5 § 1 pkt 6 k.p.a. burmistrz, jak i starostwa są organami jednostek samorządu terytorialnego, a organem wyższego stopnia stosownie do art. 17 pkt 1 k.p.a. jest dla nich samorządowe kolegium odwoławcze. Zatem zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia - w tym przypadku będzie to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie. W niniejszej sprawie nie mają zastosowania też wyjątki, o których mowa w art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. Poza tym spór kompetencyjny, czy też spór o właściwość dotyczą takiego stanu, kiedy przedmiot sprawy, jak w tym przypadku, nie jest jeszcze określony przez co jest spór o właściwość organów, nie ma więc również zastosowania odstępstwo od zasady wynikającej z art. 17 pkt 1 k.p.a. (chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej). Dlatego w takich przypadkach zawsze właściwe jest samorządowe kolegium odwoławcze, jeżeli dla organów będących w sporze, jest wspólnym dla nich organem wyższego stopnia (postanowienie NSA z 16.03.2004 r., OW 31/04, CASUS 2004, nr 2, s. 10; wyrok SN z 06.04.2001 r., III RN 88/00, Mon. Pr. 2001/10/524; wyrok SN z 17.11.2000 r., III RN 52/00, OSNP 2001, nr 12, poz. 405). Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.