I SA/Gd 852/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień Sędziowie: Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 12 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 lipca 2023 r. nr 2201-IEW.4253.74.2023/MSz w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Malborku z dnia 9 czerwca 2023 r. nr 2214-SEW.4253.2.2023 2. Zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz skarżącego kwotę 100-, (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lipca 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Dyrektor IAS, Organ odwoławczy), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 201 § 1 pkt 2 i art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) – dalej jako: "O.p" po rozpatrzeniu zażalenia R. C. (dalej: Strona, Skarżący) z dnia 13 czerwca 2023 r. od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Malborku (dalej: Naczelnik US, Organ I instancji) z dnia 9 czerwca 2023 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie wniosku z dnia 28 kwietnia 2023 r. o wstrzymanie, w trybie art. 246 § 1 O.p., wykonania decyzji ostatecznej wydanej przez Naczelnika US z dnia 29 grudnia 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od listopada 2015 r. do lutego 2016 r., utrzymał w mocy postanowienie Organu I instancji. Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym sprawy: Naczelnik US w dniu 29 grudnia 2021 r. wydał decyzję, w przedmiocie podatku od towarów i usług. Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Dyrektor IAS postanowieniami z dnia 25 lipca 2022 r. stwierdził, że: odwołanie Strony zostało wniesione z uchybieniem terminu oraz odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, która została oddalona wyrokiem z dnia 21 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 1040/22. Wskazany wyrok został zaskarżony przez Skarżącego do NSA. Pismem z dnia 28 kwietnia 2023 r. (złożonym 2 maja 2023 r. i skorygowanym pismem z dnia 8 maja 2023 r.) Strona wniosła o m.in. o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika US z dnia 29 grudnia 2021 r., wznowienie postępowania podatkowego i uchylenie tej decyzji, umorzenie postępowania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2023 r. Naczelnik US wznowił postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia 29 grudnia 2021 r. W dniu 9 czerwca 2023 r. Naczelnik US wydał postanowienia w przedmiocie: 1) zawieszenia z urzędu, po wznowieniu - na wniosek Strony - postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika US z dnia 29 grudnia 2021 r.; 2) zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie objętej wnioskiem Strony z dnia 28 kwietnia 2023 r. o wstrzymanie, w trybie art. 246 § 1 O.p., wykonania decyzji ostatecznej wydanej przez Naczelnika US z dnia 29 grudnia 2021 r.. Strona złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 9 czerwca 2023 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Dyrektor IAS postanowieniem z dnia 27 lipca 2023 r. utrzymał w mocy postanowienie Organu I instancji. W uzasadnieniu Organ odwoławczy wskazał, że odnosząc się do konieczności zawieszenia postepowania na mocy art. 201 § 1 pkt 2 O.p. wskazał, że bez rozstrzygnięcia wstępnego zagadnienia prawnego, wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie nie jest niemożliwe. Zdaniem Dyrektor IAS rozpatrzenie niniejszej sprawy i wydanie decyzji we wnioskowanym przez Stronę trybie jest uzależnione od rozstrzygnięcia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, ponieważ Skarżący złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 21 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 1040/22 w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 29 grudnia 2021 r. Organ odwoławczy wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji nie jest możliwy do rozpatrzenia dopóty, dopóki NSA nie wyda wyroku w sprawie złożonej skargi kasacyjnej. Rozstrzygnięcie to stanowi obligatoryjną podstawę załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym i ma wpływ na rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji ostatecznej. Zatem Naczelnik US prawidłowo wydał postanowienie o zawieszeniu z urzędu postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący zaskarżył ww. postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie oraz o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 29 grudnia 2021 r. i zwolnienie od kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) art. 201 § 1 O.p. (poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie) w zw. z art. 246 § 1 O.p., poprzez uznanie, że postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji podatkowej może nastąpić dopiero po wydaniu orzeczenia przez NSA w przedmiocie terminu do złożenia odwołania, podczas gdy wniosek o wstrzymanie decyzji związany jest właśnie z faktem, że nie można nadać waloru ostateczności decyzji podatkowej wydanej w pierwszej instancji i w związku z tym do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez NSA, a także w związku z postanowieniem o wznowieniu postępowania należy wstrzymać wykonanie decyzji podatkowej w celu ochrony podstawowych praw podatnika, a wstrzymanie wykonania decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, gdyż kwota wynikająca z zakwestionowanych decyzji została zabezpieczona poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach podatnika; 2) art. 127 O.p., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania; 3) art. 121 § 1 O.p., poprzez naruszenie zasady udzielenia informacji o toczącym się postępowaniu oraz prowadzenie postępowania w sposób budzący nieufność do organu podatkowego; 4) art. 78 Konstytucji RP, a także prawa do dobrej administracji wyrażonego w art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U.UE.C2007.303.1). W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że w sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji, orzeczenie NSA nie jest zagadnieniem wstępnym i w związku z tym nie zachodzą przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Ponadto odniósł się do kwestii związanych z kontrolą podatkową i postępowaniem wymiarowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, albowiem w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi odpowiedź na pytanie, czy w sprawie dotyczącej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej zagadnieniem wstępnym jest orzeczenie NSA wypowiadające się w przedmiocie prawidłowości oddalenia skargi przez WSA na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik US w dniu 9 czerwca 2023 r. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania podatkowego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2023 r. zawiesił postępowanie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej uznając, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być rozpoznany do czasu wydania przez NSA wyroku w sprawie skargi kasacyjnej od orzeczenia WSA oddalającego skargę w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Argumentacje tę podzielił Organ odwoławczy. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter proceduralny, a nie materialnoprawny, a rozpatrzenie tego wniosku, złożonego w postępowaniu wznowieniowym uzależnione jest od uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanki z art. 246 § 1 O.p. Stosownie do art. 246 § 1 O.p. organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji w myśl przywołanego przepisu jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Przy czym prawdopodobieństwo uchylenia decyzji należy rozumieć jako obiektywny stan wiedzy, w świetle którego spełnienie przesłanki dającej podstawę do uchylenia decyzji jest wysoce prawdopodobne. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 246 § 1 O.p. organ podatkowy nie bada merytorycznie decyzji, która jest przedmiotem postępowania wznowieniowego, lecz jedynie, mając na uwadze wszystkie okoliczności faktyczne i prawne oraz materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy zakończonej decyzją ostateczną, ocenia, czy istnieje podstawa do uchylenia ostatecznej decyzji. Przy czym "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji" nie jest pewnością co do tego, że decyzja zostanie uchylona, lecz wystąpieniem dużego prawdopodobieństwa, ponieważ pewność organ może mieć dopiero po przeprowadzeniu całego postępowania i rozważeniu całego materiału dowodowego. Natomiast w tym postępowaniu wpadkowym organ orzeka zazwyczaj przed zebraniem całego materiału dowodowego. Nie może więc wstrzymywać się z rozstrzygnięciem wniosku o wstrzymanie do czasu przeprowadzenia całego postępowania wyjaśniającego w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ Strona zostałby w rzeczywistości pozbawiona możliwości skorzystania z ochrony przewidzianej w art. 246 § 1 O.p. Zatem w sytuacji, gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o możliwości uchylenia decyzji wstrzymuje jej wykonanie, jeżeli zaś takiego przekonania nie ma, odmawia wstrzymania wykonania tej decyzji (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 339/22. LEX nr 3413131). Oczekiwanie przez organ podatkowy do czasu uzyskania całkowitej pewności co do konieczności wstrzymania decyzji i unikanie wydania merytorycznego rozstrzygnięcia jest niedopuszczalne. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie: organy podatkowe uchyliły się od wydania merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej i zawiesiły postępowanie stwierdzając, że wydanie postanowienia nie jest możliwe. W kontekście powyższego należy wskazać, że zawieszenie postępowania jest instytucją wyjątkową, tamującą bieg postępowania i opóźniającą rozstrzygnięcie sprawy, dlatego powinna mieć miejsce wyłącznie w przypadkach określonych przez ustawodawcę w art. 201 O.p. i art. 204 O.p. Stąd też przepisy te nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Organy podatkowe stwierdziły, że w niniejszej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. zgodnie, z którym organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W judykaturze przyjmuje się, że "zagadnienie wstępne" to kwestia o charakterze otwartym, jeszcze nie przesądzona, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej przez inny organ lub sąd, związane z wystąpieniem przejściowej przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania podatkowego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. W orzecznictwie wskazuje się, że jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego "zależeć" powinno rozpatrzenie sprawy w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Musi zatem istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania jest niedopuszczalne. Związek ten musi być ścisły, tj. zachodzi w sytuacji bezpośredniego uzależnienia rozstrzygnięcia danej sprawy od rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego. Związek ten nie zachodzi natomiast, kiedy sprawa, jest przedmiotowo związana z inną sprawą toczącą się przed organem bądź sądem, ale której brak rozstrzygnięcia nie tamuje (nie uniemożliwia) prawidłowego rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej. Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet będzie miał, wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1755/20, LEX nr 3519919). W sprawie dotyczącej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej (złożonego w postępowaniu wznowieniowym) oraz w sprawie dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie istnieje tego rodzaju związek. Wbrew twierdzeniom organów podatkowych, Organ I instancji prowadząc postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w oparciu o art. 246 O.p. nie był zobowiązany oczekiwać na ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej, ponieważ jest to postępowanie wpadkowe, którego celem jest możliwość zabezpieczenia strony przed skutkami wykonania decyzji. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przepisu art. 246 § 1 O.p. nie bada się zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot wznowionego postępowania. Brak jest zatem podstaw do traktowania tego incydentalnego postępowania na równi z rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej co do istoty, a więc po zebraniu i rozpatrzeniu całego niezbędnego materiału dowodowego - pomimo tego, że w postanowieniu w sprawie wstrzymania wykonania decyzji, organ podatkowy rozważa, czy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wyjaśnienia wymaga, że Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powołał się na przesłankę wznowieniową z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. W związku z tym postanowieniem z dnia 5 czerwca 2023 r. wznowiono postępowanie podatkowe. Skoro zatem nastąpiło wszczęcie postępowania należało merytorycznie rozpoznać wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej. Ponownego podkreślenia wymaga, że uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji, obliguje organ do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 246 § 1 O.p. Badając zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji organ nie rozpatruje więc ponownie sprawy dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego, czy też przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Bada jedynie, czy prawdopodobne jest, że decyzja zostanie "uchylona w wyniku wznowienia postępowania". Rozpatrując wniosek Strony o wstrzymanie wykonania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania, organ podatkowy ocenia, czy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Nie można zatem przyjąć, że wydanie postanowienia w trybie art. 246 § 1 O.p. zależy od wyniku postępowania w sprawie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Okoliczność czy Skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji ostatecznej nastąpiło bez jego winy w żaden sposób nie wpływa na podjęcie rozstrzygnięcia wpadkowego w sprawie wydania postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej (pozytywnego, bądź negatywnego) w sprawie wznowieniowej. Przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji jest prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a nie uprawdopodobnienie okoliczności istnienia przeszkody uniemożliwiającej złożenie odwołania w terminie. Stanowisko organów podatkowych przedstawione w zaskarżonych postanowieniach jest błędne, ponieważ postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej na podstawie art. 246 O.p. nie może zastępować samego postępowania głównego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Szczegółowa analiza wskazywanych przez Skarżącego przesłanek pod kątem prawdopodobieństwa uchylenia decyzji ostatecznej następuje w postępowaniu głównym. Tym samym niedopuszczalne jest zawieszenie postępowania wpadkowego w sprawie wstrzymania i jednoczesne zawieszenie postępowanie głównego dotyczącego wznowienia postępowania (z uwagi na wniesienie przez Stronę skargi kasacyjnej oraz potencjalną możliwość utraty przez decyzję waloru ostateczności). Takie działanie pozbawiło Skarżącego możliwości skorzystania z trybu przewidzianego w art. 246 § 1 O.p. Natomiast instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu zatrzymanie skutków decyzji związanych z jej realizacją, a przesłanki jej zastosowania pozostają niezależne od merytorycznego rozstrzygnięcia kwestii dotyczących przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wobec powyższego złożony wniosek, dotyczący ochrony przed skutkami wykonania decyzji powinien być procedowany jeszcze przed zawieszeniem postępowania w sprawie wniosku o wznowienie postępowania i przed rozstrzygnięciem kwestii w postępowaniu głównym – wznowieniowym. Jak wyżej wskazano, w niniejszej sprawie nie istniała przesłanka do zawieszenia postępowania o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej, ponieważ rozstrzygnięcie dotyczące przywrócenia terminu nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym mowa art. 201 § 1 pkt 2 O.p., a zatem organy naruszyły wskazany przepis i w związku z tym postanowienie Dyrektora IAS, jak i poprzedzające je postanowienie Naczelnika US należało wyeliminować z obrotu prawnego. Ponownie rozpoznając sprawę organ podatkowy będzie miał na uwadze wyżej zaprezentowana argumentację oraz uwzględni także dokonaną w niniejszej sprawie wykładnię art. 202 O.p. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy, który zawiesił postępowanie z przyczyn określonych w art. 201 § 1 pkt 1, 1a, 3, 4 i 8, nie podejmuje żadnych czynności, z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo zabezpieczenie dowodu. Zakaz podejmowania jakichkolwiek czynności nie dotyczy zawieszenia postępowania z innej przyczyny niż wskazane w omawianym przepisie. To oznacza, że w trakcie zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 i 7 organ podatkowy może nie tylko podjąć postępowanie albo zabezpieczyć dowód, ale także dokonać innej czynności niecierpiącej zwłoki, której nie mógłby dokonać po podjęciu postępowania (komentarz Babiarz Stefan i in., Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. XI WKP 2019). Brzmienie art. 202 O.p. daje możliwość organowi podatkowemu - pomimo zawieszenia postępowania - dokonania czynności niecierpiącej zwłoki, a za taką w przedstawionych okolicznościach należy uznać wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji złożonego wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania. Wcześniejszy błąd organu polegający na przedwczesnym zawieszeniu postępowania nie może obecnie uniemożliwić Stronie rozstrzygnięcia merytorycznego jej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Okoliczność funkcjonowania w obrocie prawnym postanowienia o zawieszeniu postępowania wznowieniowego (wydanego przedwcześnie) nie może więc obecnie prowadzić do negatywnych skutków dla strony postępowania. Reasumując, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie było przeszkód do procedowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 246 O.p.. Organ błędnie zastosował art. 201 § 1 pkt 2 O.p. uznając, że rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji uzależnione jest od wydania rozstrzygnięcia w innym postępowaniu. Z powyższych względów organy podatkowe będą zobowiązane do merytorycznego rozpoznania wniosku o wstrzymanie uznając, że czynność ta może być podjęta mimo zawieszenia postępowania wznowieniowego. Inne rozumienie art. 202 O.p. spowodowałoby, że pomimo uchylenia przez Sąd postanowień organów obu instancji nie byłoby możliwe załatwienie merytoryczne wniosku z uwagi na zawieszenie postępowania głównego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy wyda postanowienie w trybie art. 246 O.p. Z uwagi na powyższe Sąd uchylił postanowienia organów I i II instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Organu I instancji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ww. ustawy.