VII SA/Wa 515/09

SENTENCJA Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2009r. po rozpoznaniu wniosku V. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi V. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać V. Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE W dniu 21 września 2009r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy V. Ł., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, iż osiągane dochody wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych w minimalnym zakresie. Podkreśliła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie i całej rodziny. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i synem. Podała, iż utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu wynajmu lokali w wysokości 2.200,00 złotych brutto miesięcznie. Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. 140 m-, nieruchomość o pow. 620 m-, pawilon handlowy o pow. 100 m- na działce o pow. 300 -. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że wszystkie oszczędności wydała na leczenie córki chorej na chorobę nowotworową, która zmarła w sierpniu 2009r. Wnioskodawczyni podkreśliła, że nie jest w stanie obecnie pokierować samodzielnie tą sprawą. Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię i jej męża oraz obecną sytuację życiową uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.