I SA/Sz 535/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia 7 sierpnia 2023 r. nr 390000/71/138/2023-RED-E-5 w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z [...] sierpnia 2023 r., nr [...] [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm. - dalej: "K.p.a."), art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479 ze zm. - dalej: "u.p.e.a.") oraz w zw. z art. 83c ust. 1a i art. 83 ust.4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1230 – dalej: "u.s.u.s.") po rozpoznaniu zażalenia J. D. (dalej: "zobowiązany", "strona", "skarżący"), Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] czerwca 2023 r., nr [...], oddalające zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości lub w części dochodzonego w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie administracyjnych tytułów wykonawczych o numerach od TW[...] do [...] Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S., działając w charakterze organu egzekucyjnego, wszczął na podstawie wystawionych przez wierzyciela, tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w S.) administracyjnych tytułów wykonawczych z [...] grudnia 2012 r. o nr [...] i od nr [...] do nr [...]; z [...] stycznia 2013 r. o nr [...]; z [...] września 2013 r. od nr [...] do nr [...] i nr [...], z [...] lutego 2016 r. od nr [...] do nr [...], a także z [...] kwietnia 2021 r. od nr [...] do nr [...], postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanego. Postępowanie związane było z ciążącym wobec zobowiązanego obowiązkiem uregulowania zadłużenia powstałego z tytułu nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne (Fundusz Ubezpieczeń Społecznych), ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zawierających się w okresie od czerwca 2006 r. do grudnia 2019 r. Podstawą dochodzonego obowiązku były deklaracje płatnika składek (zobowiązanego) oraz doręczone upomnienia przedegzekucyjne ([...] listopada 2012 r. - w zakresie tytułów wykonawczych z [...] grudnia 2012 r.; [...] stycznia 2013 r. - w zakresie tytułu wykonawczego z [...] stycznia 2013 r.; [...] stycznia 2013 r. i [...] sierpnia 2013 r. - w zakresie tytułów wykonawczych z [...] września 2013 r.; [...] grudnia 2015 r. - w zakresie tytułów wykonawczych z [...] lutego 2016 r. - prawomocna i wykonalna decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z [...] grudnia 2020 r., nr [...] (w oparciu, o którą wystawiono tytuły wykonawcze z [...] kwietnia 2021 r. za należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne zawierające się w okresie od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r. - rozpatrywane odrębnie jako zarzut na prowadzenie egzekucji niniejszym postępowaniem). W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonano zajęć egzekucyjnych wierzytelności rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (od nr [...] do nr [...] z [...] maja 2023 r.). Pismem zatytułowanym "skarga na czynność egzekucyjną" z [...] maja 2023 r., zobowiązany, powołując się na dokonane zajęcia z [...] maja 2023 r. w zakresie numerów od nr [...] do nr [...], wniósł o uchylenie dokonanych zajęć i zwrócił uwagę na wygaśnięcie poprzez przedawnienie dochodzonych postępowaniem egzekucyjnym należności z tytułu składek. Ponadto, zobowiązany wskazał na brak doręczenia administracyjnych tytułów wykonawczych stanowiących podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego i dokonanego zajęcia. Organ przeprowadził kwalifikację ww. pisma. W tym zakresie przeanalizował przesłanki dla wniesienia skargi na czynność egzekucyjną oraz zarzutu na prowadzenie egzekucji. Zwrócił uwagę, że do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie dotychczasowych przepisów i niezakończonych przed dniem wejścia nowelizacji u.p.e.a., jaką jest ustawa z 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r. poz. 2070) zastosowanie znajdą przepisy dotychczasowe, tj. przepisy u.p.e.a. obowiązujące przed [...] lipca 2020 r. W tych okolicznościach, do postępowania wszczętego przed [...] lipca 2020 r., a prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze z [...] grudnia 2012 r., [...] stycznia 2013 r., [...] września 2013 r., [...] lutego 2016 r., pismo z [...] maja 2023 r. zakwalifikowano jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Natomiast, w związku ze zmianą stanu prawnego, żądanie zobowiązanego dotyczące postępowania prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze z [...] kwietnia 2021 r. od nr [...] do nr [...] obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r., zakwalifikowano jako zarzut na prowadzenie egzekucji. Postanowieniem z [...] czerwca 2023 r. organ oddalił zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości lub w części dochodzonego w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie administracyjnych tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] W uzasadnieniu powołał przepisy art. 3a § 1 pkt 3, § 2 pkt 1 i pkt 2, art. 15 § 1, art. 15 § 5, art. 15 § 1b, art. 15a, art. 33 § 2, § 4, § 5 u.p.e.a., art. 24 ust. 4, ust. 5, ust. 5f, art. 32, art. 34 ust. 2, art. 46 ust. 1, art. 47 ust. 1 u.s.u.s., art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 roku, o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U 2011 r. Nr 232 poz. 1378) oraz rozporządzenia Ministra Finansów zadnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 131) - (uprzednio rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2001 r. Nr 137, poz. 1541). W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że zobowiązany jako osoba prowadząca działalność był płatnikiem składek zgłoszonym i zaewidencjonowanym. Ciążył na nim (z mocy prawa w oparciu o u.s.u.s.), obowiązek opłacenia należności z tytułu składek, oraz składanie w powyższym zakresie dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych. Podstawą ustalenia dochodzonego obowiązku tytułem nieopłaconych należności z tytułu składek i wystawienia w niniejszym postępowaniu [...] kwietnia 2023 r. przez wierzyciela tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...], było wydane przez organ rentowy orzeczenie - decyzja indywidualna, którą to określono w odrębnym postępowaniu rozpoznawczym zadłużenie (zobowiązanie) - (art. 3 § 1 u.p.e.a. i art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s.). W tych okolicznościach organ podkreślił, że po stronie wierzyciela brak było obowiązku wystawienia i doręczenia upomnień za należności uprzednio określone doręczoną i prawomocną decyzją. Organ wskazał, że w związku z ujawnionym na koncie płatnika składek stanem należności, organ wszczął [...] lutego 2020 r. z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne zawierających się w okresie od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r. (tj. wymagalnych jako nieopłaconych w terminie przed upływem 5 letniego terminu przedawnienia). Po zakończeniu postępowania decyzją z [...] grudnia 2020 r. (w oparciu, o którą wystawiono tytuły wykonawcze z [...] kwietnia 2021 r.), organ określił wysokość nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r. Decyzja została doręczona zobowiązanemu [...] stycznia 2021 r., zgodnie z art. 42 k.p.a. w zw. z art. 123 u.s.u.s. (dowód zwrotne poświadczenie odbioru w aktach sprawy organu rentowego). Zdaniem organu, decyzja pozostaje prawomocna i wykonalna, nie złożono od niej odwołania, nie zmieniono jej również ani nie uchylono z urzędu. Organ podkreślił, że doręczenie ww. decyzji przesądziło o braku obowiązku doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęto bez uprzedniego doręczenia upomnienia. W związku z tym, w okolicznościach braku wykonania obowiązku w oparciu o decyzję z [...] grudnia 2020 r. wystawiono tytuły wykonawcze z [...] kwietnia 2021 r. od nr [...] do nr [...] obejmujące nieopłacone należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w okresie od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r. i skierowano je do organu egzekucyjnego celem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Administracyjne tytuły wykonawcze wysłane na adres zobowiązanego, zostały przez niego odebrane osobiście [...] kwietnia 2021 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). Dalej, organ stwierdził, że prowadzone postępowanie w zakresie określenia wysokości nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w okresie od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r., wszczęte przez organ rentowy [...] lutego 2020 r. zawiesiło na podstawie art. 24 ust. 5f u.s.u.s. bieg przedawnienia wskazanych należności do czasu uprawomocnienia się decyzji z [...] grudnia 2020 r. (doręczonej [...] stycznia 2021 r.; prawomocne z upływem [...] lutego 2021 r.). Ponadto wszczęte postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuły z [...] kwietnia 2021 r. (doręczone [...] kwietnia 2021 r.) zawiesiło w oparciu o art. 24 ust 5b u.s.u.s. wskazany bieg przedawnienia. Postępowanie egzekucyjne nie zostało zakończone jest bowiem w toku. Organ uznał, że okoliczności sprawy uzasadniły oddalenie zarzutu wygaśnięcia obowiązku w całości albo w części poprzez przedawnienie należności. W konsekwencji brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego i uchylenia zajęć. Po rozpoznaniu zażalenia, organ, postanowieniem z [...] sierpnia 2023 r., utrzymał własne postanowienie w mocy. W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny sprawy i odniósł się do zarzutów zażalenia. W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że podniesiony w piśmie z [...] maja 2023 r., zarzut przedawnienia należności nie mógł być rozpatrywany, zgodnie z treścią art. 54 § 1 u.p.e.a. jako skarga na czynności egzekucyjne przez organ egzekucyjny. W tym postępowaniu egzekucyjnym w administracji służy bowiem zarzut rozpatrywany przez wierzyciela jakim jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie organ egzekucyjny dokonujący zajęcia jakim jest Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S.. Odnosząc się bezpośrednio i merytorycznie do podniesionego zarzutu przedawnienia nieopłaconych należności z tytułu składek, organ podkreślił że przedmiotowe należności objęte tytułami wykonawczymi nie uległy przedawnieniu, bowiem bieg terminu przedawnienia został zawieszony i nie biegnie. Ponadto, powołane w zażaleniu okoliczności błędnego pouczenia, co do środków odwoławczych również pozostały bezprzedmiotowe, ponieważ nie stanowią one o wygaśnięciu wskazanego obowiązku poprzez przedawnienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący na wstępie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z [...] sierpnia 2023 r. W dalszej kolejności podtrzymał w całości zarzuty podniesione wcześniej w zażaleniu i stwierdził, że należności się przedawniły oraz nie doręczono mu odpisów/wydruków tytułów wykonawczych w wymienionych zawiadomieniach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.- dalej: "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej jest podstawowym środkiem ochrony zobowiązanego przed nieuzasadnionym bądź niezgodnym z prawem wszczęciem i prowadzeniem egzekucji. Zarzut można składać tylko z przyczyn ściśle wskazanych w ww. art. 33 § 2 u.p.e.a. Według art. 33 § 2 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych może być: 1. nieistnienie obowiązku; 2. określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3. błąd co do zobowiązanego; 4. brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5. wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6. brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Przechodząc do oceny zaskarżonego postanowienia w szczególności dokonywanej przez pryzmat zgłoszonych zarzutów, Sąd wskazuje, że skarżący podnosi wygaśnięcie poprzez przedawnienie dochodzonych postępowaniem egzekucyjnym należności z tytułu składek. Ponadto, wskazał na brak doręczenia administracyjnych tytułów wykonawczych stanowiących podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego i dokonanego zajęcia. Przytaczając ramy prawne sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 46 ust. 1 u.s.u.s., płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Jak wynika z art. 46 ust. 2 i 4 u.s.u.s., rozliczenie składek następuje w deklaracji rozliczeniowej, która zawiera między innymi zestawienie należnych składek na poszczególne rodzaje ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie art. 47 ust. 1 u.s.u.s. wprowadza obowiązujące płatnika składek terminy składania deklaracji rozliczeniowych, imiennych raportów miesięcznych oraz opłacania składek za dany miesiąc. Jak wskazuje się w orzecznictwie, termin płatności, w razie nieopłacenia składek, oznacza datę powstania zaległości z tego tytułu i to niezależnie od tego, czy i na ile prawidłowo został wykonany przez płatnika obowiązek wskazania podstawy wymiaru i płacenia należnej składki. Składki stają się bowiem wymagalne w terminie ich płatności niezależnie od tego, czy zostały prawidłowo rozliczone i wskazane w deklaracji rozliczeniowej, a także wtedy, gdy taka deklaracja nie została złożona. I nie jest w tej kwestii konieczne wydanie decyzji wymiarowej (takie stanowisko zajął NSA w wyrokach: z dnia 15 września 2021 r. I GSK 223/21, z 13 stycznia 2021 r., I GSK 897/20 i I GSK 898/20 oraz z 19 stycznia 2021 r., I GSK 1530/20, wyroki dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym wypełniona została hipoteza normy zawartej w art. 2 § 1 pkt 5 u.p.e.a., zgodnie z którą egzekucji administracyjnej podlegają należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych ustaw. Stosownie z kolei do uregulowania zawartego w art. 3a § 1 pkt 3 i § 2 u.p.e.a., w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika tych składek, a ponadto, jeżeli w deklaracji tej zamieszczone zostało pouczenie, że stanowi ona podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, a wierzyciel, przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy. Jeśli jednak podstawą prawną dochodzonych należności pieniężnych jest prawomocna decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określająca wysokość zadłużenia (art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s.), to na wierzycielu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz.U. z 2017 r. poz. 131) nie ciąży już obowiązek doręczenia upomnienia. Na podstawie art. 32 u.s.u.s. - do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne. Na podstawie art. 34 ust 2 u.s.u.s., informacje zawarte na koncie ubezpieczonego i koncie płatnika składek prowadzonych w formie elektronicznej, które przekazane zostały w postaci dokumentu pisemnego albo elektronicznego, są środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym i sądowym. Tym samym, stan należności płatnika składek oraz informacje w nim zawarte stanowią dowód w zakresie braku wykonania obowiązku. Nieopłacone należności z tytułu składek w oparciu o art. 24 ust. 4 u.s.u.s., których obowiązek opłacenie powstał do dnia 31 grudnia 2011 r. (w tym wymagalne na dzień 1 stycznia 2003 r., w którym wprowadzono instytucję zawieszenia biegu przedawnienia) objęte były 10 – letnim okresem przedawnienia, natomiast od 1 stycznia 2012 r. do składek stosuje się okres 5 - letni z wyłączeniem okresów zawieszających bądź przerywających wskazany bieg. Wobec należności składkowych nieprzedawnionych do 1 stycznia 2012 r. (według zasad z zastosowaniem 10 - letniego okresu przedawnienia) ma zastosowanie 5 - letni termin przedawnienia, który liczy się od dnia 1 stycznia 2012 r. Na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r., o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U 2011 r., Nr 232, poz. 1378), jeżeli przedawnienie rozpoczęte przed 1 stycznia 2012 r. nastąpiłoby zgodnie z przepisami dotychczasowymi wcześniej, przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu. Wskazany 5 - letni termin przedawnienia należności z tytułu składek obowiązuje od 1 stycznia 2012 r., tj. od nowelizacji powołanego przepisu. Na podstawie art. 24 ust. 5 b u.s.u.s. bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od pierwszego dnia miesiąca, w którym nastąpiło rozpoczęcie potrąceń ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych wypłacanych przez Zakład lub podjęcie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do ostatniego dnia miesiąca, w którym zakończono potrącenia, lub do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. W dacie wszczęcia postępowania egzekucyjnego treść art. 24 ust. 5 b u.s.u.s. natomiast brzmiała – bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Na podstawie art. 24 ust. 5 f u.s.u.s. bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu od dnia wszczęcia przez Zakład postępowania w sprawie wydania decyzji ustalającej obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym, podstawę wymiaru składek lub obowiązek opłacania składek na te ubezpieczenia do dnia, w którym decyzja stała się prawomocna. Przedawnienie należności należy oceniać według stanu prawnego, obowiązującego w dniu upływu terminu przedawnienia, z uwzględnieniem zdarzeń powodujących nierozpoczęcie, zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia, jak też podjętych działań mających na celu wpływ na wydłużenie terminu wymagalności należności. Oznacza to, że dokonywane na przestrzeni ostatnich lat zmiany stanu prawnego miały wpływ na ocenę przedawnienia jedynie w stosunku do tych należności, które nie wygasły przed dniem ich wprowadzenia. Podstawą ustalenia dochodzonego obowiązku tytułem nieopłaconych należności z tytułu składek i wystawienia w niniejszym postępowaniu [...] kwietnia 2021 r. przez wierzyciela, tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w S.) administracyjnych tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] było wydane przez organ rentowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczenie - decyzja indywidualna, którą to określono zadłużenie (zobowiązanie) - (art. 3 § 1 u.p.e.a., art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s.). Tym samym, po stronie wierzyciela brak było obowiązku wystawienia i doręczenia upomnień za należności uprzednio określone prawomocnym i doręczonym orzeczeniem (decyzja). Jak wynika z akt sprawy, w związku z ujawnionym na koncie płatnika składek stanem należności Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wszczął [...] lutego 2020 r., z urzędu, postępowanie w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne zawierających się w okresie od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r. (tj. wymagalnych jako nieopłaconych w terminie przed upływem 5 letniego terminu przedawnienia). Po zakończeniu postępowania, decyzją z [...] grudnia 2020 r. (w oparciu o którą wystawiono administracyjne tytuły wykonawcze z [...] kwietnia 2021 r. za należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne zawierające się w okresie od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. określił wysokość nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r. Decyzja ta wysłana poprzez operatora Poczta Polska na adres ulica [...], [...] i została odebrana osobiście przez zobowiązanego [...] stycznia 2021 r. zgodnie z art. 42 K.p.a. w zw. z art. 123 u.s.u.s. Zgodzić należy się z organem, że wydana decyzja jest prawomocna i wykonalna, nie złożono bowiem od niej odwołania do właściwego sądu z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, nie zmieniono jej również ani nie uchylono z urzędu. Doręczenie wskazanej decyzji, określającej wysokość zadłużenia nieopłaconych należności z tytułu składek, stanowiło o braku obowiązku doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia. W związku z powyższym, w okolicznościach braku wykonania obowiązku w oparciu o powyższe orzeczenie, decyzją z [...] grudnia 2020 r., wystawiono administracyjne tytuły wykonawcze z [...] kwietnia 2021 r. od nr [...] do nr [...] obejmujące nieopłacone należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w okresie od listopada 2015r. do grudnia 2019 r. i skierowano je do organu egzekucyjnego celem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Administracyjne tytuły wykonawcze wysłane na adres [...] [...], [...], zostały odebrane osobiście przez zobowiązanego [...] kwietnia 2021 r. Z treści art. 42 § 1 K.p.a. w związku z art. 123 u.s.u.s., oraz 18 u.p.e.a wynika, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w powyższy sposób a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Zgodnie z art. 46 § 1 i 2 K.p.a. - odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo. Prowadzone postępowanie w zakresie określenia wysokości nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w okresie od listopada 2015 r. do grudnia 2019 r., wszczęte przez organ rentowy [...] lutego 2020 r., zawiesiło na podstawie art. 24 ust. 5 f u.s.u.s. bieg przedawnienia wskazanych należności do czasu uprawomocnienia się decyzji z [...] grudnia 2020 r. nr wg [...] [...] doręczonej [...] stycznia 2021 r. na okres roku (uprawomocnienie decyzji nastąpiło z upływem [...] lutego 2021 r. w dniu [...] lutego 2021 r.) Natomiast, wszczęte postępowanie egzekucyjne w oparciu o administracyjne tytuły wykonawcze z [...] kwietnia 2021 r. od nr [...] do nr [...], doręczone [...] kwietnia 2021 r., zawiesiło w oparciu o art. 24 ust. 5 b u.s.u.s. kolejno wskazany bieg przedawnienia. Postępowanie egzekucyjne nie zostało zatem zakończone. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.