II SA/Bd 584/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2023 r. sprawy ze skargi spółki T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz spółki T. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2023r. nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] [...] S.A., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2020r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej w miejscowości S., G. K.. Powyższa decyzja wydana została w następujących okolicznościach sprawy. Starosta [...] [...] maja 2020r. wszczął postępowanie na wniosek T. T. (dalej jako "Inwestor" lub "Skarżąca") w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Postanowieniem z [...] maja 2020r. Starosta [...], działając w oparciu o art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019r. poz. 1186 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.b.") wezwał Inwestora do usunięcia nieprawidłowości występujących w projekcie budowlanym, a mianowicie: - usunięcia niezgodności z ustaleniami ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...] sierpnia 2019r. nr [...] w zakresie wysokości masztu antenowego, - przedstawienie projektu przyłącza energetycznego, - wskazanie linii rozgraniczających teren inwestycji zgodnie z załącznikiem graficznym do ww. decyzji lokalizacyjnej, - usunięcie niezgodności z ww. decyzja lokalizacyjną w zakresie lokalizacji stacji bazowej mniejszej niż 20 m od zewnętrznej krawędzi jezdni, - przedstawienie uzgodnienia projektu budowlanego z Zarządem Dróg Wojewódzkich we [...] oraz z gestorami sieci podziemnych i naziemnych. Inwestor uzupełnił wniosek oraz projekt budowlany o brakujące dokumenty oraz poinformował organ, że pismem z [...] lipca 2020r. zwrócił się do Wojewódzkiego Zarządu Dróg we [...] z wnioskiem o wyrażenie zgody na lokalizację planowanej inwestycji w odległości mniejszej niż 20 m (art. 43 ustawy o drogach publicznych) i dotychczas nie otrzymał decyzji odmawiającej, a jedynie pismo datowane na [...] sierpnia 2020r. odmawiające udzielenia zgody na usytuowanie stacji bazowej w odległości wynikającej z projektu budowlanego. Decyzją z dnia [...] września 2020r. Starosta [...] odmówił Skarżącej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej numer [...] sieci [...] [...] S.A. o wysokości całkowitej 52 m wraz z instalacją elektryczną i telekomunikacyjną, 3 antenami sektorowymi i 1 anteną radioliniową oraz przyłączem energetycznym przy ul. [...] w miejscowości S., G. K., działka nr [...], obręb S. . Organ I instancji wskazał na przepis art. 35 ust. 1 p,b. i niezgodność projektu budowlanego z decyzją lokalizacyjną w zakresie odległości zabudowy od zewnętrznej krawędzi jezdni. W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez skarżącą Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2021r. uchylił decyzję Starosty i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku wniesionego sprzeciwu przez spółkę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...] czerwca 2021r. sygn. akt II SA/Bd 479/21 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2021r. z uwagi na naruszenie art. 138 §2 k.p.a. i niewykazanie okoliczności uniemożliwiających skorzystanie z art. 136 k.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Wojewoda [...], działając na podstawie art. 35 ust. 3 p.b., postanowieniem z dnia [...] września 2021r., nałożył na Inwestora obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości poprzez: 1. przedłożenie pisma z dnia [...] lipca 2020r., którym pełnomocnik inwestora wystąpił do Zarządu Dróg Wojewódzkich we [...] z wnioskiem o wyrażenie zgody na lokalizację planowanej inwestycji w odległości mniejszej niż 20 m, wskazanej w art. 43 ust 1 ustawy z 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz 1376 – "u.d.p"), 2. dowodu wpływu ww. pisma do Zarządu Dróg, 3. przedłożenie projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego uzgodnionego z Zarządem Dróg Wojewódzkich. Inwestor przedłożył dokumenty, wykonując punkt 1 i 2 powyższego wezwania oraz wskazał, że projekt architektoniczno-budowlany nie został uzgodniony z Zarządem Dróg Wojewódzkich gdyż w dotychczasowej praktyce zarządy dróg takich dokumentów nie oczekiwały. Następnie decyzją z dnia [...] października 2021r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2020r. Organ odwoławczy wskazał na uregulowania ustawy o drogach publicznych – w tym określających minimalne odległości obiektów budowlanych od zewnętrznej krawędzi jezdni (art. 43 u.d.p.) oraz możliwość uzyskania odstępstwa w drodze zgody wyrażonej przez zarząd dróg (art. 38 ust. 3 i art. 43 ust. 2 u.d.p.). Wojewoda na podstawie powołanych powyżej przepisów wywiódł, że skoro przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, to do wniosku o jego udzielenie należało załączyć uzgodnienie projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z Zarządem Dróg Wojewódzkich. Inwestor nie przedłożył takiego uzgodnienia i dlatego w ocenie Wojewody w sprawie brak jest podstaw do zatwierdzenia projektu budowlanego. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. w zw. z art. 43 ust. 2 w zw. z art. 38 ust. 3 w zw. z art. 38 ust. 2 u.d.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z [...] czerwca 2022r. o sygn. akt II SA/Bd 1541/21 uchylił powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego (pkt 1) oraz pkt 3 postanowienia Wojewody [...] z [...] września 2021r. (pkt 2). W uzasadnieniu powyższego wyroku tut. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na naruszenie art. 38 ust. 2 u.d.p. poprzez przyjęcie przez organ odwoławczy, że przepis ten ma w sprawie zastosowanie. Sąd wskazał, że powyższy przepis, nakładający na inwestora obowiązek uzyskania uzgodnienia projektu budowlanego z zarządcą dróg przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, dotyczy przebudowy obiektów istniejących w pasie drogowym w chwili wejścia w życie art. 38 u.d.p. – tj. [...] października 1985r. Jak wyjaśnił to Sąd w sprawie II SA/Bd 1541/21, w rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy wadliwie zatem powołał się na art. 38 ust. 2 u.d.p. i w konsekwencji wadliwie na tej podstawie zobowiązał Inwestora do przedstawienia uzgodnienia projektu budowlanego z Zarządem Dróg Wojewódzkich (punkt 3 postanowienia z [...] września 2021r.). Sąd zobligował także organ odwoławczy do dokonania oceny, czy w świetle okoliczności faktycznych i prawnych Inwestor uzyskał w sprawie milczącą zgodę zarządu Dróg Wojewódzkich na usytuowanie stacji bazowej w odległości mniejszej niż 20 m od krawędzi jezdni w świetle art. 43 i art. 38 ust. 3 u.d.p. (w związku z wnioskiem Inwestora z [...] lipca 2020r. i brakiem jego rozpoznania w formie decyzji administracyjnej). Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda [...] wydał zaskarżoną decyzje opisaną na wstępie. W jej uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania a następnie wyjaśnił, że w jego ocenie Inwestor nie uzyskał zgody Zarządu Dróg Wojewódzkich na zmniejszenie odległości usytuowania planowanej inwestycji w odległości mniejszej niż 20 m od krawędzi jezdni. Wojewoda wskazał tu na stanowisko Zarządu Dróg wyrażone w piśmie z [...] września 2021r. na własne zapytanie z [...] sierpnia 2021r. Organ odwoławczy stwierdził nadto, że uznaje za drugorzędną kwestię wykazania przez Inwestora, że wystąpił on o uzyskanie zgody zarządu dróg na lokalizację inwestycji w odległości określonej w projekcie budowlanym. Wojewoda wyjaśnił następnie, że za prawidłowe uznaje wezwanie Inwestora przez organ I instancji (postanowieniem z [...] maja 2020r.) do usunięcia nieprawidłowości projektu budowlanego poprzez przedstawienie jego uzgodnienia z Zarządem dróg Wojewódzkich albowiem taki wymóg wynika z treści decyzji z [...] sierpnia 2019r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nie uzupełnienie projektu w tym zakresie, w ocenie Wojewody, uzasadniało wydanie przez organ I instancji decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej zgodnie z wnioskiem Inwestora. W skardze do tut. Sądu Inwestor, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika (radcę prawnego) wniósł o uchylenie powyższej decyzji oraz o zasądzenie od organu kosztów procesu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1. art. 43 ust. 2 w związku z art. 38 ust. 3 u.d.p. poprzez: - pominięcie faktu posiadania przez Inwestora milczącej zgody na usytuowanie planowanego obiektu w odległości mniejszej niż 20 m, - błędne uznanie, iż Inwestor nie wystąpił do Zarządu Dróg Wojewódzkich z wnioskiem o wyrażenie zgody na uzyskanie odstępstwa w świetle art. 43 ust. 1 u.d.p. i nie wykazał skutecznego doręczenia tego wniosku, - błędne uznanie, że stanowisko Zarządu Dróg wyrażone w pismach z [...] sierpnia 2020r. i [...] września 2021r. stanowi brak wyrażenia zgody na usytuowanie obiektu w odległości mniejszej niż 20 m od krawędzi jezdni, w sytuacji gdy odmowa wyrażenia takiej zgody następuje w drodze wydania decyzji administracyjnej wydanej w terminie 14 dni od dnia wystąpienia z wnioskiem przez Inwestora nie stanowi wyrażenia milczącej zgody 2. art. 35 ust. 4 p.b. poprzez odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie wymogi. Skarżący zarzucił nadto naruszenie przepisów prawa procesowego – tj. art. 75 § 1 k.p.a. i nieprawidłowe uznanie, że nie wykazał on doręczenia Zarządowi Dróg wniosku z [...] lipca 2020r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego zamiast rozprawy zdalnej, jeżeli nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W niniejszej sprawie z uwagi na brak możliwości technicznych wszystkich stron do przeprowadzenia rozprawy zdalnej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku Przewodniczący Wydziału zarządzeniami z 23 sierpnia 2023r. wyznaczył termin posiedzenia niejawnego. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2023 r. poz. 259), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiot tak rozumianej kontroli w przedmiotowej sprawie stanowiła decyzja Wojewody [...] z [...] marca 2023r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2020r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Zaznaczenia wymaga w pierwszej kolejności, iż przedmiotowa sprawa była już przedmiotem orzekania przez tutejszy Sąd, który prawomocnym wyrokiem z 29 czerwca 2022r. w sprawie II SA/Bd 1541/21 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z [...] października 2021r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec ww. wyroku poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, na gruncie przedmiotowej sprawy niewątpliwie zastosowanie znajduje art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Podkreślić należy, że przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże je w sprawie. Jedynie w przypadku, gdy ulegnie zmianie podstawa prawna danego stosunku prawnego lub gdy zmienią się okoliczności faktyczne, zasada z art. 153 p.p.s.a. nie będzie miała zastosowania. Oddziaływaniem omawianego przepisu objęte jest więc przede wszystkim przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 2014 r. sygn. akt I GSK 534/12 – dostępny na stronie internetowej:www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć też należy, że ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego (np. braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego), wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa do ustalonego stanu faktycznego. W zakresie oceny prawnej mieści się więc zarówno krytyka zaskarżonego rozstrzygnięcia w aspekcie prawnym (stosowania prawa), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie to zostało w danym konkretnym przypadku uznane przez sąd administracyjny za błędne, i jakie, zdaniem sądu, zastosowanie lub interpretacja przepisów prawnych powinny mieć miejsce, aby rozstrzygnięcie organu administracji publicznej mogło być uznane za zgodne z prawem. W orzecznictwie podkreśla się, iż działania naruszające wyrażoną w art. 153 p.p.s.a. zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych, już chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną także i samego sądu administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 21 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1681/97 i z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10 – dostępne jw.). Mając powyższe na uwadze należy przytoczyć wiążące wskazania i ocenę prawną zawarte w wyroku WSA z 29 czerwca 2022r. Mianowicie Sąd stwierdził, że podstawą żądania od Inwestora uzupełnienia projektu budowlanego o uzgodnienie go z Zarządem Dróg Wojewódzkich nie może stanowić przepis art. 38 ust. 2 u.d.p., który w sprawie nie ma zastosowania z powodów wyjaśnionych ww. wyroku. Wyrokiem tym sformułowano także wskazania co do dalszego postępowania przed organem odwoławczym, zobowiązując organ do rozważenia, czy Inwestor usunął stwierdzone przez organ I instancji nieprawidłowości poprzez uzyskanie zgody (milczącej) na usytuowanie stacji bazowej w odległości mniejszej niż 20 m od krawędzi jezdni. Oceniając zaskarżoną decyzję przez pryzmat powołanego przepisu art. 153 p.p.s.a. stwierdzić należy, że organ odwoławczy nie wykonał nałożonych na niego poprzednim wyrokiem obowiązków. Wojewoda ponownie nie ustosunkował się do zarzutu odwołania sformułowanego w kwestii uzyskania przez Inwestora milczącej zgody zarządcy drogi na lokalizację obiektu zgodnie z przedstawionym projektem budowlanym. Wojewoda uznał tę kwestię za "drugorzędną" w realiach rozpoznawanej sprawy, a jednocześnie wskazał na "nie uzupełnienie istotnego braku" projektu budowlanego i nie przedstawienie uzgodnienia z Zarządem Dróg Wojewódzkich. Wojewoda stwierdził też, że Skarżący nie uzyskał zgody wyrażanej w oparciu o art. 43 ust. 2 u.d.p. Przy czym, co należy podkreślić, nie wyjaśnił w oparciu o jakie ustalenia faktyczne i prawne organ doszedł do tak kategorycznych wniosków. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołano się na pismo Zarządu Dróg Wojewódzkich z [...] września 2021r. Należy jednak zauważyć, że pismo to stanowi odpowiedź na zapytanie Wojewody z [...] sierpnia 2021r. (teczka nr [...] akt adm. – strony nienumerowane), którym de facto zwrócono się z prośbą o ustosunkowanie się przez Zarząd Dróg Wojewódzkich do zarzutu odwołania dotyczącego naruszenia art. 43 ust. 2 w zw. z art. 38 ust. 3 u.d.p. i wykazywania przez Inwestora okoliczności uzyskania milczącej zgody na zmniejszenie odległości obiektu od krawędzi drogi. Zarząd Dróg Wojewódzkich w B. w powołanym przez organ odwoławczy piśmie wskazał, że "podtrzymuje stanowisko i nie wyraża zgody na lokalizację urządzeń poza terenem zabudowy w odległości 12, 78 m od krawędzi jezdni". W tej sytuacji należało dojść do wniosku, że organ odwoławczy nie wykonał wskazań sformułowanych w wyroku wydanym w sprawie II SA/Bd 1541/21 i nie wyjaśnił, czy w świetle zgromadzonego materiału dowodowego Inwestor może skutecznie powoływać się na przepisy ustawy o drogach publicznych i uzyskanie milczącej zgody na zlokalizowanie planowanej inwestycji w odległości mniejszej niż ustalonej w decyzji lokalizacyjnej (20 m od krawędzi jezdni). Co więcej organ odwoławczy ponownie powołał się na "istotne braki" projektu budowlanego – co pozwala przyjąć, że odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego oparto na analizie zgromadzonego materiału dowodowego pod kątem przepisu art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b.- a zatem kompletności przedstawionego przez Inwestora projektu budowlanego i posiadania wymaganych uzgodnień. Pomijając już brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia (poza powołaniem w części wstępnej art. 82 ust. 3 p.b), organ odwoławczy nadal nie wyjaśnił z jakiego przepisu powszechnie obowiązującego prawa wywodzi obowiązek dołączenia do projektu budowlanego stosownego uzgodnienia z zarządca dróg. Takim przepisem nie może być art. 38 ust. 2 u.d.p. – co przesądzono w wyroku tyt. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z [...] czerwca 2022r. Przypomnieć zatem należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 p.b. (w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020r. - tj. przed datą wejścia w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane i niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2020r., poz. 471. - uwagi na datę wszczęcia postępowania i brzmienie art. 25 ww. ustawy zmieniającej) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (pkt 1). W razie zaś stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia (art. 35 ust. 3 p.b.). Tryb ten umożliwia inwestorowi doprowadzenie do zgodności projektu z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, czy o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jednak wtedy, gdy takie doprowadzenie nie jest możliwe, z uwagi na zasadniczą sprzeczność planowej inwestycji z decyzją lokalizacyjną, organ jest uprawniony i zobowiązany do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., bez wyczerpywania trybu określonego w art. 35 ust. 3 tej ustawy. Nie można bowiem od organu wymagać, aby wzywał inwestora do usunięcia braku nieusuwalnego. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji postanowieniem z dnia [...] maja 2020r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 p.b., nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie m.in. poprzez doprowadzenie do zgodności z decyzją lokalizacyjną z [...] sierpnia 2019r. w zakresie lokalizacji stacji bazowej w odległości mniejszej niż 20 m od krawędzi jezdni i przedstawienia stosownego uzgodnienia z zarządcą dróg. W zakreślonym terminie inwestor wykonał część z nałożonych na niego w.w. postanowieniem obowiązków. Inwestor jako bezpodstawne uznał nałożenie obowiązku usunięcia nieprawidłowości w zakresie przedstawienia uzgodnienia, a w kwestii usunięcia niezgodności lokalizacji inwestycji powołał się na uzyskanie milczącej zgody Zarządu Dróg Wojewódzkich. Wobec niewykonania wszystkich nałożonych postanowieniem obowiązku, na podstawie art. 35 ust. 3 p.b. organ I instancji wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Spór w badanej sprawie sprowadza się zatem do spełnienia przez planowaną inwestycję przesłanek określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., a nie kwestii kompletności przedstawionego projektu budowlanego (art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b.) – jak postrzega to wadliwie organ odwoławczy. Nadto zauważyć należy, że organ I instancji, wydając postanowienie z [...] maja 2020r. uznał, że możliwe jest usunięcie niezgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego – co powinno stać się także przedmiotem rozważań organu odwoławczego. W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że organ odwoławczy naruszył art. 153 k.p.a., a nadto doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie podstawy prawnej wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 153 p.p.s.a. orzekł jak w 1 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego w łącznej kwocie 997 zł, na które składają się wpis sądowy od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika reprezentującego Skarżącego (480 zł) oraz opłata od udzielonego pełnomocnictwa, Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ odwoławczy wykona zatem w pełni zalecenia Sądu zawarte w wyroku wydanym w sprawie II SA/Bd 1541/21 oraz w niniejszym rozstrzygnięciu, które wprost do nich się odwołuje. Przede wszystkim - z uwzględnieniem wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. organ odwoławczy dokona wyczerpującej oceny, czy projekt budowy stacji bazowej telefonii komórkowej spełnia wymogi, o których mowa w art. 35 ust. 1 p.b. i ponownie oceni prawidłowość decyzji organu I instancji w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę oraz odniesie się do zarzutów odwołania.