II SAB/Wr 83/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Y. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 31 stycznia 2023 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w trybie zastępczym ze skutkiem na 5 kwietnia 2023 r. (k. 15 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 12 kwietnia 2023 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jak wynika z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - dalej jako: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie podjęła przesyłki pocztowej z urzędu pocztowego, pomimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 cytowanego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Ponadto, zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Co szczególnie istotne, stosownie do § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi po raz pierwszy awizowana została w dniu 22 marca 2023 r. Wobec nieodebrania przesyłki przez stronę skarżącą, przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił w dniu 5 kwietnia 2023 r., a termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 12 kwietnia 2023 r. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.