II SA/Łd 960/23

SENTENCJA Dnia 30 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. o wymierzenie grzywny Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Łodzi za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2020 roku w sprawie sygn. akt II OSK 1661/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonania stawu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ał UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 września 2023 r. G.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 sierpnia 2023 r. nr 148/2023 w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania dotyczącego legalności wykonania stawu (sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 896/23), wnosząc jednocześnie o wymierzenie grzywny Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Łodzi za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie sygn. akt II OSK 1661/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonania stawu. W odpowiedzi na skargę o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W pierwszej kolejności sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Dokonując w kontekście powyższego przepisu oceny skargi, w której skarżący domaga się wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy wskazać, że przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r., upoważniał stronę - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności - do wniesienia skargi w tym przedmiocie i żądania wymierzenia temu organowi grzywny, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), którą znowelizowano procedurę sądowoadministracyjną. Na mocy art. 1 pkt 42 tej ustawy zmieniono treść art. 154 § 1 p.p.s.a., który aktualnie stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego przepisu wynika, że obecnie nie jest dopuszczalne wniesienie w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. skargi na niewykonanie wyroku uchylającego akt lub czynność lub stwierdzającego ich nieważność. Z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona wyłącznie do sytuacji, gdy skarga dotyczy wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Inaczej mówiąc, po dniu 15 sierpnia 2015 r. środkami dyscyplinowania administracji publicznej w załatwieniu sprawy jest skarga na bezczynność organu lub skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt II OSK 1661/19, którego niewykonanie skarżący zarzuca Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Łodzi, nie został jednak wydany po rozpoznaniu ani skargi na bezczynność ani na przewlekłe prowadzenie postępowania. Na mocy powołanego wyroku uchylony został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 861/18 oraz zaskarżona decyzja Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2018 r. nr 232/2018 i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomsku z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr 66/2018 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonania stawu (pkt 1 wyroku). W konsekwencji niedopuszczalne jest wniesienie skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. na niewykonanie powołanego przez skarżącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec oczywistych podstaw do odrzucenia skargi nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. IB