III SA/Kr 572/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. R. Z. i T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 92 ust. 1 i 4, art. 93 ust. 1 i 2, 3, 4 i 5 pkt, 2.2.3 załącznika ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r., nr 204, poz. 2088 ze zm.), § 4, 5, 6, 6, 7, 9, 10 załącznika Nr 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 19 stycznia 2006r. w sprawie warunków i trybu wykonywania kontroli w zakresie przewozu drogowego (Dz. U. z 2006r., nr 19, poz. 193), po rozpatrzeniu odwołania J. P., utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] znak [...], na mocy której nałożono na skarżącego karę pieniężną w kwocie 3.000 zł. W skardze wniesionej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek uzasadnił w ten sposób, że utrzymanie w mocy przez organ II inst. decyzji nakładającej jego zdaniem bezzasadnie wysoką karę skutkuje zachwianiem rentowności jedynego jego źródła utrzymania, a tym samym prawdopodobnym staje się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wezwaniem z dnia 26.06.2008r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie przyczyn dla których zapłata kary pieniężnej w kwocie 3.000 zł spowoduje zachwianie rentowności jego jedynego źródła utrzymania – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania decyzji. W terminie wskazanym wyżej skarżący przesłał jedynie podpisany (zgodnie z odrębnym wezwaniem Sądu) 1 egzemplarz skargi, nie dokonując uzupełnienia wniosku o wstrzymanie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Bliżej określił to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20.12.2004r. (sygn. GZ 138/2004) stwierdzając, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zachodzi w przypadku wyrządzenia takiej szkody (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. J. P. ograniczył się natomiast do ogólnikowego określenia, że zapłata kary poskutkuje zachwianiem rentowności jedynego jego źródła utrzymania, a tym samym prawdopodobnym będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W powyższy sposób określonych okoliczności nie można uznać za ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie wskazują na wymierną szkodę, są raczej wyrazem opinii J. P. o zaistniałej sytuacji. Podkreślenia wymaga również ta okoliczność, że wbrew wezwaniu Sądu z dnia 26.06.2008r. skarżący nie uzupełnił wniosku o wstrzymanie poprzez sprecyzowanie przyczyn dla których zapłata kary spowodowałaby szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie jest wystarczające dla pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania decyzji przywołanie jedynie brzmienia przepisu, lecz co najmniej uprawdopodobnienie określonych w art. 61 § 1 i § 3 ppsa przesłanek. Wobec powyższego, należy uznać, że wniosek J. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] o nałożeniu kary pieniężnej nie zasługuje na uwzględnienie i z tego względu, działając na podstawie wyżej przytoczonego przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.