III SA/Gl 934/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 20 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w T. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr NS-HP.2332.2.6.2023 w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Skargą z dnia 27 września 2023 r., (data nadania) D. Sp. z o.o. w T. działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyła decyzję decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr NS-HP.2332.2.6.2023 w przedmiocie choroby zawodowej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 października 2023 r. wezwano stronę skarżącą (poprzez pełnomocnika) do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę która udzieliła pełnomocnictwa (np. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa) oraz do nadesłania odpisu skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania sądowego. Do wykonania powyższego zakreślono stronie siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 14 listopada 2023 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). Odpis skargi pełnomocnik nadesłał z informacją, że odpis pełnomocnictwa i KRS zostanie nadesłany bezpośrednio przez skarżącego, jednak Skarżąca nie nadesłała wymaganego pełnomocnictwa oraz odpisu z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 tekst jedn.) – dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). Natomiast z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć tu należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym [...] (vide: art. 48 § 3 powołanej wyżej ustawy). W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany, celem uzupełnienia braku formalnego skargi, do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Został także wezwany do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Nie ulega więc wątpliwości, że skarżąca spółka prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków skargi włącznie z pouczeniem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi nie nadsyłając pełnomocnictwa oraz odpisu KRS nie uzupełniła tym samym braków formalnych skargi. Brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. W związku z powyższym, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.