Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SAB/Go 48/09

Sądy administracyjne2009-09-24
Sygnatura
II SAB/Go 48/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2009-09-24
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Sędziowie

Grażyna StaniszewskaAnna Juszczyk - WiśniewskaJacek Jaśkiewicz

Rozstrzygnięcie

Zawieszono postępowanie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Protokolant sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi B.K. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne na zgodny wniosek stron. UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga B.K. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu. W dniu [...] sierpnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek Komendanta Powiatowego Policji o zawieszenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, iż w związku z treścią przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), mając na względzie toczące się już przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowania w trybie kasacyjnym od orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w sprawie zobowiązania organów do wydania decyzji w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 -2008 dla osób pobierających świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego, wnosi o zawieszenie postępowania ze skargi B.K. do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniem Sędziego z dnia 31 sierpnia 2009 r., zwrócono się do skarżącego – B.K. o wskazanie stanowiska w sprawie, w szczególności czy wyraża zgodę na zawieszenie postępowania w sprawie. Pismem z dnia [...] września 2009 r. (data prezentaty- 7 września 2009 r. ) B.K. wyraził zgodę na zawieszenie postępowania. Stosownie do art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, nr 153 póz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Wniosek o zawieszenie postępowania strony mogą złożyć w każdym czasie, na piśmie bądź ustnie do protokołu na rozprawie. Pozytywne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku determinuje zatem zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy. Zaznaczyć jednak należy, iż decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu Sądu, który bada jej celowość oraz sprawdza czy nie zmierza ona do obejścia prawa i czy za zawieszeniem postępowania przemawiają szczególne okoliczności. Rozważając wynikającą z art. 126 p. p.s.a. możliwość zawieszenia postępowania, Sąd w niniejszej sprawie nie miał podstaw do przyjęcia, że propozycja stron zmierza do obejścia prawa, a nadto stwierdził, że mogą one mieć interes w tym, by oczekiwać na rozstrzygnięcie w przedmiocie rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych od orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w sprawie zobowiązania organów do wydania decyzji w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 -2008 dla osób pobierających świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego. Uzasadnia to przede wszystkim fakt, iż jednolitość orzecznictwa sądów administracyjnych ma doniosłe znaczenie, z uwagi na okoliczność, iż zadaniem tych sądów administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających. Jednocześnie Sąd nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. na który powołał się Komendant Powiatowy Policji. W myśl tego przepisu Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie praktyka sądowa opowiada się raczej za szerokim interpretowaniem użytego w komentowanym pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187, art. 269 p.p.s.a.). O ile ma to istotne znaczenie z punktu widzenia kształtowanej jednolitości orzecznictwa, to jednak w doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się jednocześnie brak podstaw do zawieszenia postępowania w sprawach tego samego rodzaju, do czasu prawomocnego zakończenia sprawy, w której już zapadło orzeczenie, ale zostało zaskarżone do sądu wyższej instancji (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II FPS 4/08, postanowienie NSA z 18 grudnia 2006 r. sygn. akt II FZ 746/06; por. Małgorzata Niezgódka - Medek (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LEX, Warszawa 2009, s. 356-357). Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.