II OZ 1229/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 654/18 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi U.C. i G. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2018 r., znak [...], w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Pismem z 2 maja 2018 r. (data stempla pocztowego) U. C. i G. C.(dalej odpowiednio: "Skarżąca" i "Skarżący") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] marca 2018 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej. Zarządzeniem z 29 maja 2018 r. skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 745 zł. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 14 czerwca 2018 r., a Skarżącej 25 czerwca 2018 r., która przelewem z 9 lipca 2018 r. uiściła wpis sądowy w pełnej wysokości. Pismem z 10 lipca 2018 r. Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wskazując, że przyczyną jego uchybienia była błędna interpretacja dokumentów. Zarządzeniem z 16 lipca 2018 r. skarżący G. C. został wezwany o udokumentowanie wniesienia wpisu w kwocie 200 zł oraz o sprecyzowanie przyczyn uchybienia terminu. W piśmie z 30 lipca 2018 r. skarżący powołali się na uprzednie wezwanie do zapłaty w kwocie 200 zł, nie przedstawiając dowodu uiszczenia tej kwoty. Skarżący podali, że mimo czynionych prób, ani w Starostwie Powiatowym, ani w sądzie administracyjnym nie udało im się jednoznacznie ustalić w jaki sposób dokonać wpłaty. Po otrzymaniu kolejnego pisma wzywającego do zapłaty 745 zł skarżący starali się wyjaśnić zaistniałą sytuację przez adwokata. Dalej skarżący podnieśli, że w tym czasie starali się [...], jak również dotychczasową sytuację mieszkaniową (jako dodatkowy czynnik wskazali [...]). Na te okoliczności nałożyła się choroba skarżących i [...]. Do pisma załączona została dokumentacja medyczna, w szczególności dotycząca [...]. Postanowieniem z 6 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia Skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uznając, że nie wykazał on braku swojej winy w niedochowaniu terminu do dokonania tej czynności. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Skarżący pismem z 25 września 2018 r. wniósł zażalenie, powołując się na ciężką sytuację mieszkaniowo-rodzinną, trudności z bieżącymi wydatkami oraz możliwościami [...] i niekompetencję "pani adwokat". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywrócenie terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jednocześnie z uwagi na kształt obowiązujących przepisów uznać należy, że ciężar wykazania, iż niedochowanie terminu do dokonania określonej czynności nastąpiło bez winy strony, spoczywa na tej stronie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że okoliczności te muszą być konkretne i wywierać określony, weryfikowalny wpływ na możliwość dochowania biegnącego terminu. Przenosząc powyższe spostrzeżenia na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżący nie wykazał w wystarczający sposób braku swojej winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powołanie się ogólnie na trudną sytuację mieszkaniowo-rodzinną czy trudności z bieżącymi wydatkami i możliwościami [...] bez wskazania na ich wpływ na możliwość dochowania terminu do uiszczenia wpisu od skargi powoduje, że okoliczności tych nie można uznać za uzasadniające brak winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu. Podobnie powołanie się na niekompetencję "pani adwokat" i problemy z ustaleniem jaką kwotę, na jakie konto i w jakim trybie należy uiścić, również należało uznać za niewskazujące na brak winy w niedochowaniu przywołanego powyżej terminu. Stwierdzić należy, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, którego odpis doręczono Skarżącemu przy piśmie z 8 czerwca 2018 r., wskazywało zarówno wysokość należnego wpisu, sposób jego uiszczenia, a także numer rachunku bankowego, na który można go było uiścić. Zarządzenie to zostało sporządzone językiem prostym i precyzyjnym, w związku z czym jego wykonanie nie wymagało pomocy osób trzecich, a w szczególności posługiwania się profesjonalnymi pełnomocnikami procesowymi. Za nieuzasadniające braku winy w dochowaniu terminu uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało również uznać kwestie związane z stanem zdrowia skarżących. Nadesłana dokumentacja medyczna nie wskazuje, że w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi stan zdrowia obojga małżonków uniemożliwiał im terminowe wykonanie wezwania. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził podstaw do uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i przywrócenia Skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.