II OZ 272/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 23/24 o odrzuceniu skargi D.C. w sprawie ze skargi D.C. i K.C. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 8 listopada 2023 r., znak IF-VII.7840.8.14.2023.IT-2 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 14 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 23/24, odrzucił skargę D.C. w sprawie ze skargi D.C. i K.C. na decyzję Wojewody Lubelskiego z 8 listopada 2023 r., znak IF-VII.7840.8.14.2023.IT-2 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 stycznia 2024 r. skarżący pod rygorem odrzucenia skargi, zostali wezwani do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: – podpisanie skargi przez K.C., – wskazanie numerów PESEL skarżących, – złożenie 3 podpisanych odpisów skargi, – złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu przez J.C. do działania w imieniu skarżącego D.C. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwania doręczono 19 stycznia 2023 r. (k. 27 i 28 akt sąd.). Skarżący uzupełnili wskazane braki formalne za wyjątkiem podania numeru PESEL D.C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że skarga D.C. podlega odrzuceniu. W uzasadnieniu odwołał się do uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, zgodnie z którą niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Wskazanie w piśmie z 22 stycznia 2024 r. (k. 29 akt sąd.) numeru PESEL J.C., będącej pełnomocnikiem D.C., który obok K.C. jest stroną postępowania, nie oznacza uzupełnienia braku formalnego w tym zakresie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D.C., reprezentowany przez pełnomocnika – matkę J.C., zaskarżając powyższe postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi D.C. w całości oraz wnosząc o uchylenie postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Żalący podniósł, że w przedmiotowej sprawie uchybienie terminu, a właściwie pomyłka w skazaniu nr PESEL wynika z faktu, że wszelkie pisma kierowane do skarżącego D.C. są doręczane J.C. pełnomocnikowi skarżącego, która jest już osobą starszą, nieposiadającą profesjonalnej wiedzy prawniczej. To zaś spowodowało, błędne uznanie, że z wystosowanego przez Sąd pisma wynika obowiązek podania jej nr PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy w pierwszej kolejności zbadanie z urzędu dopuszczalności skargi, a co za tym idzie ustalenie, czy nie zachodzi jedna z wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. przesłanek do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym, uzasadniającym odrzucenie skargi, jest brak wypełnienia obowiązku wskazania w pierwszym piśmie numeru PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik żalącego J.C. została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braku formalnego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 10 stycznia 2024 r., doręczonym 19 stycznia 2024 r. Została też prawidłowo pouczona o rygorze niezastosowania się do wezwania. Podnoszona w zażaleniu argumentacja oraz okoliczności związane niezrozumieniem wezwania nie świadczą o wadliwości postanowienia Sądu I instancji. Mogłyby one natomiast stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, przy czym wniosek taki zawarty w zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi nie podlega rozpatrzeniu w ramach postępowania zażaleniowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.