I SA/Sz 530/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 sierpnia 2023 r. nr 9016-2023-000166-6400 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2022 r., po wznowieniu postępowania oddala skargę. UZASADNIENIE K. R. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie z 9 sierpnia 2023 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu [...] z siedzibą w G. z 21 lutego 2023 r. nr [...] uchylającą decyzję ostateczną Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z 21 lutego 2023 r. Nr [...] w sprawie przyznania Stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2022 r. i - odmawiającą Stronie przyznania za 2022 r. płatności na zazielenienie i nakładająca sankcję w wysokości [...] zł potrącaną z płatności w ciągu kolejnych 3 lat; - przyznającą Stronie za 2022 r.: jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia; - płatność redystrybucyjną w wysokości [...] zł; - kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł; - uzupełniającą płatność podstawową w wysokości [...] zł wynikająca z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Dnia 23 maja 2022 r. Strona poprzez aplikację e-WniosekPlus złożyła wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2022 r. deklarując do jednolitej płatności obszarowej działki rolne o powierzchni [...] ha. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. ostateczna decyzją z 21 lutego 2023 r. Nr [...] przyznał Stronie wnioskowane płatności za 2022 r. W dniach 24 lutego do 1 marca 2023 r. w gospodarstwie Strony przeprowadzono kontrolę w zakresie kwalifikowalności powierzchni, metodą inspekcji terenowej. W odniesieniu do gospodarstwa Strony wystąpiły kody pokontrolne - DR do co najmniej jednej działki. Na okoliczność przeprowadzonej kontroli sporządzony został raport (nr dok.: [...] wraz z załącznikami w postaci szkiców z pomiaru działek rolnych z oznaczeniem miejsc wykonania fotografii terenu oraz dokumentacja fotograficzna. W dniu 22 marca 2023 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. pozyskał informacje świadczącą o zawyżeniu przez rolnika powierzchni kwalifikowanej. Mając powyższe na uwadze Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. postanowieniem z 17 kwietnia 2023 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U.2022.2000 t.j.; dalej: "K.p.a."), wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone ww. decyzją ostateczną z 21 lutego 2023 r. Nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przyczyną wznowienia jest pozyskanie przez Organ I instancji 22 marca 2023 r. informacji świadczącej o zawyżeniu przez Stronę powierzchni kwalifikującej się do płatności Jak wskazał organ na podstawie raportu z kontroli na miejscu numer [...], która został przeprowadzona w gospodarstwie Strony, ustalono że powierzchnia deklarowana do płatności w roku składania wniosku stanowi istniejącą i nieznaną organowi w dniu wydania decyzji okoliczność potwierdzającą nieprawidłową deklarację Strony. Po zakończeniu wznowionego postępowania Organ I instancji decyzją z 10 maja 2023 r. nr [...] uchylił ww. ostateczną decyzję z 21 lutego 2023 r. przyznającą Stronie wnioskowane płatności za 2022 r. Jednocześnie Organ I instancji w ww. decyzji: odmówił Stronie przyznania za 2022 r. płatności na zazielenienie i nałożył sankcję w wysokości [...] zł potrącaną z płatności w ciągu kolejnych 3 lat; przyznał Stronie za 2022 r.: jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia; płatność redystrybucyjną w wysokości [...] zł; kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł; uzupełniającą płatność podstawową w wysokości [...] zł wynikająca z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. Powyższa decyzja została doręczona Stronie 25 maja 2023 r. Pismem z 5 czerwca 2023 r. strona zaskarżyła ww. decyzję odwołaniem wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona wskazała, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem, albowiem nie jest prawdą, że działki ewidencyjne [...], [...] oraz [...] położone w powiecie goleniowskim, gmina N., miejscowość: Ś. nie są przez Stronę użytkowane rolniczo. Strona oświadczyła, że są one wykaszane a siano z nich zbierane jest do końca lipca każdego roku regularnie. Strona zaprzeczyła również twierdzeniu, że na działce [...] położonej w powiecie choszczeńskim, gmina D. - obszar wiejski, miejscowość: N. nie przeciwdziałała zachwaszczeniu, albowiem grunt ten był talerzowany oraz stosowane były opryski na chwasty. To już wina producenta oprysku ewentualnie wyboru Stron, jeśli oprysk był mało skuteczny. Jednocześnie Strona wskazała, że w gospodarstwie były zachowane zasady dywersyfikacja upraw a uprawa główna nie zajmuje więcej niż 75% gruntów ornych. Ustalenia zawarte w decyzji uważa za nadmiernie krzywdzące. Zaskarżoną do tutejszego Sądu ww. decyzją z 9 sierpnia 2023 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Kierownika ARiMR. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w przypadku gospodarstwa Skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni - metodą inspekcji terenowej w dniach 24 lutego do 01 marca 2023 r. Podczas tej kontroli oceniana jest każda działka rolna pod względem powierzchni uprawy, jak i kwalifikowalności upraw do danej grupy płatności. Działkom rolnym w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przypisywane są odpowiednie kody błędów, które powodują wykluczenie określonej powierzchni z płatności bezpośrednich. W wyniku kontroli na miejscu stwierdzono rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi na złożonym wniosku o przyznanie płatności a stanem stwierdzonym w wyniku kontroli. Dla działki rolnej A zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR4: Stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni ([...] ha), - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej B zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR4: Stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni ([...] ha), - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej C zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR4: Stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni (0.1 ha), - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej D zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej. - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. - DR53: Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej E zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR23: Kontrola działki rolnej przeprowadzona została po zbiorze deklarowanej grupy upraw i został rozpoczęty proces przygotowania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny. Dla działki rolnej F zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR33: Stwierdzono, że cała działka rolna nie jest gruntem rolnym. Dla działki rolnej G zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze 5, na powierzchni 84,58 ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo 82,17 ha. Działka została obarczona błędem: - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej H zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR29: Działka rolna jest położona na niezadeklarowanej działce referencyjnej (np. drogi i rowy), - DR37: Identyfikację granic działki rolnej przeprowadzono na podstawie danych GIS, - DR53: Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej I zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo 35,36 ha. Działka została obarczona błędem: - [...]: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej, - DR29: Działka rolna jest położona na niezadeklarowanej działce referencyjnej (np. drogi i rowy), - DR37: Identyfikację granic działki rolnej przeprowadzono na podstawie danych GIS, - DR53: Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania. W wyniku właściwego uwzględnienie wyników kontroli powierzchniowej wykonanej w ramach kontroli na miejscu oraz prawidłowej interpretacji wyników kontroli a także odpowiedniego sklasyfikowania błędów związanych ze stwierdzoną powierzchnią działek rolnych Organ I instancji wykluczył z płatności powierzchnię [...] ha. Organ II instancji uznał, że w decyzji organ I instancji powołując się na art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L.2014.181.48 j.t. ze zm.) prawidłowo określił powierzchnię zatwierdzoną do jednolitej płatności obszarowej [...] ha, która stanowi podstawę do przyznania płatności za zazielenienie. Dalej Organ wskazał, że zgodnie z zasadą wyrażoną w z art. 44 ust. 1 akapit 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w przypadku, gdy grunty orne obejmują więcej niż 30 hektarów, na gruntach tych muszą występować, co najmniej trzy różne uprawy. Uprawa główna nie może zajmować więcej niż 75% gruntów ornych, a dwie uprawy główne łącznie nie mogą zajmować więcej niż 95% gruntów ornych. Zgodnie z art. 24 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli uprawa główna zajmuje więcej niż 75% oraz dwie uprawy główne zajmują więcej niż 95% powierzchni gruntów ornych, obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zmniejsza się o powierzchnię zajmowaną przez uprawę główną i przekraczającą 75% całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych - w przypadku przekroczenia dla uprawy głównej oraz o pięciokrotność powierzchni zajmowanej przez dwie uprawy główne i przekraczającej 95% całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych - w przypadku przekroczenia dwóch upraw głównych. Organ odwoławczy uznał, że Organ I instancji w sposób jasny i wyczerpujący opisał i wyjaśnił Stronie zasady dotyczące przyznania płatności za zazielenienie, wskazując przy tym sposób wyliczenia i nałożenia sankcji. Prawidłowo stwierdził, na podstawie wyników kontroli na miejscu, że powierzchnia gruntów ornych wynosi [...] ha, a uprawa główna zajmuje [...] ha, co stanowi [...]% gruntów ornych. Na podstawie art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 wyznaczono powierzchnię przekroczenia, która wynosi [...] ha. W tym zakresie również wskazano Stronie sposób wyliczenia. Następnie Organ odwoławczy wskazał odnośnie do działek [...], [...] oraz [...] położonych w powiecie goleniowskim, gmina N., miejscowość: Świerczewo, że podczas kontroli na miejscu, inspektorzy terenowi nałożyli na nie kod nieprawidłowości DR4 "Stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni (0.1 ha)", w związku z czym działki te zostały prawidłowo przez Organ wykluczone z płatności. Co do działki [...] położonej w powiecie choszczeńskim, gmina D. - obszar wiejski, miejscowość: [...] zastosowano kod DR13+. "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej" i zgodnie z pomiarem powierzchnia działki deklarowanej została pomniejszona. W ocenie Organu odwoławczego nie można się zgodzić z twierdzeniem Strony, że w gospodarstwie została zachowana dywersyfikacja upraw. W decyzji Kierownik Biura jasno i klarowanie wyjaśnił w jaki sposób została wyznaczona w gospodarstwie powierzchnia gruntów ornych i stosownie do art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 wyznaczono powierzchnie przekroczenia. Organ odwoławczy podkreślił, że Beneficjent nie może powoływać się na to, że jest młodym rolnikiem i "małe" błędy są uzasadnione. Wnioski o dopłaty Strona składa od 2017 r. Składając wniosek beneficjent płatności oświadcza, ze zapoznał się z zasadami przyznawania płatności oraz pomocy finansowej nim objętej. Strona zaskarżyła ww. decyzję Dyrektora ARiMR w całości skargą wniesioną do tutejszego Sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania administracyjnego. Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła: 1. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 10 § 1 K.p.a. poprzez niedoręczenie skarżącemu postanowienia o wznowieniu postępowania z 17 czerwca 2023 r. i w konsekwencji prowadzenie postępowania bez udziału skarżącego; 2) art. 7 K.p.a., art. 77 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez dowolne ustalenie przez organ, że skarżący przez okres dwóch lat poprzedzających kontrolę w zakresie kwalifikowalności powierzchni nie kosił trawy na działce rolnej D zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zdeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, że na powierzchni [...] ha, powierzchnię użytkowaną rolniczo stanowi [...] ha; 3) art. 7 K.p.a., art. 77 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez dowolnie ustalenie przez organ, że na działce ewidencyjnej o numerze [...] położonej w [...] w 2022 r. nie przeprowadzono zabiegu agrotechnicznego mającego na celu rozprzestrzeniania się chwastów, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, że na powierzchni [...] ha, powierzchnię użytkowaną rolniczo stanowi [...] ha; - co w konsekwencji skutkowało niewłaściwym wyłączeniem deklarowanych powierzchni działek w Ś. i uznaniem, że uprawy główne zajmują więcej niż 75 % gruntów ornych. 2. Z ostrożności procesowej Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 77 ust. 2 rozporządzenia UE nr 1306/2013 poprzez nałożenie przez organ kary pieniężnej, podczas gdy niezgodność pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną nie jest wynikiem niewypełnienia przez skarżącego obowiązków, o których mowa w ustawie i w tym zakresie zadeklarowane przez skarżącego większej powierzchni do wniosku o przyznanie płatności nastąpiło bez winy skarżący, bowiem wnioskodawca deklarował we wniosku powierzchnię użytkowanych rolniczo działek na podstawie udostępnionych danych w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) prowadzonych przez ARIMR. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492 t.j. ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 t.j. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a.). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, wpływanie istotne na wynik sprawy, to prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia, a więc ukształtowanie w nich stosunku administracyjnego, materialnego lub procesowego. Sąd uchylając z tych powodów decyzję lub postanowienie musi wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne (tak NSA w wyroku z 14 lutego 2013 r., I GSK 363/12, LEX 1356919; wyrok NSA z 18 grudnia 2012 r., II OSK 1490/11, LEX nr 1286271). Podkreśla się także, że aby jednoznacznie uznać, że tego rodzaju naruszenie wystąpiło, nieodzowne jest wykazanie przez stronę, że wytykane naruszenie taki wpływ mogło mieć. Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który jednakże nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Zaskarżona decyzja wydana została w trybie nadzwyczajnym - wznowienia postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, że instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją, jeżeli postępowanie przed organem administracji państwowej było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 145 § 1 K.p.a. Postępowanie uruchamiane na skutek wznowienia postępowania nie jest przy tym kontynuacją postępowania instancyjnego, a wobec tego brak jest w nim podstaw do pełnej merytorycznej kontroli decyzji, którą zakończono sprawę w postępowaniu zwykłym. Jako podstawę wznowienia postępowania organ wskazał przesłankę wynikającą z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem prawa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z bogatego orzecznictwa sądowego dotyczącego omawianego przepisu wynika, że ujawnione dowody muszą charakteryzować się przymiotem nowości, powinny mieć istotne znaczenie dla sprawy (wpływać na zmianę treści decyzji), istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i być nieznane organowi wydającemu tę decyzję oraz Stronie. Wznowienie postępowania następuje nie tylko jednak z uwagi na wyjście na jaw nowych dowodów, ale także i nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, przy czym ujawnienie się tych okoliczności może być rezultatem przeprowadzenia dowodów (ujawnienia się dowodów) po wydaniu decyzji, byleby tylko rzecz dotyczyła nowych faktów mających miejsce przed wydaniem decyzji, które są istotne dla sprawy, a nie były znane organowi w momencie jej podejmowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z : 15 lutego 2017 r., I OSK 1961/15; 19 kwietnia 2018 r., I GSK 218/18; 20 marca 2019 r., II OSK 1112/17). Sąd podkreśla, że nie stanowią zatem podstawy wznowienia postępowania okoliczności lub dowody, które powstały (zostały wytworzone) po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy. Takie dowody mogą co najwyżej ujawniać nowe fakty istotne dla rozstrzygnięcia nowej sprawy. Pojęcie nowej okoliczności faktycznej nie jest przy tym tożsame z pojęciem nowego dowodu. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania (por. Wyrok NSA z dnia 9 lipca 2020 r. I OSK 2970/19). Jako przesłankę wznowienia postępowania - w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. - organ uznał pozyskanie 22 marca 2023 r. informacji świadczącej o zawyżeniu przez Skarżącego powierzchni kwalifikującej się do płatności, która to okoliczność faktyczna istniała w chwili wydania ww. decyzji ostatecznej lecz nie była znana organowi, który ją wydał. Jak wskazał organ na podstawie raportu z kontroli na miejscu numer [...], która została przeprowadzona w gospodarstwie Strony ustalono, że powierzchnia deklarowana do płatności w roku składania wniosku stanowi istniejącą i nieznaną organowi w dniu wydania decyzji okoliczność potwierdzającą nieprawidłową deklarację Strony. A zatem choć raport z ww. kontroli (sporządzony po wydaniu ww. decyzji ostatecznej) nie spełniał przesłanki nowego dowodu w rozumieniu ww. art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. to jednakże ujawnił on nowe fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, istniejące w dniu wydania zaskarżonej decyzji lecz nieznane organowi w zakresie kwalifikowalności powierzchni zgłoszonej przez Skarżącego do wnioskowanej płatności za 2022 r. W kontekście powyższego przepisu, w ocenie Sądu, rację miały organy uznając, że w rozpoznawanej sprawie - po wydaniu decyzji ostatecznej, tj. 22 marca 2023 r. (pozyskanie informacji przez organ) - wyszły na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne dotyczące niezgodności deklaracji Skarżącego o płatności za 2022 r. ze stanem faktycznym w zakresie powierzchni kwalifikującej się do płatności, które to okoliczności istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej lecz nie były znane organowi, który ją wydał. Tym samym zasadnie uznały organy, że w sprawie spełniona została przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Przechodząc zatem do kolejnego etapu wznowienia postępowania w zakresie dotyczącym oceny prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w ww. decyzji ostatecznej o przyznaniu Skarżącemu wnioskowanych płatności za 2022 r. przez pryzmat ww. przesłanki wznowienia postępowania wskazanej przez Organ Sąd uznał, że również w tym zakresie rację należało przyznać Organom. Zaistniały bowiem podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego ww. decyzji ostatecznej albowiem oceniając przez pryzmat powyżej przesłanki wznowienia postępowania i w jej granicach prawo Skarżącego do przyznanych nią płatności rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji okazało się niezgodne z prawem. Na wstępie wskazać jednak należy, że sporna płatność dotyczy 2022 r. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 05 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 2727) z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Ustawa wyłącza stosowanie art. 7, 9, 10, 77 § 1 i 81 K.p.a. Natomiast zgodnie z art. 80 K.p.a. organ I jak i II instancji ocenił cały materiał dowodowy w tym szczególności raport z przeprowadzonej kontroli wraz z wy rysami i zdjęciami działek rolnych. Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z przepisu tego w sposób jednoznaczny wynika, że to rolnik ubiegający się o otrzymanie płatności ma wykazać, że w istocie zachodzą przesłanki do przyznania mu tejże płatności, wykazać, że istotnie jest w posiadaniu gruntu objętego wsparciem. Rolą organu jest w takiej sytuacji zebrać i rozpatrzyć w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. To rolnik ponosi zatem konsekwencje nieudowodnienia faktu istotnego dla złożonego wniosku. Rolą organu jest zatem przeprowadzenie wszelkich dowodów zgłoszonych przez rolnika, a także innych dowodów, o których ma wiedze i uzna je za istotne w sprawie. Jednak w postępowaniu o przyznanie płatności nie obowiązują domniemania prawdziwości złożonego wniosku, czy tłumaczenia na korzyść występujących w sprawie wątpliwości dowodowych. Jeżeli jakiś fakt nie został przez rolnika wykazany, a dla realizacji jego wniosku wykazanie tego faktu jest konieczne, to wówczas organ ma prawo odmówić mu przyznania dopłaty. Sąd wskazuje zatem, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 20202 poz. 2727) płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o te płatności, oraz; 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Jak z kolei stanowi art. 7 ust. 2 ww. ustawy pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro. Zgodnie z kolei z art. 8 ust. 1 ww. ustawy jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa (zwana redystrybucyjną) i płatności związane do powierzchni upraw i uzupełniająca płatność podstawowa, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Jak zaś stanowi art. 8 ust. 2 ww. ustawy elementy krajobrazu, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, uznaje się za część działki rolnej, jeżeli ich szerokość nie przekracza szerokości określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 pkt 2. Ponadto zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) NR 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia określającego ramy kryteriów dotyczących utrzymywania użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i użycie zwykłego sprzętu rolniczego, ustalane są przez państwa członkowskie w jeden z następujących sposobów albo na oba te sposoby: a) państwa członkowskie wymagają, aby rolnik przeprowadził co najmniej jedno działanie w roku. W przypadkach uzasadnionych względami środowiskowymi państwa członkowskie mogą postanowić o uznaniu również działań przeprowadzanych jedynie co drugi rok; b) państwa członkowskie określają właściwości, jakie muszą posiadać użytki rolne, aby mogły być uznane za utrzymywane w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy. Przy ustalaniu kryteriów, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą wprowadzić rozróżnienie między rodzajami użytków rolnych. W przypadku gospodarstwa Skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni - metodą inspekcji terenowej w dniach 24 lutego do 1 marca 2023 r. Podczas tej kontroli oceniana jest każda działka rolna pod względem powierzchni uprawy, jak i kwalifikowalności upraw do danej grupy płatności. Działkom rolnym w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przypisywane są odpowiednie kody błędów, które powodują wykluczenie określonej powierzchni z płatności bezpośrednich. W rozpoznawanej sprawie – jak zasadnie wskazał organ odwoławczy - powierzchnia referencyjna wszystkich działek ewidencyjnych Skarżącego zgłoszonych we wniosku o płatności za 2022 r. ustalona została w oparciu o: - system informacji geograficznej o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013, zgodnie z którym System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ustanawiany jest w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne, korzystając przy tym z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000; - okoliczności faktyczne wynikające z przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie Skarżącego w dniach od 24 lutego 2023 r. do 1 marca 2023 r. zgodnie z art. 24 ust. 1 i art. 38 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014 r., str. 69, ze zm.). Sąd wskazuje ponadto, że w złożonym w rozpoznawanej sprawie wniosku Skarżący zadeklarował do płatności działki rolne oznaczone symbolami od A do I zlokalizowane na działkach ewidencyjnych położonych w obrębie: - [...], w gminie D., w powiecie C., w województwie zachodniopomorskim o nr [...]; - K. w gminie D., w powiecie [...], w województwie zachodniopomorskim o nr: [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; - Ś. , w gminie N., w powiecie [...], w województwie zachodniopomorskim o nr: [...]; [...]; [...]. W wyniku ww. kontroli na miejscu w zakresie kwalifikowalności gruntów zgłoszonego przez Skarżącego do płatności ustalono nieprawidłowości, które oznaczono w raporcie z czynności kontrolnych nr [...] kodami pokontrolnymi w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Dla działki rolnej A zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR4: Stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni (0.1 ha), - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej B zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo 0,02 ha. Działka została obarczona błędem: - DR4: Stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni (0.1 ha), - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej C zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR4: Stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni (0.1 ha), - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej D zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej. - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. - DR53: Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej E zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR23: Kontrola działki rolnej przeprowadzona została po zbiorze deklarowanej grupy upraw i został rozpoczęty proces przygotowania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny. Dla działki rolnej F zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR33: Stwierdzono, że cała działka rolna nie jest gruntem rolnym. Dla działki rolnej G zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze 5, na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR13+: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, - DR52: Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej H zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], [...], na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR29: Działka rolna jest położona na niezadeklarowanej działce referencyjnej (np. drogi i rowy), - DR37: Identyfikację granic działki rolnej przeprowadzono na podstawie danych GIS, - DR53: Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania. Dla działki rolnej I zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, zadeklarowanej na działce ewidencyjnej o numerze [...], [...], [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Działka została obarczona błędem: - DR13-: Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej, - DR29: Działka rolna jest położona na niezadeklarowanej działce referencyjnej (np. drogi i rowy), - DR37: Identyfikację granic działki rolnej przeprowadzono na podstawie danych GIS, - DR53: Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania. Mając na uwadze powyższe zasadnie zatem uznały Organy, że w wyniku właściwego uwzględnienia wyników kontroli powierzchniowej wykonanej w ramach kontroli na miejscu oraz prawidłowej interpretacji wyników kontroli a także odpowiedniego sklasyfikowania błędów związanych ze stwierdzoną powierzchnią działek rolnych wykluczyć z płatności należało powierzchnię [...] ha. Biorąc po uwagę wyniki ww. kontroli zasadnie uznano, że powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej wynosiła [...] ha natomiast stwierdzona w toku postępowania wynosiła [...] ha, która również stanowi podstawę do przyznania płatności na zazielenienie. Zasadnie zatem uznały Organy, że należy Skarżącemu: 1. Odmówić przyznania płatności na zazielenienie i nałożyć sankcję finansową w wysokości [...] zł, która będzie potrącana z płatności realizowanych przez ARiMR w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. W tym zakresie organy prawidłowo przywołały przepisy art. 7 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich. Ponadto jak wynika z art. 44 ust. 1 akapit 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w przypadku, gdy grunty orne obejmują więcej niż 30 hektarów, na gruntach tych musza występować, co najmniej trzy różne uprawy. Uprawa główna nie może zajmować więcej niż 75% gruntów ornych, a dwie uprawy główne łącznie nie mogą zajmować więcej niż 95% gruntów ornych. Zgodnie z art. 24 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli uprawa główna zajmuje więcej niż 75% oraz dwie uprawy główne zajmują więcej niż 95% powierzchni gruntów ornych, obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zmniejsza się o powierzchnię zajmowaną przez uprawę główną i przekraczającą 75% całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych - w przypadku przekroczenia dla uprawy głównej oraz o pięciokrotność powierzchni zajmowanej przez dwie uprawy główne i przekraczającej 95% całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych - w przypadku przekroczenia dwóch upraw głównych. Prawidłowo w tym zakresie uznano, że powierzchnia zatwierdzonych gruntów ornych wynosi [...] ha a uprawa główna zajmuje [...] ha, co stanowi [...]% gruntów ornych i wyznaczono – na podstawie art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 powierzchnię przekroczenia - 35 95 ha. Jak ponadto zasadnie wskazano dwie uprawy główne zajmują [...] ha, co stanowi [...]% gruntów ornych zaś powierzchnia przekroczenia wynosi – [...] ha. Pięciokrotność tej powierzchni pomniejszy obszar zatwierdzony do płatności na zazielenienie. W związku z powyższym za zasadne uznać należało stanowisko Organów, że powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności za zielenienie winna być zmniejszona o [...] ha – a zatem wynosi 0,00 ha. Tym samym zasadnie również zastosowano art. 28 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarzadzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasad wzajemnej zgodności i naliczono karę administracyjną w wysokości [...] zł, która ma być potrącana ze wskazanych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. 2. Przyznać jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę [...]zł ze względu na stwierdzenie nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. W tym zakresie prawidłowo powołano przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich jak i zgodnie z powyższymi ustaleniami przyjęły, że powierzchnia działek rolnych deklarowana przez Skarżącego do jednolitej płatności obszarowej wynosiła [...] ha zaś stwierdzona w toku postepowania [...] ha. Organ zasadnie wskazał na przepisy art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich oraz art. 24 ust. 1 i art. 38 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności i powołał się na wyniki ww. kontroli na miejscu w gospodarstwie Skarżącego odnosząc się szczegółowo do każdej z zadeklarowanych działek. W decyzji Organu I instancji prawidłowo wskazano szczegółowe wyliczenie ww. płatności i kwoty ja pomniejszającej. 3. Przyznać płatność redystrybucyjną w wysokości [...] zł. Również w tym zakresie Organy prawidłowo zastosowały przepisy art. 7 i 8 ustawy o płatnościach bezpośrednich zasadnie jednocześnie wskazując, że zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej jest większa niż 3 ha (ust.1) i przysługuje ona do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika: 1) nie większej niż [...] ha oraz 2) pomniejszonej o 3 ha. Przy czym Sąd wskazuje, że zadeklarowana przez Skarżącego we wniosku o jednolitą płatność obszarową wynosiła [...] ha. Organ prawidłowo zastosował art. 18 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. wskazując, że jeżeli obszar zgłoszony w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej przekracza limit wyznaczony przez państwo członkowskie, obszar zgłoszony dodatkowej zmniejsza się do tego limit – zasadnie uznając, że w rozpoznawanej sprawie powierzchnia kwalifikowana do płatności dodatkowej wynosi 30,00 ha przy czym podlega ona pomniejszeniu (w myśl art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich) o 3ha i wynosi 27 ha. Przy czym przyjmując ww. powierzchnię uwzględniono wyniki kontroli na miejscu i system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 809/2014. Jednocześnie zasadnie przyjęto stawkę płatności za 1 ha w wysokości [...] zł zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. w sprawie stawki płatności dodatkowej za 2022 r. 4. Przyznać kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł. Również w tym zakresie Sąd uznał stanowisko Organów za prawidłowe. Zasadnie bowiem powołano przepisy art. 17 ust. 3 akapit drugi oraz art. 17 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 wskazując, że Skarżący podlega zwrotowi dyscypliny finansowej za rok obrotowy 2022 r. 5. Przyznać uzupełniającą płatność podstawową w wysokości [...] zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. Za prawidłowe uznać należało stanowisko Organu również w odniesieniu do przyznania Skarżącemu uzupełniającej płatności podstawowej. W tym zakresie zasadnie powołano art. 17a ustawy o płatnościach bezpośrednich i odwołano się do przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich przejściowego wsparcia krajowego. Organ prawidłowo wskazał, że pow. Działek rolnych zadeklarowana do uzupełniającej płatności obszarowej wynosiła [...] ha zaś stwierdzona w toku postępowania [...] ha. Organ wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich uzupełniająca płatność podstawowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przy czym stosowanie do art. 24 ust. 1 i art. 38 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 organy uwzględniły przy ustalaniu powierzchni kwalifikującej się do płatności również wyniki kontroli na miejscu wskazując w decyzji organu I instancji szczegółowe ustalenia w tym zakresie odnosząc się do działek G, H oraz I i prawidłowo wskazując na stwierdzone w tym zakresie nieprawidłowości oznaczone poszczególnymi kodami. Ponadto stosując się do dyspozycji art. 19 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 dokonano prawidłowego wyliczenia powierzchni zatwierdzonej do płatności, tj. [...] ha i dokonano obliczenia kary administracyjnej. Prawidłowo również zastosowano stawkę płatności, tj. [...] zł w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. w sprawie stawki uzupełniającej płatności podstawowej za 2022 r. Reasumując mając na uwadze powyższe zasadnie zatem uznały Organy, że w wyniku właściwego uwzględnienia wyników kontroli powierzchniowej wykonanej w ramach kontroli na miejscu oraz prawidłowej interpretacji wyników kontroli a także odpowiedniego sklasyfikowania błędów związanych ze stwierdzoną powierzchnią działek rolnych wykluczyć z płatności należało powierzchnię [...] ha. Prawidłowo zatem powołując się na art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r" str. 48, ze zm.), określono powierzchnię zatwierdzoną do jednolitej płatności obszarowej [...] ha, która stanowi podstawę do przyznania płatności za zazielenienie. W ocenie Sądu Organy w sposób jasny i wyczerpujący opisały i wyjaśniły Skarżącemu zasady dotyczące przyznania płatności objętych zaskarżoną decyzją wskazując przy tym sposób wyliczenia i nałożenia sankcji. Prawidłowo również stwierdzono na podstawie wyników kontroli na miejscu, że powierzchnia gruntów ornych wynosi [...] ha, a uprawa główna zajmuje [...] ha, co stanowi [...]% gruntów ornych. Na podstawie art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 zasadnie zatem wyznaczono powierzchnię przekroczenia, która wynosi [...] ha. W tym zakresie również wskazano Skarżącemu sposób wyliczenia. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów skargi odnośnie działek o nr ewidencyjnych [...], [...] i [...] Sąd zarzutów tych nie podzielił, albowiem w trakcie kontroli w gospodarstwie Skarżącego ustalono, że brak jest spełnienia warunku minimalnej wymaganej powierzchni działek rolnych w ww. zakresie – tym samym zasadnie wykluczono wskazane działki z płatności. Skarżący z kolei nie przedstawił dowodów wskazujących na błędne ustalenia Organów przyjęte na podstawie wyników powyższych kontroli, w tym w szczególności w odniesieniu do dokonania zabiegu wykaszania trawy na działce rolnej D wskazując jednocześnie, że jedynie cześć gruntów wyłączył spod produkcji rolnej przeznaczając ją na budowę domu. Również kwestionując ustalenia kontroli w odniesieniu do działki E Skarżący oparł się jedynie na własnych twierdzeniach, co do dokonania zabiegu talerzowania i stosowania oprysków, przyznając jednocześnie w treści odwołania od decyzji organu I instancji, że "jeśli preparat był mało skuteczny to już wina producenta oprysku ewentualnie mojego wyboru preparatu". Sąd wskazuje, że w odniesieniu do działki nr [...] w wyniku kontroli zastosowano kod DR13+ ( "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej") i zgodnie z pomiarem powierzchnia działki deklarowanej została pomniejszona zaś Skarżący nie przedłożył dowodów wskazujących na nieprawidłowość tych ustaleń. Również prezentowane w toku postępowania administracyjnego stanowisko Skarżącego, zgodnie z którym jako, że jest młodym rolnikiem rozpoczynającym prowadzenie gospodarstwa na większą skalę "więc pewne minimalne błędy są usprawiedliwione" nie mogło stanowić podstawy do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Skarżący bowiem nie kwestionował ustaleń Organu zawartych w zaskarżonej decyzji, że wnioski o dopłaty składa od 2017 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał za niezasadne zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 7 K.p.a., art. 10 i art. 77 K.p.a., jako że – co Sąd wskazał w powyższej części przedmiotowego uzasadnienia - zgodnie z art. 3 ustawy o płatnościach bezpośrednich wyłączone zostało ich stosowanie. Przy czym, odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 10 § 1 K.p.a. poprzez brak doręczenia postanowienia o wszczęciu postepowania Sąd wskazuje, że naruszenie to pozostaje bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przepisu art. 77 ust. 2 rozporządzenia UE nr 1306/2013 Sąd i w tym zakresie uznał stanowisko Organów za zgodne z prawem. Sąd wskazuje bowiem, że wbrew temu co twierdzi Skarżący opacie się przez beneficjenta płatności przy deklarowaniu określonej powierzchni działek rolnych do płatności wyłącznie na podstawie udostępnionych danych w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) prowadzonych przez ARiMR, nie wyłącza jego winy w zakresie podania we wniosku o płatność danych niezgodnych ze stanem faktycznym. Jak bowiem zasadnie wskazał Organ w odpowiedzi na skargę, choć stosownie do art. 72 ust. 3 rozporządzenia nr 1306/2013 rolnikowi wraz z wnioskiem spersonalizowanym oraz wnioskiem geoprzestrzennym GSAA przekazywane są informacje dotyczące maksymalnego kwalifikowanego obszaru na danej działce referencyjnej to jednakże w przypadku zmiany danych w tym zakresie wynikających z działalności rolnika jest on zobowiązany do zgłoszenia tych zmian, czego Skarżący w rozpoznawanej sprawie zaniechał, a co zostało ujawnione w toku kontroli w gospodarstwie Skarżącego. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 P.p.s.a.