Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

IV SA/Gl 298/17

Sądy administracyjne2017-12-07
Sygnatura
IV SA/Gl 298/17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2017-12-07
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Teresa Kurcyusz-Furmanik

Rozstrzygnięcie

Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w punkcie 2) sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 298/17 w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanej kwoty 580 zł (słownie pięćset osiemdziesiąt złotych) wpisać kwotę prawidłową 100 zł (słownie sto złotych). UZASADNIENIE Wyrokiem wydanym w dniu 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W punkcie 2) sentencji tego orzeczenia Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W tym miejscu należy podnieść, iż stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że wskutek oczywistej omyłki, kwota zasądzona od organu na rzecz skarżącego, obejmująca wpis sądowy nie powinna obejmować wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego. Należy podkreślić, że wspomniany pełnomocnik został wyznaczony dla strony w ramach przyznanego jej prawa pomocy i o przyznaniu mu należnego wynagrodzenia należy orzec odrębnym postanowieniem, co uczyniono. Błędne określenie kwoty zasądzonych kosztów, jako 580 zł stanowi skutek oczywistej omyłki, z kolei brak sprostowania tej omyłki kolidowałby z koniecznością respektowania dyscypliny finansów publicznych. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a.