I GZ 353/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Spółdzielni P. w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 845/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Spółdzielni P. w J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 listopada 2020 r. nr 24/2020 w przedmiocie cofnięcia uznania grupie producentów rolnych i skreślenia jej z rejestru grup producentów rolnych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 23 listopada 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 845/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółdzielni P. w J.(dalej: spółdzielnia, skarżąca) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 17 listopada 2020 r. w przedmiocie cofnięcia uznania grupie producentów rolnych i skreślenia jej z rejestru grup producentów rolnych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pomimo prawidłowego doręczenia spółce prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w zakreślonym w wezwaniu terminie wpis sądowy nie został uiszczony, co stosownie do art. 220 § ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) skutkowało wydaniem przez WSA postanowienia o odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu I instancji ponowne złożenie przez spółdzielnię wniosku o przyznanie prawa pomocy nie mogło uchylić skutków prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Spółdzielnia wniosła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 23 listopada 2022 r. W zażaleniu podniesiono, że wskazane postanowienie jest przejawem szkodliwego, nadmiernego fiskalizmu WSA Warszawie, który odmówił rozpoznania merytorycznego sprawy tylko i wyłącznie z powodu braku wpłaty "granicznie małej kwoty", blokując skarżącej zagwarantowane jej przez przepisy na czele z Konstytucją prawo do poddania rozpoznania dotyczącej jej sprawy przez Sąd. Skarżąca stwierdziła ponadto, że w sposób przekonywający wykazała, dlaczego nie może ponieść kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Natomiast w ramach procedury sądowoadministracyjnej funkcjonują przepisy regulujące zasady zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu przez przyznawanie w tym zakresie prawa pomocy (art. 239 § 1 pkt 4 oraz art. 243-262 p.p.s.a.). Spółdzielnia wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem WSA w Warszawie z 26 maja 2022 r., którym utrzymano w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 17 stycznia 2022 r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. W sytuacji prawomocnego zakończenia postepowania w zakresie przyznania skarżącej prawa pomocy zasadne było wydanie zarządzenia o wezwaniu spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a w konsekwencji nieuiszczenia wpisu w terminie zakreślonym w prawidłowo doręczonym spółce wezwaniu – odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Nie ma przy tym znaczenia wysokość nieuiszczonego wpisu od skargi. Przesłanką odrzucenia skargi jest bowiem sam brak uiszczenia wpisu sądowego, nie zaś jego wysokość. Bez wpływu na poprawność orzeczenia o odrzuceniu skargi pozostaje również okoliczność złożenia przez spółdzielnię kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga ponadto, że w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym postanowienia o odrzuceniu skargi nie jest możliwe badanie legalności prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu I instancji w przedmiocie prawa pomocy – do czego w istocie zmierza argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zażalenia spółdzielni. Z powyższych względów, wobec stwierdzenia braku naruszeń prawa w zaskarżonym postanowieniu, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.