II SA/Bd 602/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi I. K. i H. P. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia 1. odrzucić skargę H. P., 2. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz H. P. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z [...] lutego 2023 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (PINB), po rozpoznaniu wniosku I. K. I H. P., odmówił zawieszenia postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce o numerze ewid. [...], w granicy z działką o numerze ewid. [...], przy ul. [...] w miejscowości [...] gmina [...] [...], stanowiącego ich współwłasność. W postanowieniu zawarto pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia do Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła I. K.. Postanowieniem z [...] marca 2023 r. nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia. Powołując się na art. 141 § 1 oraz art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 – dalej "k.p.a."), organ odwoławczy stwierdził, że przepisy postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. W związku z powyższym, w ocenie WINB, należało stwierdzić jego niedopuszczalność. Organ odwoławczy wskazał, że bez znaczenia pozostaje to, że strona została pouczona o możliwości zakwestionowania zażaleniem postanowienia PINB z dnia [...] lutego 2023 r. I. K. oraz H. P., reprezentowane przez radcę prawnego, zaskarżyły powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o przekazanie sprawy WINB do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżące zarzuciły naruszenie art. 127, art.112, art. 134 w zw. z art. 141 k.p.a. i art. 142 k.p.a. zasadniczo wywodząc, że od postanowienia organu I instancji przysługiwało nie zażalenie (jak błędnie pouczono w tym postanowieniu) lecz odwołanie, w związku z tym wniesiony środek odwoławczy winien być rozpatrzony przez organ II instancji jako odwołanie od ww. postanowienia. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o odrzucenie skargi H. P. oraz oddalenie skargi I. K.. Wskazał, że nie wydał postanowienia względem H. P., toteż nie ma ona prawa wniesienia na nie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Legitymacja do wniesienia skargi oparta została na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a zaskarżoną decyzją. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak legitymacji skargowej skutkuje z kolei niedopuszczalnością wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z analizy akt administracyjnych sprawy i przedmiotu skarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2023 r. wynika, że orzeczono nim o niedopuszczalności zażalenia I. K. od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] lutego 2023 r. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w miejscowości [...] przy ul. [...] na działce nr ewid [...] Współwłaścicielkami nieruchomości są skarżące I. K. i H. P.. Nie budzi wątpliwości, że zażalenie od ww. postanowienia organu I instancji wniosła tylko I. K., reprezentowana przez radcę prawnego. Skarżonym postanowieniem stwierdzono wyłącznie niedopuszczalność zażalenia I. K.. Kwestionowane postanowienie ma charakter wyłącznie procesowy i z tego względu nie wpływa na indywidualne uprawnienia lub obowiązki H. P.. Zasadnie zatem nie została ona uwzględniona przez organ II instancji jako adresat postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia. Wobec powyższego należy stwierdzić, że H. P. nie posiada interesu prawnego pozwalającego skutecznie zaskarżyć do sądu administracyjnego skargę na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia I. K.. Interes prawny należy bowiem rozumieć jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków strony skarżącej, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Po stronie H. P., która nie wniosła zażalenia na postanowienie PINB w [...] z [...] lutego 2023 r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zachodzi oczywisty brak legitymacji do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia innej strony postępowania administracyjnego. Procesowy charakter przedmiotowego postanowienia pozostaje bez realnego wpływu na jej indywidualne uprawnienia bądź obowiązki. W związku z powyższym skarga H. P. jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji). O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi H. P. w kwocie 100 zł Sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie 3 sentencji wyroku.